αγριμολογος

από το Περιοδικό «Τέταρτο» τέυχος 25. Μάιος 1987

Ως Επίσκοπος
«Περισσότερα παίρνει ένας ανειδίκευτος εργάτης παρά εγώ, ως επίσκοπος, που τόσα προσφέρω στην πατρίδα».
Π. Μπεζανίτης, μητροπολίτης Ζακύνθου

***

Γιατί όχι;
«Κάθε μέρα παίρνω 2 με 3 αιτήσεις για δεξιώσεις. Έτσι που πάμε θα γίνω Φλόκας ή Ζόναρις».
Μ. Έβερτ, δήμαρχος Αθηναίων

***

Όποιος κατάλαβε…
«Τα σκάνδαλα πρέπει να παραμερίζονται τη στιγμή που πρέπει να συνεργαστούμε για να κόψουμε τις Λερναίες Ύδρες που πράγματι εμφυλοχωρούν σε θέματα επιχειρησιακής ανάπτυξης».
Γ. Πετσος, υφυπουργός Βιομηχανίας

***

Χαρακτηρισμοί
«Το δικαστήριο έβγαλε απόφαση ότι ο τίτλος της εφημερίδας ‘Μητσοτάκη – κάθαρμα’ αφορά το πρόσωπο και όχι την πολιτική ιδιότητα. Το πρόσωπο όμως δεν είναι δυνατόν να το αφορά διότι δεν έχει ποτέ κατηγορηθεί για να δικαιολογείται ο χαρακτηρισμός».
Κ. Μητσοτάκης, πρόεδρος Νέας Δημοκρατίας

***

Τα Παιδιά του Πειραιά
«Εμείς δεν σηκώνουμε ούτε ‘θα’ ούτε εμπαιγμούς».
Α. Αδριανόπουλος, δήμαρχος Πειραιά

***

Εύγε
«Μπροστά σε διαδικασίες που ισοπεδώνουν τον άνθρωπο και απειλούν το γίγνεσθαι των κοινωνιών μας, προχωράμε στο μέλλον έχοντας σαν μοναδικό αντίδοτο την κουλτούρα».
Μελίνα Μερκούρη, υπουργός Πολιτισμού

***

[Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό «Τέταρτο» τέυχος 25. Μάιος 1987]

.

[όλα τα- «Αλλοτινά»]

.

για Cinemascope κλικάρουμε!

από το άναρχο κομμούνι

.

.

Για τις ρυθμίσεις που προωθεί  με τροπολογίες του σε  σχέδια νόμου το Υπουργείο Παιδείας, ο Τάσος Κουράκης, βουλευτής  Α΄ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ και  Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, δήλωσε τα εξής:

«Στις 28/3  ο υπουργός Παιδείας κ. Μπαμπινιώτης είχε δηλώσει σε συνέντευξη τύπου την αποσύνδεση της φετινής χρηματοδότησης των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από την εκλογή των Συμβουλίων Διοίκησης.  Σήμερα φαίνεται  να ξεχνά ότι από τα 120 εκατ. που είχαν στην Τράπεζα της Ελλάδας τα 17 πανεπιστήμια της χώρας έχουν μείνει μετά το «κούρεμα» των ομολόγων  μόνο 33 εκατ., ενώ για πολλά πανεπιστημιακά ιδρύματα και ΤΕΙ οι λογαριασμοί είναι  μηδενικοί!   Είναι λοιπόν ζήτημα χρόνου για  πολλά πανεπιστήμια τα οποία αδυνατούν να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα,  να οδηγηθούν σε λουκέτο, σε  συνδυασμό και με την αυστηρή πολιτική λιτότητας που προστάζει το Μνημόνιο 2.

Και ενώ ο κ. Υπουργός υπαναχωρεί αποσύροντας την εξαγγελθείσα τροπολογία για τη χρηματοδότηση των ΑΕΙ, εισάγει δυο τροπολογίες σε σχέδια νόμου των Υπουργείων Ανάπτυξης και Εσωτερικών: 1) την εντός τετραμήνου αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που θα οδηγήσει σε απολύσεις,  «εκκρεμότητες» του Αρσάκειου Τιράνων, ενός εκ των σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας της οποίας  είναι πρόεδρος (με αναστολή της ιδιότητας του όσο καιρό είναι Υπουργός) και 2) την μεγάλη «εκκρεμότητα» προς τον κλάδο των ιδιοκτητών και εργοδοτών των Ιδιωτικών και Ισοτίμων σχολείων στον οποίο ανήκει ο Υπουργός. Η τροπολογία αυτή προβλέπει την  απόσυρση της κρατικής εποπτείας από τα ιδιωτικά σχολεία, «αυτοματοποιεί» τις απολύσεις των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και στηρίζει το σχολείο της αγοράς. Η σκανδαλώδης αυτή ρύθμιση εξυπηρετεί πάγιο αίτημα του Συνδέσμου των Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Σχολείων (ΣΙΕΙΕ) και προβλέπει ευνοϊκές εργοδοτικές διευθετήσεις των ισότιμων σχολείων (Αρσάκεια-Κολλέγια) των οποίων προΐστανται οι κ.κ. Μπαμπινιώτης και Αλέξανδρος Σαμαράς (αδελφός του Προέδρου της ΝΔ).

