[Δελτίο Τύπου ·
13/02/2018 § Σχολιάστε

Piero Manzoni. Merda d’artista, 1961
Δείτε το ακρως μορφωτικό Επίσημο Δελτίο Τύπου της Ελληνικής Δημοκρατίας/Γενική Γραμματεία Πρωθυπουργού/Γραφείο Τύπου
(σας παραπέμπω διότι προσωπικά νιώθω ντροπή, δεν δύναμαι να το ανεβάσω…)
[Ο (συγκαλυμμένος;) αντιδυτικισμός ως αίτιο λαϊκής συνέγερσης ·
08/02/2018 § Σχολιάστε
Γράφτηκε το 2011 και παραμένει επίκαιρο
Αναπαράγεται με την άδεια του αγαπητού φίλου και συγγραφέα ©Δημήτρη Φύσσα

Τώρα που οι τεράστιες συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων μονοπωλούν την επικαιρότητα και οι περισσότεροι σχολιαστές εκστασιάζονται εξ αιτίας τους, θέλω απλώς να επισημάνω ποιες ήταν και γιατί έγιναν οι μεγαλύτερες λαϊκές συγκεντρώσεις της νεότερης εποχής στην Ελλάδα. Ήταν λοιπόν:
1. Οι συγκεντώσεις για το μακεδονικό ζήτημα, που τα τελευταία χρόνια έχει βαφτιστεί «σκοπιανό». Οι συγκεντρωμένοι απειλούσαν την Πρώην Γουγκοσλαβική δημοκρατία της Μακεδονίας με πόλεμο και δήλωναν ότι η Μακεδονία είναι μόνο μία και είναι ελληνική. Τη συνέχεια την ξέρουμε.
2. Οι συγκεντρώσεις για το θρήσκευμα στις ταυτότητες. Οι συγκεντρωμένοι απαιτούσαν να παραμείνει το ΧΟ στις ταυτότητες και απαιτούσαν δημοψήφισμα γι΄αυτό. Χάρη στην αποφασιστικότητα του Σημίτη και του Σταθόπουλου, το θρήσκευμα (και το Χ.Ο.) απαλείφτηκε.
3. Οι τωρινές συγκεντρώσεις. Αν και ετερόκλητοι, οι συγκεντρωμένοι γενικά ζητάνε να φύγει η κυβέρνηση, ν΄ ακυρωθεί το Μνημόνιο, να επιστρέψουμε στη δραχμή, μερικοί μάλιστα απαιτούν και αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν γίνουν αυτά τα τελευταία, το χάος είναι βέβαιο.
Δεν παραγνωρίζω ότι οι τωρινές συγκεντρώσεις δεν έχουν οργανωτή την ορθόδοξη εκκλησία, ούτε δυνάμεις της Δεξιάς και της Άκρας Δεξιάς (όπως οι παλιές) αλλά ετερόκλητο κόσμο. Κατανοώ επίσης ότι πολύς κόσμος φτωχαίνει με τη νέα κατάσταση (κι εγώ μαζί). Δεν μπορώ όμως να μη διαπιστώσω ότι κοινό γνώρισμα όλων αυτών των μεγασυγκεντρώσεων είναι ο αντιδυτικισμός, αντιεκσυγχρονισμός και -φανερά ή καλυμμένα- ο εθνικισμός: απομόνωση στον εαυτό μας, η «μικρά πλην έντιμος Ελλάς των κωνσταντινικών» , το εθνικό μας δίκαιο, το εθνικό μας νόμισμα, η εθνική μας θρησκεία, οι κακοί ξένοι που μας υπονομεύουν, το κακό ΔΝΤ που μια ωραία πρωϊα μάς έκανε πειραματόζωο, η παγκοσμιοποίηση, κι από την άλλη οι ενωμένοι Έλληνες που αντιστέκονται, πέρα από Αριστερά και Δεξιά. Ε, αυτά είναι συνωμοσιολογίες και παραμύθια για μικρά παιδιά.
Δεν έπεται λοιπόν καθόλου διόλου ότι, επειδή πρόκειται για μεγάλες λαϊκές συγκεντρώσεις, έχουν και δίκιο. Δεν πρέπει να μένει κανείς στον ενυπωσιασμό του όγκου, αλλά να κοιτάζει και την κατεύθυνση των αιτημάτων, και το ποιοι δίνουν τον τόνο. Όταν τα αιτήματα είναι τέτοια που είναι κι όταν ηγούνται οι κ. Θεοδωράκης, Κασιμάτης, Μπέης και λοιποί σπίθες που καταγγέλλουν το «Αόρατο Διεθνες Χρηματιστικό Κέντρο» (sic), όταν οι μητροπολίτες καλούν τον κόσμο στους δρόμους, όταν οι Αυτιάδες και οι Λαζόπουλοι σιγοντάρουν, τότε επιτρέψτε μου ν΄ αμφιβάλλω για την ποιότητα του κινήματος.
Ούτε θυμάμαι από πότε έχει να συγκινήσει τον ελληνικό λαό αληθινά προοδευτικό, εκσυγχρονιστικό, φιλελεύθερο αίτημα, που να τον κατεβάσει στο δρόμο- αν συνέβη ποτέ αυτό. Ενώ όταν πρόκειται για εθνικά, θρησκευτικά, απομονωτιστικά, αντιδυτικά ζητήματα, οι άνθρωποι πετάνε τη σκούφια τους. Έτσι γινόταν και παλιά: τα «Ευαγγελιακά», τα «Ορεστειακά» και δε συμμαζεύεται. Αυτά κάνουν τόσοι αιώνες ανορθολογισμού και μηρυκασμού του «ενδόξου παρελθόντος»και του «ανάδελφου έθνους».
Θα μου πείτε ίσως: «Κι εσύ τι λες; Σ΄αρέσει τι Μνημόνιο;». Απαντάω: καθόλου, λειψό είναι και μακάρι να συμπληρωθεί και να διευρυνθεί προς όσους έχει αφήσει απέξω. Αλλά ξέρω πολύ καλά ότι:
1. Και προ Μνημονίου ήμασταν φτωχοί, ζώντας με δανεικά που θα πλήρωναν παιδιά κι εγγόνια, αλλά κάναμε πως δεν το ξέραμε
2. Χωρίς αυτό το κολοβό Μνημόνο, θα είχαμε ήδη χρεοκοπήσει.
3. Αφού μόνοι μας τα κάναμε μπάχαλο, φωνάξαμε τους Φράγκους.
Κι αν είχε επέλθει η χρεοκοπία, ποιοι θα ήταν τα πρώτα θύματα της; Οι εξαρτημένοι από το Δημόσιο, που πολλοί απ΄ αυτούς διαδηλώνουν στο Σύνταγμα ενάντια στο Μνημόνιο, από τα χρήματα του οποίου πληρώνονται ένα χρόνο τώρα!
[όνομα κράτους ‘Γοργόνα’ στα σλαβικά και να μένει αμετάφραστο·
30/01/2018 § Σχολιάστε
Σοβαρή, κυρίως ρεαλιστική η πρόταση του Υπ. των Εξωτερικών

