η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός
07/09/2017 § Σχολιάστε
–21.
Ο Marx με τη σύζυγό του, Jenny von Westphalen
[…]όταν μια ομάδα πανκ συνέλαβε την ιδέα να πουλήσει σε συλλέκτες σουβενίρ κομμάτια από το μόλις κατεδαφισμένο τείχος με απόκρυφες επιγραφές και αναρχικές ζωγραφιές σε μια βαβέλ γλωσσών, ο κάθε ταξιδιώτης έφευγε μ’ ένα κομμάτι, κειμήλιο του αποθανόντος συστήματος, για να επιστρέψει μ΄ αυτό στο Τόκιο, στη Μαδρίτη, στο Μεξικό ή στη Φιλαδέλφεια και να το φυλάξει σε μια βιτρίνα όπως οι ισχυρές καθολικές οικογένειες του 19ου αιώνα φυλούσαν σε κοσμηματοθήκες και βελούδινες θήκες ένα ξυλαράκι από τον Τίμιο Σταυρό.
ή κι ένα καλό κομμάτι από αυτόν, θαύμα πολλαπλασιασμού παρόμοιο με αυτό των ψωμιών και των ψαριών από το οποίο οι εναλλακτικοί και οι καταληψίες επωφελούνταν επίσης, ακολουθούμενοι σύντομα από άτομα ακόμα πιο αμφιλεγόμενης προέλευσης. Ρουθήνιους, Αθίγγανους, Μολδαβούς, Λιθουανούς, με ποικίλα αντικείμενα εκτεθειμένα σε τραπεζάκια ή πλαστικές θήκες
φωτογραφίες και μπούστα του ζεύγους των δημιουργών του επιστημονικού σοσιαλισμού, του Βλαντιμίρ Ίλιτς και του καλοκάγαθου Πατερούλη των Λαών
στρατιωτάκια τζάκετ, ζώνες, αστεράκια του ενδόξου και αήττητου Κόκκινου Στρατού
στρατιωτάκια παράσημα προς πώληση ή προς ανταλλαγή
μετάλλια που έχουν απονεμηθεί σε ηρωίδες και ήρωες της Εργασίας τσίγκινα σπούτνικ
σηματάκια με το πρόσωπο του Γκαγκάριν
ζωγραφιές αντιπροσωπευτικές του ρεαλισμού που είχε επιβάλλει ο Ζντάνοφ
απεικονίσεις Πενταετών Προγραμμάτων
χαμογελαστοί εργάτες και εργάτριες από ένα πρόσφατα εγκαινιασμένο πετροχημικό συγκρότημα
χαλκογραφίες από αγροτικά σχολεία όπου παχουλά κοριτσάκια και
αγοράκια διαποτίζονταν με τις υγιείς αρχές του διαλεκτικού υλισμού
κολχοζιάνοι ευτυχισμένοι από τους οποίους κανένας δεν κλέβει την υπεραξία
αγιογραφίες πρωτοπόρων επί των έργω για την κατάκτηση νέων υπέροχων στόχων
ένα ολόκληρο ετερόκλητο εμπόρευμα υπόλειμμα της διαλυμένης
αυτοκρατορίας, των θλιβερών ερειπίων της ιδεολογίας του
πίσω από την πλάτη του(*)
(απορροφημένος όπως πάντα στις σημειώσεις και στις παραπομπές του στο αναγνωστήριο του Βρετανικού Μουσείου)
η Τζένη(**), συγκλονισμένη, είχε γίνει μάρτυρας, με μόνη συντροφιά την αφοσιωμένη Λένχεν, της εμφάνισης διαδηλωτών στο κέντρο της Μόσχας οι οποίοι ανέμιζαν τους δικέφαλους αετούς του τσαρισμού ενώ στη διπλανή από τα Μπολσόι πλατεία, έξαλλοι νεαροί αντικαθιστούσαν την τελευταία λέξη της φράσης «Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!», χαραγμένη στη βάση του μπούστου του συζύγου, με ένα ταπεινωτικό «συγχωρήστε με»!
