plaisir: Marcel, l’anniversaire de

10/07/2016 § Σχολιάστε

Marcel Proust, né à Paris XVIe (quartier d’Auteuil, 96 rue La Fontaine devenue avenue Mozart) le 10 juillet 1871 et mort à Paris le 18 novembre 1922.

Marcel10.7.16

χειρόγραφο από » Στον ίσκιο των ανθισμένων κοριτσιών«

«…η επινοητικότητα του πρώτου μυθιστορήματος στάθηκε ότι κατάλαβε πως στο μηχανισμό των συναισθημάτων μας, αφού η εικόνα είναι το μόνο ουσιαστικό στοιχείο, η απλοποίηση που θα πήγαινε να καταργήσει καθαρά και ξάστερα τα πραγματικά πρόσωπα θα ήταν μια αποφασιστική τελειοποίηση. Έναν πραγματικό άνθρωπο, όσο βαθιά κι αν τον συμπαθούμε, τον βλέπουμε ως ένα μεγάλο βαθμό με τις αισθήσεις μας, παραμένει δηλαδή για μας αδιαπέραστος, προσφέρει ένα νεκρό βάρος που η ευαισθησία μας δεν μπορεί να το σηκώσει. Αν σου τύχει κάποιο κακό, μόνο σ’ ένα ελάχιστο τμήμα την συνολικής ιδέας που έχουμε γι’ αυτόν θα μπορούσαμε να συγκινηθούμε· κι ακόμα περισσότερο, μόνο σ’ ένα τμήμα της συνολικής ιδέας που έχει για τον εαυτό του θα μπορέσει ο ίδιος να συγκινηθεί….»

Από «Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο» – Από τη μεριά του Σουάν, μετάφραση Παύλος Ζάνας, εκδόσεις Ηριδανός.

 

L’œuvre romanesque de Marcel Proust est une réflexion majeure sur le temps et la mémoire affective comme sur les fonctions de l’art qui doit proposer ses propres mondes, mais c’est aussi une réflexion sur l’amour et la jalousie, avec un sentiment de l’échec et du vide de l’existence qui colore en gris la vision proustienne où l’homosexualité tient une place importante. La Recherche constitue également une vaste comédie humaine de plus de deux cents acteurs. Proust recrée des lieux révélateurs, qu’il s’agisse des lieux de l’enfance dans la maison de Tante Léonie à Combray ou des salonsparisiens qui opposent les milieux aristocratiques et bourgeois, ces mondes étant traités parfois avec une plume acide par un auteur à la fois fasciné et ironique. Ce théâtre social est animé par des personnages très divers dont Marcel Proust ne cache pas les traits comiques : ces figures sont souvent inspirées par des personnes réelles ce qui fait de À la recherche du temps perdu un roman à clés et le tableau d’une époque. La marque de Proust est aussi dans son style dont on remarque les phrases souvent longues, qui suivent la spirale de la création en train de se faire, cherchant à atteindre une totalité de la réalité qui échappe toujours. [Wikipedia]

*

διαβάστε όλα της κατηγορίας [Marcel Proust]

 

το νόημα μίας τέχνης…

23/07/2015 § Σχολιάστε

Ο Μίλαν Κούντερα για τον Μαρσέλ Προυστ

Marcel23.7.15

Η ετυμηγορία του Μαρσέλ Προυστ

Στο  Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο ο Προυστ δεν θα μπορούσε να είναι σαφέστερος: «Στο βιβλίο αυτό[…] δεν υπάρχει ούτε ένα γεγονός που να μην είναι φανταστικό, […] δεν υπάρχει ούτε ένα πρόσωπο που να είναι υπαρκτό». Το μυθιστόρημα του Προυστ, όσο στενά κι αν συνδέεται με τη ζωή του δημιουργού του, βρίσκεται αμετάκλητα από την άλλη πλευρά της αυτοβιογραφίας· στο μυθιστόρημα αυτό δεν υπάρχει καμία αυτοβιογραφική πρόθεση· ο Προυστ δεν το έγραψε για να μιλήσει για τη ζωή του, αλλά για να φωτίσει στα μάτια των αναγνωστών τη δική τους ζωή: «… κάθε αναγνώστης, την ώρα που διαβάζει, είναι προπάντων αναγνώστης του εαυτού του. Το κάθε έργο είναι απλώς ένα είδος οπτικού οργάνου το οποίο προσφέρει ο συγγραφέας στον αναγνώστη, για να του επιτρέψει να διακρίνει επάνω του αυτό που ίσως δεν θα είχε δει χωρίς το βιβλίο. Όταν ο αναγνώστης αναγνωρίζει επάνω του αυτό που λέει το βιβλίο, έχουμε την απόδειξη για την αλήθεια του έργου…» Οι φράσεις αυτές δεν προσδιορίζουν απλώς το νόημα του μυθιστορήματος του Προυστ· προσδιορίζουν το νόημα της τέχνης του μυθιστορήματος εν γένει.