«έργον του Ναυπηγού Ν.Α. Χριστοπούλου. Πευκάκια-Βόλου 1880-1961»
Ένα σχέδιο συμφώνου θα καταθέσει στην πλευρά των Σκοπίων εντός του Φεβρουαρίου η ελληνική κυβέρνηση. Αυτό γνωστοποίησε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, αργά το βράδυ της Δευτέρας, στη δημόσια τηλεόραση.
Ο κ. Κοτζιάς εξήγησε ότι σε αυτό το σχέδιο θα περιλαμβάνονται όλα τα ανοιχτά ζητήματα σε σχέση με το όνομα, με ειδικό κεφάλαιο για την αντιμετώπιση του αλυτρωτισμού, με αναφορές στη διεθνή και περιφερειακή θέση του κράτους και τη θετική ατζέντα για την ανάπτυξη των διμερών μας σχέσεων. Επίσης, απέρριψε τη θεωρία περί «σαλαμοποίησης», τονίζοντας ότι είναι «εκτός πραγματικότητας» και ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να εντάξει όλα τα ζητήματα σε ένα σύμφωνο. Ενώ, ερωτηθείς για το θέμα της αναθεώρησης του Συντάγματος της γειτονικής χώρας, τόνισε ότι η όποια συμφωνία θα πρέπει να είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη με αναθεώρηση του Συντάγματος της πΓΔΜ.
Σχετικά με το όνομα, ο υπουργός Εξωτερικών αποσαφήνισε ότι για την ελληνική πλευρά έχει μεγάλη σημασία η σύνθετη λέξη της ονομασίας που θα συμφωνηθεί να είναι στη σλαβική διάλεκτο και να μένει αμετάφραστη(!). Είπε επίσης ότι ο διαμεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς πρότεινε τέσσερα ονόματα στα σλαβικά. [οι υπογραμμίσεις και κυρίως το θαυμαστικό είναι δικά μου)
Συμπέρασμα: Δεν υπάρχουμε!
[ο Πολιτισμός είναι Πατριωτισμός
28/01/2018 § Σχολιάστε
Κρατάτε μακριά τον Πατριωτισμό σας από τον δικό μου, δεν ταιριάζουν.

Επιλεκτικός πατριωτισμός; Ευχαριστώ, αλλά δεν τον δέχομαι
Κίβδηλα τα συνθήματα σας. Πρώτα μία χώρα φροντίζει τα του οίκου της. Ένα συλλαλητήριο κατά των εκατοντάδων χωματερών, των σκουπιδιών στους δρόμους και στα πεζοδρόμια. Σε κάθε μας βήμα βρισκόμαστε μπρος στην αποθέωση του ρύπου…
Ο Πατριωτισμός σας περιέργως σταματά στο κατώφλι μια χωματερής, στον ξεχειλισμένο κάδο, στα βρώμικα πεζοδρόμια, στους γεμάτους σκουπίδια άκρες των δρόμων.
Κρατηθείτε εσείς και ο «πατριωτισμός» μακριά μου.
Δεν ταιριάζουν οι πατριωτισμοί μας.