αυτή ήταν μόνο η αρχή […]
–
(*) Ο Καρλ Μαρξ
(**) Η σύζυγος του Καρλ Μαρξ
[απόσπασμα από το ανατρεπτικό βιβλίο του Χουάν Γκοϊτισόλο, Οικογένεια Καρλ Μαρξ, μτφρ: Κατερίνα Ρούφου, εκδόσεις Κέδρος]
Διαβάστε όλα: [τα όνειρα καπνός]
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός
09/06/2017 § Σχολιάστε
–20.
Παραφράζοντας ελαφρώς τον Ταλευράνδο, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η εξουσία, δεν αλλάζει τους ανθρώπους, απλώς ρίχνει τις μάσκες τους.
[…]Η σημερινή κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι εκ των πραγμάτων η πιο «μνημονιακή» κοινοβουλευτική ομάδα που είχε η χώρα στα εφτά αυτά χρόνια των μνημονίων. Πιο μνημονιακή από αυτές του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, στις οποίες, υπήρξαν και κάποιες αντιστάσεις, όταν είχαν την εξουσία. Ακόμα και η περίφημη τάση των «53», που εμφανίστηκε ως η αριστερή ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ, στην πράξη έχει πάψει να υφίσταται μετά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου που έφερε η κυβέρνηση, αφού σχεδόν οι μισοί έχουν αποχωρήσει και οι εναπομείναντες έχουν καταλάβει σημαντικά πόστα, ξεχνώντας στην πράξη κάθε διαφωνία τους. Όσοι παρέμειναν, ανταμείφθηκαν με πολλά προνόμια (τόσα που οι προεδρικοί γκρίνιαζαν ότι πήραν περισσότερα κι από αυτούς) αφήνοντας ήσυχη την ηγεσία και μόνο για τα προσχήματα διατυπώνουν πού και πού κάποια διαφοροποίηση χωρίς ουσία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι πια ένα κόμμα με πολύ διαφορετική λειτουργία από αυτήν που είχε στο παρελθόν. Έπαψε να είναι ένα συλλογικό κόμμα με πολλές και διαφορετικές απόψεις και έγινε ένα καθαρά αρχηγικό κόμμα με μοναδική πολιτική γραμμή αυτήν που κατεβάζει κάθε φορά η ηγεσία του. Οι «κόκκινες γραμμές» του έχουν ξεθωριάσει, οι πολιτικές αρχές του έχουν ξεχαστεί και η πολιτική ιδεολογία του έχει αντικατασταθεί από τον κυβερνητισμό.
Τους άλλαξε τόσο πολύ η εξουσία;
Παραφράζοντας ελαφρώς τον Ταλευράνδο, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η εξουσία, δεν αλλάζει τους ανθρώπους, απλώς ρίχνει τις μάσκες τους.
[πηγή]
Διαβάστε όλα: [τα όνειρα καπνός]
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός
29/03/2017 § Σχολιάστε
–19.
Από την Αριστερά που γνωρίσαμε, την παραδοσιακή και επίσημη, δεν μένει τίποτα. Μένουν μόνο οι τραγικές θυσίες της. Και αυτές σαν βάρος στη συνείδησή μας.
Τάκης Λαζαρίδης: «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι»
Θα ρωτήσετε ποιος είναι ο Τάκης Λαζαρίδης. Μερικοί ασφαλώς έχουν ξανακούσει αυτό το «ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι». Είναι ο τίτλος ενός βιβλίου που έγραψε και κυκλοφόρησε πριν από 20 χρόνια και έκτοτε επαναλαμβάνεται με μια ειρωνική τραγικότητα σε πολλές συζητήσεις, ιδιαίτερα αριστερών. ΄Η από δεξιούς με θριαμβευτική έπαρση. Για τους πρώτους είναι συντριβή και αυτομαστίγωμα, για τους δεύτερους δικαίωση.
