αγριμολογος

αυθαιρεσία 1η

©lVinicius Gerheim, Quadrilha II, 2020 / óleo sobre tela [oil on canvas], Courtesy A Gentil Carioca gallery, Rio de Janeiro, Brazil

έγραφε στις ώρες τις ελεύθερες κι αργούσε, αργούσε πολύ να έρθει και να κάτσει η σκέψη όπως την ήθελε· θαυμαστή και καλοδουλεμένη. προπάντων κοντά του βυθισμένη στη σιωπή. γινόταν ταξιδιώτης σημείων ασημείωτων, χωνόταν κάτω από πλατιές σκιές περιμένοντας, ακούγοντας την κίνηση του ταξιδιού, σκεφτόταν ένα σούρουπο· μια αναγκαία λακωνικότητα,

ένα λόγο σε αναμονή.

*

[α’ δημοσίευση 24.06.2008

◉

©Shimon Minamikawa, flower, 2012. acrylic on canvas / Courtesy 47 Canal Gallery. NY

κάθε μας συνάντηση και μία έκπληξη, λες. υπάρχει μια σκιά στο τέρμα κάθε απόστασης, μια απρόσμενα αισιόδοξη διέξοδος γέννημα δικό μας που καραδοκεί, στέκεται με ένα μέτρο ευτυχίας προτείνοντας την τελευταία πράξη, αυτό το λίγο το μεγάλο που αδιάκοπα ανθίζει, ο πρόξενος εκείνος του θαυμαστού που φαντάζεται κι ονειρεύεται με το δειλό το φως, μια δύσκολη ισορροπία είναι αλήθεια. περασμένα μεσάνυχτα όμως· κι έρχονται άλλες ανάσες από τα παλιά, δε σε ξυπνούν,

σε φιλούν και σε κοιμίζουν.

◉

.

.

νότα LXΧ

μερική άποψη της γειτονιάς του αγριμολόγου

μπορεί η αναζήτηση του συγκεκριμένου να είναι η κινητήρια δύναμη αλλά· αφού κάνεις μερικά βήματα προς τα μέσα και βρεις την οδό την προσπελάσιμη κάπου στο κέντρο· κλείσε για λίγο τα μάτια, σκέψου τη βάση, το ξεκίνημα· γιατί ο δεσμός με το Αρχικό δεν σπάει ποτέ, προσφέρει σταθερό φως. κοίτα να τακτοποιήσεις την όποια κρυφή ή φανερή θλίψη, την όποια πικρία που απέμεινε, ξετύλιγε, άφηνε τον σπάγκο

να σου φεύγει αργά, σαν αναστεναγμός.

*

[06/03/2009

◉

φύλλο 22

τίνα πως επαγγέλη τέχνη ασκεί, ω φίλε; την ζωγραφική έγωγε.(*) – ίσως η κουβέντα να έγινε σε μπαλκόνι. εκεί· με φρεσκοπλυμένο δέρμα δροσερό· να βλέπω το μέγα άνοιγμα μπρος καθώς ιστορούμε –κάτι βρίσκεται να ιστορηθεί – κι η κουβέντα να τείνει προς διαγραφή του σφαιρικού, το μερικό έχει το ενδιαφέρον· είναι εκείνο που γεμίζει τη σελίδα με λέξεις λεπτές, κανονικές, όπως χαλκογραφίες του Ματίς, το μηχανικό γρατζούνισμα του Michaux. το μερικό έχει το ενδιαφέρον· είναι ο τρόπος των φοβισμένων παιδικών προσώπων μέσα στο άπειρο πλήθος καθώς κοιτούν το χαρτί· είναι η πρώιμη συνηγορία εντόνων αισθήσεων· η μουσική που υποχρεώνεσαι ν’ αφήσεις στο μελαγχολικό και

στο βαθύ.
..

(*)από «Περί Ζωγραφίας και Ποιήσεως διάλογος» – Ελληνικός Κώδικας 2268, Βατικανό. «Μετέγραψε ο Ουικέντιος Ιαννίνι» – δημοσιεύτηκε από τον Κ. Νίκα. Μέρος του δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «λέξη /απρίλης ‘89» – απ’ όπου πήρα τις δύο φρασούλες.

[α’ δημοσίευση 26/02/2009

◉

.

.