Καλούμε τον Υπουργό να εμμείνει στην τροπολογία για τη χρηματοδότηση των Α.Ε.Ι. και να αποσύρει τις άλλες δυο τροπολογίες, αλλιώς θα είναι έκθετος στον κόσμο της εκπαίδευσης και τον ελληνικό λαό».

To Γραφείο Τύπου ΣΥΝ

In Memoriam

Η Ελλάδα του Καντιώτη, 16/12/1990: Εξω από τη Μητρόπολη Φλώρινας οι πιστοί του Καντιώτη καταδικάζουν τον «άθεο»και «ακόλαστο» Θόδωρο Αγγελόπουλο (φωτογρ.: Χ. Μπίλιος)

Ο μητροπολίτης που αφόρισε Αγγελόπουλο – Μαστρογιάνι

 «Τι φοβερή φωνή που έχει. Τι ένταση για γέρο άνθρωπο! Θα μπορούσε να παίξει δραματικούς ρόλους με απαιτήσεις», δήλωνε στην «Ε», στις 17 Δεκεμβρίου του 1990, ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι.

Δεν έκανε κομπλιμέντα σε κάποιο Ελληνα συνάδελφό του ο Ιταλός σταρ, που είχε έρθει στην Ελλάδα για να πρωταγωνιστήσει στο «Μετέωρο βήμα του πελαργού» του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Για τον τότε μητροπολίτη Φλωρίνης Καντιώτη εξέφραζε ευγενικά την άποψή του. Κι ας τον είχε μόλις αφορίσει, μαζί με τον σκηνοθέτη, τους ηθοποιούς και τεχνικούς της ταινίας, αλλά και τους δύστυχους ντόπιους, που θα έκαναν στα γυρίσματα κάνα μεροκάματο.

Γνωστή η ιστορία. Αν σήμερα μας φαίνεται απίστευτη, στην Ελλάδα του 1990 ο πρώην μητροπολίτης, που πέθανε το Σάββατο σε ηλικία 104 χρόνων, είχε εγκαθιδρύσει στην επικράτειά του φονταμενταλιστικό καθεστώς, πολύ πριν η λέξη «Ταλιμπάν» μπει στο λεξιλόγιό μας. Κάποια στιγμή έμπλεξε στα δογματικά δίχτυα του και ο διεθνής Ελληνας σκηνοθέτης, που δεν είχε σκοπό για χάρη του να πάψει να γυρίζει ταινίες στη Φλώρινα.

Το χρονικό του αφορισμού είναι το εξής:

Για όλα φταίει το σενάριο
Με κάποιο μυστήριο τρόπο έφτασε στα χέρια του Καντιώτη το σενάριο της ταινίας. Κάτι το μήνυμά της (Ελληνας πολιτικός εγκαταλείπει τη Βουλή και εξαφανίζεται στα σύνορα της χώρας, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, σε καταυλισμό παράνομων μεταναστών), κάτι μια ερωτική σκηνή μεταξύ νεαρής μετανάστριας και Ελληνα δημοσιογράφου (που τελικά δεν γυρίστηκε ποτέ), ο Καντιώτης, που εκτός από θρήσκος ήταν και εθνικιστής και έβλεπε παντού Σκοπιανούς πράκτορες, εξεμάνη με τον Αγγελόπουλο. Τον απείλησε αμέσως με αφορισμό.

Ο σκηνοθέτης ήξερε, φυσικά, τι σημαίνει να γυρίζεις ταινίες σε δυσκολότερες εποχές – στον «Θίασο» επί χούντας είχε την αστυνομία στο κατόπι του. Αλλα δεν άφησε έτσι την υπόθεση. Δημιούργησε διεθνές θέμα. Ο Ακίρα Κουροσάβα από την Ιαπωνία τού έστειλε μήνυμα συμπαράστασης. Δόθηκε συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα, πολύ πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Στο πλευρό του Αγγελόπουλου, εκτός από τον σταρ Μαρτσέλο, στάθηκαν σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά (στην κυβέρνηση ήταν τότε ο Μητσοτάκης, στο υπουργείο Πολιτισμού ο Τζαννής Τζαννετάκης). Μελίνα, Γιώργος Παπανδρέου, Λαλιώτης, Μπένος, Κύρκος, Κωνσταντόπουλος, Δαμανάκη, Λιάνης, όλοι έδωσαν το «παρών». Πίσω στη Φλώρινα οι κομματικές οργανώσεις των αριστερών κομμάτων προσπαθούσαν να κρατήσουν ψηλά την αξιοπρέπεια της ντόπιας κοινωνίας, που ήδη είχε πληρώσει βαρύ φόρο στη μισαλλοδοξία του μητροπόλιτη της.