Ο Τάκης Λαζαρίδης όμως έχει την ιστορία του και αυτή λίγοι πλέον τη γνωρίζουν ή τη θυμούνται. Στη δεύτερη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη στο Στρατοδικείο, το 1952, στο ίδιο εδώλιο καθόταν ένας νέος, εικοσάρης τότε, με στολή στρατιώτη. Ηταν ο Τάκης Λαζαρίδης. Καταδικάστηκε σε θάνατο και μαζί με τους άλλους μελλοθάνατους κλείστηκε στην απομόνωση των Φυλακών Καλλιθέας και εκεί περίμεναν το εκτελεστικό απόσπασμα. Οι Φυλακές Καλλιθέας, ακριβώς απέναντι από τον Οίκο Τυφλών, στην οδό Θησέως, δεν υπάρχουν πια. Κατεδαφίσθηκαν αργότερα και στη θέση τους κτίσθηκε σχολείο. Καμιά αντίρρηση. Κρίμα μόνο, γιατί ήταν ένα ενδιαφέρον παλιό κτίριο και τόπος ενός δράματος της εποχής εκείνης.
Τελικά εκτελέσθηκαν, στα τέλη Μαρτίου του 1952, μόνο ο Μπελογιάννης, ο Μπάτσης, ο Καλούμενος και ο Αργυριάδης. Το πρωί που πήγε να τους πάρει το εκτελεστικό απόσπασμα ο επίτροπος διάβασε και το βασιλικό διάταγμα, με το οποίο απονεμόταν χάρη στον Τάκη Λαζαρίδη, λόγω του νεαρού της ηλικίας και η θανατική καταδίκη μετατρεπόταν σε ποινή ισοβίων δεσμών.
Εχει σημασία να σας πω ότι ο πατέρας του Τάκη Λαζαρίδη, ήταν ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και εκτελέσθηκε από τους Γερμανούς, μαζί με τους 200 κομμουνιστές την 1η Μαΐου 1944, στην Καισαριανή. Τη συντήρηση και την ανατροφή του Τάκη και της αδελφής του, μετά τον θάνατο του πατέρα τους, ουσιαστικά την ανέλαβε το ΚΚΕ. Θέλω να πω ότι μεγάλωσε και ανατράφηκε με οικογένεια το ΚΚΕ και θα υπέθετε κανείς ότι στους κόλπους του θα σταδιοδρομούσε…
Ο Τάκης όμως πήρε άλλο δρόμο. Μετά το δραματικό πρωινό στις Φυλακές Καλλιθέας ο Τάκης μεταφέρθηκε στις φυλακές Κεφαλονιάς, όπου έγκλειστος έζησε τον τρόμο των σεισμών και αργότερα στις Φυλακές Κέρκυρας, για να εκτίσει την ποινή των ισοβίων δεσμών. Ηταν σκληρός και ανυποχώρητος κομμουνιστής, στην ανάκριση, στο Στρατοδικείο και μετά στη φυλακή, όπου έμεινε συνολικά 14 και κάτι χρόνια. Πολύ ευγενής και μελετηρός…
Ποιος ξέρει πώς, αυτός ο σκληρός και ανυποχώρητος κομμουνιστής, στις απέραντες νύχτες του εγκλεισμού ξανασκέφθηκε τη ζωή του, τη ζωή των άλλων και τη ρημαγμένη οικογένειά του και έθεσε στον εαυτό του ριζικά και καταλυτικά ερωτήματα. Το πώς τελικώς απάντησε είναι ένα δεύτερο θέμα, άλλοι θα συμφωνήσουν και άλλοι, αλλού, θα διαφωνήσουν. Με αυτά τα ερωτήματα και με τις απαντήσεις έγραψε το «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι», το οποίο κυκλοφόρησε ακριβώς πριν από 20 χρόνια. Το 1988, πριν ακόμη καταρρεύσει ο «υπαρκτός (και ταυτόχρονα ανύπαρκτος) σοσιαλισμός». Μετά την κατάρρευση και όταν βεβαιώθηκαν ότι ήταν οριστική, έγραψαν και άλλοι πολλά και διάφορα…
Τον γνώρισα την άνοιξη του 1964 στις Φυλακές Αιγίνης, όπου είχα μεταχθεί από τις Φυλακές Λευκάδας. Αποφυλακισθήκαμε το 1966. Είχε πάρει ήδη τις αποστάσεις του από το ΚΚΕ γενικά και από την κομματική ηγεσία της φυλακής, η οποία τον αντιμετώπισε σαν ένα ιδιόρρυθμο άνθρωπο. Δεν είχε, όμως, τίποτα να πει εναντίον του.