.

[απόσπασμα από: Μίλαν Κούντερα, Ο πέπλος, δοκίμιο σε εφτά μέρη, εκδόσεις Εστία, μετ: Γιάννης Η. Χάρης]

.

Μαρσέλ Προυστ: τυχαία αποσπάσματα (8)

18/10/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μαρσέλ Προυστ: τυχαία αποσπάσματα (8)

«Αλλά μόλις ακούστηκε το όνομα Γκερμάντ, είδα στη μέση των γαλάζιων ματιών του φίλου μας να καρφώνεται μια μικρή καστανή εγκοπή, λες και τα είχε διαπεράσει μια αθέατη σαΐτα, ενώ η υπόλοιπη κόρη του ματιού του αντιδρούσε εκπέμποντας γαλανούς κυματισμούς. Η γραμμή του βλεφάρου του μαύρισε, χαμήλωσε. Και το στόμα του, σημαδεμένο από ένα πικρό τσάκισμα κι αντιδρώντας πιο γρήγορα, χαμογέλασε, ενώ το βλέμμα του έμενε πονεμένο, σαν το βλέμμα ενός ωραίου μάρτυρα που το κορμί του είναι σκεπασμένο με βέλη: «Όχι, δεν τις γνωρίζω», είπε, αλλ’ αντί να δώσει σε μια τόσο απλή πληροφορία, σε μια τόσο λίγο παράξενη απάντηση, το φυσικό και απλό τόνο που ταίριαζε, την ξεστόμισε τονίζοντας τις λέξεις, με μια κλίση, μ’ ένα νεύμα του κεφαλιού, ταυτόχρονα και με την επιμονή που δίνει κανείς, για να γίνει πιστευτός σε μια απίθανη δήλωση -…»

.

«Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο» – Από τη μεριά του Σουάν, μετάφραση Παύλος Ζάνας, εκδόσεις Ηριδανός.

.

Όλα του Προυστ στον Αγριμολόγο

Μαρσέλ Προυστ: τυχαία αποσπάσματα (7)

12/04/2011 § Σχολιάστε

 

"Από τη μεριά του Σουάν", μέρος των χειρογράφων

«Το πρόσωπο του Λεγκραντέν είχε μιαν έκφραση καταπληκτικής ζωντάνιας και προθυμίας• έκανε μια βαθειά υπόκλιση με μια δεύτερη κλίση προς τα πίσω, που έφερε ξαφνικά την πλάτη του πέρα απ’ τη στάση της εκκίνησής της, χαιρετισμός που θα ‘πρεπε να του είχε μάθει ο σύζυγος της αδελφής του, της κυρίας ντε Καμπρεμέρ. Αυτή η απότομη ανόρθωση έκανε να κινηθούν με κάποιον ορμητικό και μυώδη κυματισμό τα οπίσθια του Λεγκραντέν, που δεν φανταζόμουν πως ήταν τόσο κρεατωμένα• και δεν ξέρω γιατί, αυτός ο καθαρά υλικός κυματισμός, αυτή η κίνηση η καθαρά σαρκική, χωρίς έκφραση πνευματικότητας και που μια βιασύνη γεμάτη μικροπρέπεια την τόνιζε υπέρμετρα, ξύπνησε ξαφνικά μέσα μου τη σκέψη πως ήταν δυνατό να υπάρχει ένας Λεγκραντέν ολότελα διαφορετικός απ’ αυτόν που γνωρίζαμε.»

.

«Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο» – Από τη μεριά του Σουάν, μετάφραση Παύλος Ζάνας, εκδόσεις Ηριδανός.

.

.
Όλα του Προυστ στον Αγριμολόγο.

Where Am I?

You are currently browsing the Marcel Proust category at αγριμολογος.