sob
22/01/2010 § Σχολιάστε
η πρόσθεση ενός ονόματος είναι μια αναγκαία σύμβαση, ίσως μια πράξη δειλή όπως η ζωή της ίδιας της ζωής γι’ αυτό βρίσκω παρηγοριά στο άπειρο των αριθμών – κάπως έτσι άρχισε να μου αφηγείται ένα αποσπασματικό, συγκυριακό, σενάριο στιγμών στη ζωή της. Τον έβλεπε σποραδικά, πάντα από το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας όταν το φεγγάρι ήταν ψηλά, να στέκει μπρος στη λιμνούλα με τα χρυσόψαρα, το χλωμό του πρόσωπο να λάμπει στο φεγγαρόφωτο. Σήκωνε το βλέμμα, το έστρεφε προς το παράθυρό της κι εκείνη μ’ ένα νεύμα ανταποκρινόταν χαιρετώντας τον. Με τα χρόνια τον έβλεπε όλο και λιγότερο ώσπου· στα δεκαεπτά της –όταν ανακάλυψε ότι ήθελε να σπουδάσει ιατρική, εκείνος εξαφανίστηκε εντελώς από τη ζωή της, δεν τον ξανάδε ποτέ. Δεν έμαθε ποτέ το όνομά του παρόλο που του φόρεσε ένα, κατάλληλο για το ημερολόγιό της. Το όνομα που διάλεξε για εκείνον, δεν το
έμαθα ποτέ.
.
.
photo©Manuel-Alvarez Bravo, 1939
.
.
γευσιγνωστικά
13/01/2010 § Σχολιάστε
η αρχή ενός κειμένου, δύσκολη υπόθεση. Κοστίζει μέρες ολόκληρες. Μεγαλώνοντας κανείς• οι λέξεις πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο, κι ωστόσο, ενώ αυτές πληθαίνουν, ο αριθμός των λέξεων προς χρήση ανά κεφαλή στο σύνολο του πληθυσμού, μειώνεται. Αν αυτό φαντάζει οξύμωρο, σας προσφέρω την ευχέρεια να το αιτιολογήσετε με την ησυχία σας, προσωπικά το μόνο που επιθυμώ διακαώς είναι μία εύστοχη φράση η οποία θα μου χρησιμεύσει για την αρχή ενός εμπνευσμένου κειμένου αντάξιο με τα παράπονα που δέχεται κάθε πρωί μια, ας πούμε, τηλεφωνήτρια τηλεφωνικού κέντρου ενός γιγαντιαίου νοσοκομείου εν μέσω κορύφωσης μιας τρομακτικής πανδημίας η οποία έχει πανικοβάλει εκατομμύρια κατοίκους μιας ήδη (και πριν την πανδημία) προβληματικής χώρας. Επιθυμώ μία φράση που ενώ θα περιγράφει με ακρίβεια τις τελευταίες εξελίξεις, ταυτόχρονα δε, θα προτιμούσα αυτή να αφομοιώνεται αργά και βαθμηδόν από τον αναγνώστη, να την διαβάσει αργά, διστακτικά, να την γεύεται, να νιώσει τη σάρκα της, να την απολαύσει όπως ένα ποτήρι βαθυκόκκινου Πομερόλ – νομίζω ότι η απαιτητικότητά μου αυτή, βρίσκεται στα πλαίσια της λογικής αν σκεφτείτε ότι το κείμενο αυτό, ενώ ξεκίνησε με τη φράση «η αρχή ενός κειμένου» έχοντας στο νου μια απλή περιγραφή του βλέμματός σας, κατέληξε να πίνει κρασί στη φλόγα των ματιών σας.
Θα το υποστώ.
.
.
(μ)βρυξέλλες: χιόνι
09/01/2010 § Σχολιάστε
χιόνι άρχισε να πέφτει πριν το ταξίδι. Γυρίσαμε, το χιόνι συνεχίζει με επιμέλεια τη φροντίδα του τοπίου• η αίσθηση της μονιμότητας του άσπρου που κυριαρχεί σε κάνει να λησμονείς το εφήμερο των πραγμάτων όσο η φωτεινή γραμμή της ημέρας συνεχίζει να καθυστερεί την ελάχιστα θριαμβευτική εμφάνισή της, ο ήχος των βημάτων σβήνει κι οι περιπατητές μοιάζουν να κινούνται σε μακρινά, απόμακρα τοπία. Όλα κινούνται σαν σε σύννεφο• ανάλαφρα, μόνο το βάρος του ανθρώπινου κορμιού όλο κομμάρα θυμίζει την ύπαρξη βαρύτητας• είναι το νήμα που σε κρατά σε τάξη με το χρόνο με τα ξυλιασμένα χέρια να επιλέγουν ένα προς ένα κατάλληλα ξύλα για τη φωτιά. Μικρά• κομψά ίχνη πατούσας μαρτυρούν το πέρασμα της μαύρης γάτας χτες βράδυ στον κήπο και• μικρές ανεπαίσθητες γραμμούλες πάνω στη παρθένα άσπρη επιφάνεια, είναι τα ίχνη του δικού μας κοτσυφιού που επιμένει να δηλώνει –παντός καιρού- την παρουσία του. Το χιόνι, η σιωπή• η γοητεία που παράγει η άσπρη τους στολή -την σιωπή την έχω στο νου άσπρη• όπως κάθε Σάββατο πρωί πριν την πρώτη παράσταση της ημέρας όταν όλα γύρω ξυπνούν, μαζί κι η οικογένεια. Μισάνοιχτα συρτάρια, μολύβια στυλό πένες πινέλα ανάκατα με χαρτιά σημειώσεων, η κούπα του καφέ κι ο ήχος του πληκτρολογίου. H νευρική άναρχη αμηχανία του κειμένου που μόλις γράφτηκε.
Έξω χιονίζει.
.
.
σκάνδαλο, ωιμέ
05/01/2010 § Σχολιάστε
Κόσμος της υγείας, Χρυσοφόρο παιχνίδι φαρμάκων, Νοσοκομεία-γιατροί-φαρμακοβιομηχανίες-φαρμακοποιοί, Κύκλωμα, Ο ύμνων την ταφήν Σου, Ασφαλιστικά Ταμεία, Σπατάλη και συνταγογραφία, Κλινικές και πλοκάμια κι ανέκδοτα… Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Αρρώστιες αρρώστων αρρωστημένων συστημάτων υγείας, Γιγαντιαίες ποσότητες Ιπποκρατικών όρκων στοιβαγμένοι-αποθηκευμένοι μεταξύ των υπολοίπων όρκων αρρώστων ή αρρωστημένων συνειδήσεων, Συμφέροντα (cliché), Ιπποτικός όρος «ιατρικός κόσμος», Ιπποτικός όρος «χαβούζα»· σημειώσατε «Χ» το λοιπόν κι Ευτυχείτε, Συμπληρώστε-βρείτε το δεκαπέντε καθέτως: «τροπικό επίρρημα των νοσοκόμων» κι αν δεν σας είναι δυνατόν αναφέρετε κατιτίς το ευδιάθετο, Ακούγεται χτύπος καρδιάς μάλλον ασαφής και γοητευτικός -όπως ο θάνατος του ψαρά, Του περαστικού, Του ποιητή που καταλαμβάνει θέση σε κάποιο σημείο του ορίζοντα, Φακελάκι στο διηνεκές.
.
.
αγριμολογος 