Στο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι», έθεσε καταλυτικά για την Αριστερά, όλων των αποχρώσεων, ερωτήματα. Κάνει πως δεν τα ακούει, θα ‘ρθει όμως η στιγμή να τα ακούσει.
Μέχρι τώρα η «αυτοκριτική» της Αριστεράς απαντάει ή προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα: τι συνέβη, τι έφταιξε και δεν νικήσαμε. Πάνω σ’ αυτό το ερώτημα γράφτηκε από την Αριστερά ολόκληρη η Ιστορία, τουλάχιστον από το καλοκαίρι του 1943 ώς την τελική συντριβή της, στρατιωτική και πολιτική, το 1949. Δεν σταμάτησε εκεί. Με τον ίδιο «καημό» της ήττας διαμορφώθηκε και η μετέπειτα πολιτική και ιστορία της ώς τις μέρες μας.
Σε αυτόν τον καμβά συσσωρεύτηκαν όλα τα γεγονότα, όλα τα πρόσωπα, όλες οι ιδέες, όλα τα «σφάλματα», όλες οι σχέσεις με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και με τους ξένους. Ο (απολεσθείς παράδεισος της «νίκης» διαμόρφωσε στερεότυπα σκέψης και συμπεριφοράς, τα οποία ισχύουν και σήμερα και είναι πανίσχυρα. Ποτέ η Αριστερά, τουλάχιστον σε ηγετικό επίπεδο, δεν τόλμησε να αναρωτηθεί ειλικρινά τι θα εσήμαινε και τι σημαίνει αυτή η «νίκη» που απροσδόκητα χάθηκε και εξακολουθεί ακόμα να τη θρηνεί. Ιδιαίτερα η συγκλονιστική αποκάλυψη μετά την κατάρρευση του υπαρκτού και ταυτόχρονα ανύπαρκτου, θα έπρεπε λογικά να οδηγήσει την Αριστερά σε πλήρη ανατροπή της πολιτικής της, στη θεωρία και την πράξη. Οχι ότι μας χρειάζονταν οι αποκαλύψεις, όλοι ξέραμε τι ακριβώς συμβαίνει. Αλλά κανείς δεν τολμούσε να θέσει το καταλυτικό ερώτημα. Και είναι πραγματικά ένα θέμα για να ερευνηθεί, πώς άνθρωποι που δεν φοβήθηκαν τίποτα στη ζωή τους, που έδειξαν απαράμιλλο θάρρος και ηρωισμό, φοβήθηκαν να ρωτήσουν και να αναρωτηθούν: τι πήγαμε να κάνουμε και ευτυχώς δεν μας άφησαν να το κάνουμε και να το αποτελειώσουμε;
Αυτό το ερώτημα έθεσε νωρίς ο Τάκης Λαζαρίδης, πρώτα στον εαυτό του και έπειτα, με το πρώτο του βιβλίο σε όλους τους άλλους. Οπως καταλαβαίνετε, είναι σαν να θέλει να ξαναγράψει την ιστορία της Αριστεράς. Ο Δεκέμβρης και ο Εμφύλιος, για παράδειγμα, ήταν θανάσιμες απειλές εναντίον της χώρας και του λαού και όχι ευκαιρίες «νίκης» που χάθηκαν. Και ευτυχώς, που αυτές οι απειλές αποκρούσθηκαν. Το «αστικό κράτος» και οι ξένοι, οι Αγγλοι πρώτα και κατόπιν οι Αμερικανικοί, συνέτριψαν την Αριστερά και την αιματοκύλησαν χωρίς αναστολές και ενδοιασμούς, όπως επιβάλλει ένας πόλεμος. Σώθηκε, όμως, η χώρα και ο λαός της δεν γνώρισε τις περιπέτειες που γνώρισαν άλλοι λαοί που εντάχθηκαν με τη βία σε ολοκληρωτικά συστήματα διακυβέρνησης.