Ο Μαστρογιάνι, με τα ρούχα του ρόλου του, περπατάει απτόητος στη Φλώρινα κάτω από το πλακάτ του Καντιώτη (φωτογρ.: Χ. Μπίλιος)

Καμπάνες, σημαίες και συλλαλητήριο
Οταν ο Αγγελόπουλος, μέσα Δεκεμβρίου του 1990, ανέβηκε στη Φλώρινα για γυρίσματα, το κλίμα ήταν εφιαλτικό. Η πόλη είχε γεμίσει μαύρες σημαίες, πλακάτ και καρικατούρες, στις οποίες ο σκηνοθέτης κρατούσε σε σακούλι τα 600 εκατ. που είχε πάρει από την ελληνική Πολιτεία και την Ευρώπη του Διαβόλου, και οι λέξεις «αναρχία, ανθελληνισμός, αθεΐα, ακολασία» τον περιέβαλαν. Καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα. Σημαίες ανέμιζαν. Εμβατήρια ακούγονταν. Αυτοκίνητα με ντουντούκες γυρνούσαν στους παγωμένους δρόμους και καλούσαν τον κόσμο σε συλλαλητήριο και στην τελετή αφορισμού στη μητρόπολη.

Το απόγευμα της 16ης Δεκεμβρίου χίλια άτομα, ανάμεσά τους και πολλοί νέοι, μαζεύτηκαν μπροστά στον μητροπολιτικό ναό της Φλώρινας, σε απόσταση λίγων μέτρων από το εντυπωσιακό σκηνικό που είχε ήδη στήσει ο αείμνηστος Μικές Καραπιπέρης, και άκουσαν τον παραληρηματικό λόγο του Καντιώτη. «Θα πέσουν κεραυνοί», φώναζε με όλη τη δύναμή του ο 84χρονος τότε μητροπολίτης. Το κρύο ήταν αφόρητο, αλλά το μίσος που ένιωθες στην ατμόσφαιρα σε περόνιαζε περισσότερο. Λίγες ώρες νωρίτερα, ένας αποφασιστικός Αγγελόπουλος είχε διασχίσει, πάντως, την άδεια πόλη συνοδευόμενος από συνεργάτες του και πολλούς δημοσιογράφους, Ελληνες και ξένους, για να πάει σε μια αντι-συγκέντρωση δημοκρατίας και ελευθερίας που είχε οργανωθεί στον κινηματογράφο «Ελληνίς».

Μεσαιωνική τελετουργία
Την επόμενη μέρα είχε σειρά ο «αφορισμός-πακέτο», όπως ευφυώς έγραφε το πρωτοσέλιδο της «Ε». Ας σημειωθεί ότι έγκυροι πανεπιστημιακοί θεολόγοι είχαν αποφανθεί ότι ήταν και αφορισμός-παρωδία, αφού ο Καντιώτης δεν είχε τη σύμφωνη γνώμη των 2/3 της Ιεραρχίας. Οχι, φυσικά, ότι αν ήταν έγκυρος θα είχαν… πιάσει τόπο όλα αυτά τα ανατριχιαστικά «ιερά κείμενα», που άκουσα να διαβάζει ο Καντιώτης από τον άμβωνα, κρυμμένη πίσω από μια κολόνα του ναού κι ενώ οι πιστοί έψελναν ομαδικά «αφορεσμένοι, αφορεσμένοι». Τουλάχιστον ο Καντιώτης τούς έδωσε ένα περιθώριο. Αν μετάνιωναν μέσα σε δύο χρόνια, ο αφορισμός τους θα ήρετο. Απ’ ό,τι ξέρουμε, όλοι τους το ίδιο αγύριστο κεφάλι κράτησαν. Ανάμεσά τους και ο 86χρονος Κων. Παπαλαζαρίδης, κομπάρσος στην ταινία. Οταν λίγους μήνες αργότερα έφυγε από τη ζωή, ο παπάς του χωριού του αρνιόταν να τον θάψει.

Κι ενώ στη Μητρόπολη Φλώρινας εκτυλισσόταν το θρησκευτικό θρίλερ, ο Αγγελόπουλος, ο Αρβανίτης, ο Μαστρογιάνι, ο Γρηγόρης Πατρικαρέας, η Δώρα Χρυσικού και όλοι οι άλλοι είχαν πιάσει δουλειά στο γειτονικό και χιονισμένο Αμύνταιο. «Αφορισμός κάτω από τέτοιους όρους είναι τιμή», δήλωνε ο σκηνοθέτης.

Η ταινία γυρίστηκε κανονικά, ταξίδεψε στις Κάνες και σε όλο τον κόσμο. Η αμέσως επόμενή του, το διάσημο και αριστουργηματικό «Βλέμμα τού Οδυσσέα», που πήρε και το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάνες, ξεκινούσε με μία από εκείνες τις μεγαλειώδεις σκηνές που μόνον ο Τεό μπορεί να γυρίσει. Μια αναπαράσταση του συλλαλητηρίου τού Καντιώτη στη Φλώρινα.

[Της Βένας Γεωργακοπούλου, «Ε» 30 Αυγ.2010… ]