[ρυθμοί ·
02/12/2018 § Σχολιάστε
Stratos Fountoulis: Une lettre jamais reçue 35, 29 x 29 cm. mixed media on paper and hardboard, 2008
Οι πόλεις πάλλονται όπως οι ανθρώπινοι οργανισμοί, αναγνωρίζονται από τον βηματισμό τους. Ο παλμός τους είναι παρόμοιος με αυτόν του ανθρώπινου οργανισμού, άλλοτε επιταχύνεται κι άλλοτε καταλαγιάζει κι ηρεμεί με αναγκαίες ανάσες ανακούφισης. Δεν λείπουν, όπως και στον ανθρώπινο οργανισμό, οι συγκρούσεις, οι βραδυπορίες και οι κατευνασμοί. Εάν διαλέξει κανείς ένα από τα αμέτρητα σημεία ηρεμίας μιας μεγάλης πόλης· δεν έχει παρά να παρατηρήσει κανείς για λίγο, τον ρυθμό οχημάτων και ανθρώπων. Δείτε το κομψό ζευγάρι που κατηφορίζει μέσα στο γεμάτο ζωή δρόμο και παρατηρήστε πόσο το περιβάλλον του πολυσύχναστου αυτού δρόμου της πόλης επηρεάζει τη συμπεριφορά του· και πως συντονίζει το βήμα μπρος σε μια μικρή ή μεγάλη συρροή κόσμου, δείτε τα βλέμματα πως πέφτουν επάνω του· πώς αλλάζουν αίφνης κατεύθυνση ή και χαμηλώνουν.
◉
[η στενότητα του πρόσκαιρου καταλύματός μας·
03/07/2017 § Σχολιάστε
«Είναι η σκιά της σοβαρότητάς μου!» -αυτή είναι η τελευταία φράση του Ούλριχ με την οποία τελειώνει Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες του Ρόμπερτ Μούζιλ–και η οποία, από τότε που τέλειωσα την ανάγνωσή του πριν τριάντα τόσα χρόνια με ακολουθεί. Παραμένει· και είναι η σκιά της σοβαρότητάς μου, με ακολουθεί όπως κάθε φορά που ξημερώνει, με στοιχειώνει όπως το καθημερινό ξύπνημα, είτε έχω το κεφάλι προς το ξυπνητήρι το οποίο προλαβαίνω σχεδόν πάντα να απενεργοποιήσω λίγο πριν την προκαθορισμένη του ώρα -σπανίως προλαβαίνει να κάνει τη δουλειά για την οποία το αγόρασα, είτε έχω στραμμένο το κεφάλι μου προς την αντίθετη μεριά. Μου το μηνύουν οι πρώτοι θόρυβοι του δρόμου που καταφθάνουν σχετικά σβησμένοι· διότι έχω πειστεί, χωρίς τη σκιά αυτή της σοβαρότητάς μου, η ζωή δεν θα με κάλυπτε από φαινομενικά απρόβλεπτες μικροστεναχώριες κι οδύνες, κι έχω την εντύπωση, ποτέ κανείς δεν είναι σίγουρος, ότι μου σφυρίζει ξέπνοα μεν, αλλά ασταμάτητα, όπως ένα σύννεφο που κρύβει προσωρινά τον ήλιο, μου θυμίζει την στενότητα του πρόσκαιρου καταλύματος που μας έχει καταχωρηθεί, αυτού που με αυθάδεια αποκαλούμε ζωή.
αγριμολογος 