Ο Τάκης Λαζαρίδης, όμως, δεν σταματάει εδώ. Αναρωτιέται και μας καλεί να αναρωτηθούμε τι μπορεί να σημαίνει σήμερα «σοσιαλισμός» και «σοσιαλιστική ανοικοδόμηση», στερεότυπα επαναλαμβανόμενα από τα δύο κόμματα της Αριστεράς. Και τι μπορεί να σημαίνει «καπιταλισμός» και πού μας οδηγεί.
Με το νέο του βιβλίο που κυκλοφόρησε πριν από λίγο με τον τίτλο «Αναγκαστική Προσγείωση», και που είναι η αφορμή αυτού του σημειώματος, απαντάει σε γράμματα και ερωτήσεις αναγνωστών του πρώτου βιβλίου, του «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι».
Θα ρωτήσετε, έπειτα από αυτήν την καταλυτική κριτική τι μένει από την Αριστερά. Θα σας πω τη γνώμη μου ευθέως. Από την Αριστερά που γνωρίσαμε, την παραδοσιακή και επίσημη, δεν μένει τίποτα. Μένουν μόνο οι τραγικές θυσίες της. Και αυτές σαν βάρος στη συνείδησή μας.
Επειδή, όμως, ο κόσμος είναι γεμάτος αδικίες, ανισότητες, καταπιέσεις, αίμα και καταστροφές, το αριστερό αίτημα θα είναι πάντα ζωντανό και ενεργό. Ισως γι’ αυτό το λόγο η ηττημένη και στη χειρότερη στιγμή της, εγκλωβισμένη στον αποπνικτικό κρατισμό «Αριστερά» είναι ιδεολογικά κυρίαρχη, όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο Τάκης Λαζαρίδης. Την άλλη Αριστερά μένει να την ανακαλύψουμε…
[Αντώνης Καρκαγιάννης, Κάθε μέρα και κάθε Κυριακή, εκδόσεις της Καθημερινής, σελ. 517]
Διαβάστε όλα: [τα όνειρα καπνός]
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός
08/03/2017 § Σχολιάστε
–18.
Λαβρέντι Μπέρια Το Κατίν, η NKVD και η διαδικασία
No 216
1940
Νωρίτερα της 5ης Μαρτίου, Μόσχα.
Σημείωμα του Λ. Π. Μπέρια προς τον Ι. Β. Στάλιν.
Πρόταση εκτέλεσης των πολωνών αξιωματικών, χωροφυλάκων, αστυνομικών, εποίκων και άλλων από τρία ειδικά στρατόπεδο για αιχμαλώτους πολέμου και κρατούμενους των φυλακών των δυτικών περιοχών της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας.
Το έγγραφο αυτό βρίσκεται στον απόρρητο φάκελο, ενός από τα 16.000 σφραγισμένα πακέτα, τα οποία αποτελούν μέλος τα συλλογής του Αρχείου του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας από τον τομέα VI του Γενικού Τμήματος τα Κ.Ε. ΚΚΣΕ. Σε αυτή τη μορφή φυλάσσονταν στο Γενικό Τμήμα της Κ.Ε του ΚΚΣΕ ορισμένα ιδιαιτέρως απόρρητα και μυστικά έγγραφα. Το άνοιγμα και η αποσφράγιση τους γίνονταν προσωπικά από τον εκάστοτε προϊστάμενο του Γενικού Τμήματος της Κ.Ε. Σύμφωνα με εντολή που δόθηκε από τον Μπορίς Γιέλτσιν στις 15 Ιουλίου 1992, σχηματίστηκε επιτροπή με επικεφαλής τον προσωπάρχη της Προεδρίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας Γιούρι Πετρόφ, το σύμβουλο του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας Ντμίτρι Βολγκογκόνοφ, τον γενικό διευθυντή των Κρατικών αρχείων της Ρωσίας Ρ. Πιχόι και τον διευθυντή του Αρχείου Α. Κοροτκόφ. Στόχος της επιτροπής ήταν να μελετήσει τα υλικά που βρίσκονταν σε αυτά τα σφραγισμένα πακέτα.
