[ένα… αριστερό κόμμα «όλα τα ‘χει ο μπαξές», κόμμα supermarket·
28/05/2019 § Σχολιάστε
Η τακτική «μαζεύω όποιον βρω μπροστά μου, θα μου φέρει κάποιες ψήφους»…

…τελικά μάλλον απώθησε τους ψηφοφόρους. Ο ΣΥΡΙΖΑ από ριζοσπαστική Αριστερά που θα τα άλλαζε όλα, όχι απλώς έγινε ίδιος με τους άλλους αλλά μετατράπηκε σ’ ένα κόμμα σούπερ-μάρκετ.
- Θέλεις ελίτ; Πάρε Κόκαλη.
- Θέλεις ακροδεξιούς; Πάρε Παπαχριστόπουλο, Κουντουρά κι όλους τους υπόλοιπους των ΑΝΕΛ.
- Θέλεις Καραμανλικούς; Πάρε Παπακώστα, Άρη Σπηλιωτόπουλο, στήριξη από Αντώναρο και δε συμμαζεύεται.
- Θέλεις ΠΑΣΟΚ; Πάρε Ραγκούση κι ένα σωρό ξεχασμένους, πάρε και διάφορα άλλα περιφερόμενα ρετάλια της κεντροαριστεράς που ήλπισαν ότι ήρθε ξανά η ώρα τους.
- Θέλεις ΔΗΜΑΡ και Ποτάμι; Πάρε Θεοχαρόπουλο και Δανέλλη, αυτοί κι αν θα φέρουν ψήφους (λολ).
- Θέλεις παλαιοσυνδικαλισμό; Πάρε ταξιτζή Θύμιο Λυμπερόπουλο και Φωτόπουλο της ΔΕΗ
- Θέλεις μαχητές; Πάρε Λάμπρου, Ρουβίκωνα και Κουφοντίνα.
Θεωρητικά, ψαρεύοντας από παντού, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να δυναμώσει τρομερά. Πρακτικά, ξεφούσκωσε μιας και ο απεγνωσμένος αριβισμός και η ιδιοτέλεια (και του κόμματος, και όσων συντάχθηκαν μαζί του τώρα που ήταν στην εξουσία) έκαναν μπαμ από μακρυά.
*
[απόσπασμα από το κείμενο του Άρη Δημοκίδη στη Lifo
[Ευτυχώς εκλέχτηκαν. Δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ, φταίει ο λαός που δεν κατάλαβε τη στρατηγική του·
27/05/2019 § Σχολιάστε
Ένα μόνο παράδειγμα.
Εικονίζεται μόνο ένα παράδειγμα, από τα εκατοντάδες άλλα, μιας τραγελαφικής… αριστερής πολιτικής.


Αν θέλετε κι άλλα παραδείγματα, ευχαρίστως.
Δεν έχω κάτι εναντίον των εικονιζόμενων -δεν είναι θέμα προσώπων. Δεν θα γράψω για τις αγκαλίτσες με ακροδεξιούς Καμμένους, ούτε για το πως… έσκισε με «ένα νόμο» ο ΣΥΡΙΖΑ τα μνημόνια κ.α. κοροϊδίες, ούτε πόσες φορές έκοψε τη σύνταξη των ανθρώπων για να τους δώσει λίγο πριν τις εκλογές ένα πουρμπουάρ ονόματι -my ass- 13η σύνταξη. Ούτε πως ξεπούλησε μισοτιμής για 99 ολόκληρα χρόνια δημόσια περιουσία. Δεν θα γράψω για τα «Ναι Σε Ολα» σε νομοσχέδια που ξεπερνούν και την πλέον ν ε ο φ ι λ ε λ ε ύ θ ε ρ η φαντασία στο όνομα της Αριστεράς.
Δεν θα το κάνω διότι βαριέμαι να αναφέρομαι σε εξόφθαλμα προφανή.
Υπάρχουν σοβαρότερα πράγματα στις σκέψεις μου.
Μη μας κουνάτε Εμάς όμως το δάχτυλο σύντροφοι, λίγη αυτοκριτική δεν θα έβλαπτε.