Νο 794/Б
Άκρως Απόρρητο
Προς την Κ.Ε. του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκοι)
Προς το σύντροφο Στάλιν
Στα στρατόπεδα για αιχμαλώτους πολέμου του Λαϊκού Κομισαριάτου Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΣΣΔ και στις φυλακές των δυτικών περιοχών της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας κρατείται αυτή την περίοδο ένας μεγάλος αριθμός πρώην αξιωματικών του πολωνικού στρατού, πρώην στελεχών της πολωνικής αστυνομίας και των κατασκοπευτικών της υπηρεσιών, μελών των πολωνικών αντεπαναστατικών κομμάτων, μελών αντεπαναστατικών οργανώσεων που αποκαλύφθηκαν, φυγάδες κλπ. Όλοι αυτοί είναι ορκισμένοι εχθροί της σοβιετικής εξουσίας, γεμάτοι μίσος για το σοβιετικό καθεστώς.
Οι αιχμάλωτοι πολέμου αξιωματικοί και αστυνομικοί, κατά την παραμονή τους στα στρατόπεδο προσπαθούν να συνεχίσουν την αντεπαναστατική τους δράση, κάνουν αντισοβιετική αγκιτάτσια. Ο καθένας από αυτούς περιμένει να απελευθερωθεί για να αξιοποιήσει την ευκαιρία να συμμετάσχει ενεργά στον αγώνα κατά της σοβιετικής εξουσίας.
Από τα όργανα της NKVD στις δυτικέ επαρχίες της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας έχει αποκαλυφθεί μια σειρά αντεπαναστατικών στασιαστικών οργανώσεων. Σε όλες αυτές τις αντεπαναστατικές οργανώσεις ενεργό καθοδηγητικό ρόλο έπαιξαν πρώην αξιωματικοί του πολωνικού στρατού, πρώην αστυνομικοί και χωροφύλακες.
Ανάμεσα στους κρατούμενους φυγάδες και παραβάτες των κρατικών συνόρων έχει εντοπιστεί, επίσης, ένας σημαντικός αριθμός προσώπων, οι οποίοι συμμετείχαν σε αντεπαναστατικές κατασκοπευτικές οργανώσεις.
Στα στρατόπεδα για αιχμαλώτους πολέμου κρατούνται συνολικά (μη συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτών και των υπαξιωματικών) 14736 πρώην αξιωματικοί, αξιωματούχοι, γαιοκτήμονες, αστυνομικοί, χωροφύλακες, δεσμοφύλακες, έποικοι και κατάσκοποι, οι οποίοι σε ποσοστό 97% ανήκουν στο πολωνικό έθνος.
Εξ αυτών:
| Στρατηγοί συνταγματάρχες και αντισυνταγματάρχες | 295 |
| Ταγματάρχες και λοχαγοί | 2080 |
| Υπασπιστές, ανθυπασπιστές και αρχιλοχίες | 6049 |
| Αξιωματικοί και νεαροί διοικητές της αστυνομίας, της συνοριοφυλακής και της χωροφυλακής | 1030 |
| Απλοί αστυνομικοί, χωροφύλακες, δεσμοφύλακες και κατάσκοποι | 5138 |
| Αξιωματούχοι, γαιοκτήμονες, έποικοι | 144 |
Στις φυλακές των δυτικών επαρχιών της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας συνολικά κρατούνται 18.632 συλληφθέντες (εκ των οποίων 10.685 πολωνοί), μεταξύ αυτών:
| Πρώην αξιωματικοί | 1207 |
| Πρώην αστυνομικοί, κατάσκοποι, χωροφύλακες | 5141 |
| Κατάσκοποι, δολιοφθορείς | 347 |
| Πρώην γαιοκτήμονες, βιομήχανοι και αξιωματούχοι | 465 |
| Μέλη διαφόρων αντεπαναστατικών και στασιαστικών οργανώσεων και διάφορα άλλα αντεπαναστατικά στοιχεία | 5345 |
| Φυγάδες | 6127 |
Δεδομένου ότι όλοι αυτοί είναι αδιόρθωτοι εχθροί της σοβιετικής εξουσίας το NKVD της ΕΣΣΔ θεωρεί αναγκαίο:
Ι. Να ανατεθεί στο NKVD της ΕΣΣΔ
1) οι φάκελοι των ευρισκομένων στα στρατόπεδα αιχμαλώτων 14.700 ανθρώπων, πρώην πολωνών αξιωματικών, αξιωματούχων, γαιοκτημόνων, αστυνομικών, κατασκόπων, χωροφυλάκων, εποίκων και δεσμοφυλάκων,
2) τους φακέλους των συλληφθέντων και ευρισκομένων στις φυλακές των δυτικών επαρχιών της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας συνολικού αριθμού 11.000 ανθρώπων, μελών διαφόρων αντεπαναστατικών, κατασκοπευτικών και οργανώσεων δολιφθοράς, πρώην γαιοκτημόνων, βιομηχάνων, πρώην πολωνών αξιωματικών, αξιωματούχων και φυγάδων
Να εξεταστούν κατ’ εξαίρεση και με εφαρμογή της εσχάτης των ποινών, δια τυφεκισμού.
ΙΙ) Η εξέταση των υποθέσεων να διεξαχθεί χωρίς κλήση των συλληφθέντων και χωρίς απαγγελία κατηγοριών, βουλεύματος για τη λήξη της ανάκρισης και κατηγορητηρίου με την ακόλουθη σειρά:
Α) για πρόσωπα που βρίσκονται σε στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου, με βάση τα υπηρεσιακά σημειώματα της Διεύθυνσης αιχμαλώτων πολέμου του NKVD της ΕΣΣΔ,
Β) για πρόσωπα, συλληφθέντα με βάση υπηρεσιακά σημειώματα που εκδόθηκαν από το NKVD της ΣΣΔ της Ουκρανίας και του NKVD της ΣΣΔ της Λευκορωσίας.
ΙΙΙ. Η εξέταση των υποθέσεων και η αναγγελία των αποφάσεων να ανατεθεί στην τρόικα με μέλη τους σ.σ. Μπέρια, Μερκουλόφ και Μπαστάκοφ (διοικητή του 1ου ειδικού τμήματος του NKVD της ΕΣΣΔ).
Ο ΛΑΙΚΟΣ ΚΟΜΙΣΑΡΙΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ
Λαβρέντι Μπέρια.
Σημειώσεις στην 1η σελίδα:
Στα περιθώρια της σελίδας βρίσκονται οι υπογραφές με μπλε μολύβι των Ι. Στάλιν. Κ. Βοροσίλοφ, Α. Μικογιάν, με απλό μολύβι του Ν. Μόλοτοφ.
Στα περιθώρια της δεύτερης σελίδας, προφανώς, από τον γραμματέα του Στάλιν «Καλίνιν – υπέρ».
Φυλάσσεται στο Κρατικό Αρχείο Νεότερης Ιστορίας της Ρωσίας,
Αποχαρακτηρισμένο πακέτο εγγράφων Νο1. Katyn/ Dokuventy. Ludobojstwa, Warszawa, 1992, p. 34 – 40
Μετάφραση από τα ρωσικά ©Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης
Διαβάστε όλα: [τα όνειρα καπνός]
Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες
αγριμολογος 