[ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος·
05/03/2025 § 1 σχόλιο
Περί Ισλαμοφασισμού
Pauline Hanson(αυστραλή πολιτικός): This country has given them refuge, and they’ve spat in our face.
They should be stripped of their citizenship and deported to places where people support their disgusting views.
«Oι εργαζόμενοι με νόμιμα χαρτιά στην Αυστραλία Ahmad ‘Rashad’ Nadir και Sarah Abu Lebdeh ομολόγησαν οn camera ότι θα σκότωναν όποιον Εβραίο ασθενή περνούσε απ’ τα χέρια τους, ο Αχμάντ μάλιστα υπονόησε πως το έχει ήδη κάνει.
Οι «νοσοκόμοι» ήδη απομακρύνθηκαν απ’ τη δουλειά τους και τους απαγορεύτηκε δια βίου να ασκήσουν το επάγγελμά τους.
Μετά τη λήψη της απόφασης αυτής ο Nadir, με καταγωγή από το Αφγανιστάν, ισχυρίστηκε τώρα ότι οι σοκαριστικές δηλώσεις του ήταν ένα «αστείο».
Ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας Άντονι Αλμπανέζε χαρακτήρισε το βίντεο «αηδιαστικό και ντροπιαστικό» και χαιρέτισε την απομάκρυνση των Ναδίρ και Αμπού Λεμπντέ από το σύστημα υγείας.
Σήμερα, η νοσοκόμα από το Σίδνεϊ, που απείλησε να σκοτώσει Ισραηλινούς ασθενείς της, υποδύεται το θύμα και μεταφέρεται εσπευσμένα στο νοσοκομείο λόγω «προβλημάτων ψυχικής υγείας».
Ο Ahmad Rashad Nadir, με καταγωγή από το Αφγανιστάν, μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, αφού κλήθηκαν οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης στο σπίτι του για την «ψυχική του υγεία».
Η νοσηλεία του έρχεται, αφότου απολύθηκε και του απαγόρευσαν να εργάζεται στον τομέα της υγείας μετά τις απειλές του εναντίον Ισραηλινών ασθενών.
Κατά τη διάρκεια μιας βιντεοκλήσης με έναν Ισραηλινό Influencer απείλησε:
«Δεν έχετε ιδέα πόσοι [Ισραηλινοί] ήρθαν σε αυτό το νοσοκομείο και τους έστειλα στο Jahannam [κόλαση]».
Η νοσοκόμα Sarah Abu Lebdeh, η οποία επίσης απείλησε, ισχυρίζεται τώρα ότι υποφέρει από «κρίσεις πανικού» μετά την έκθεσή της από το viral βίντεο.
*
Πηγή: Daily Mail. via Soc Krakratoras στο fcbk
◉
[θρησκευτικό μίσος χωρίς γνώση·
03/03/2025 § Σχολιάστε
✳︎
✳︎
✳︎
◉
[στο τέλος των λόγων βρίσκεται η πειθώ·
26/02/2025 § Σχολιάστε
Ludwig Josef Johann Wittgenstein (1889 – 1951)
Πρέπει ολοένα να βυθίζομαι στα νερά της αμφιβολίας.
# Μια εικόνα μας κρατούσε φυλακισμένους. Και δεν μπορούσαμε να βγούμε έξω απ’ αυτήν γιατί βρισκόταν μές στη γλώσσα μας, και η γλώσσα έμοιαζε να μας την επαναλαμβάνει αδυσώπητα.
# Ποιος είναι ο σκοπός σου στη φιλοσοφία; ―Να δείξω στη μύγα πως να βγει απ’ τη μυγοπαγίδα.
# Στη φιλοσοφία μόνο από τη φλυαρία πρέπει κανείς να φυλάγεται.
# Όσοι δεν νιώθουν καμία ανάγκη για διαφάνεια στην επιχειρηματολογία τους είναι χαμένοι για τη φιλοσοφία.
# Πρέπει ολοένα να βυθίζομαι στα νερά της αμφιβολίας.
# Είναι μέρος της λογικής των επιστημονικών μας ερευνών το ότι όντως δεν αμφιβάλλουμε για ορισμένα πράγματα.
#Όταν ‘αντικρούω’ κάποιον, δεν του δίνω λόγους; Ασφαλώς· αλλά μέχρι πού θα φτάσουν αυτοί οι λόγοι; Στο τέλος των λόγων βρίσκεται η πειθώ. (Συλλογίσου τι συμβαίνει όταν οι ιεραπόστολοι μεταστρέφουν τους ιθαγενείς).
✳︎
[από: Βίττγκεσταϊν, Στοχασμοί, μτφρ.: Κωστής Μ. Κωβαίος, εκδόσεις Στιγμή 2007.
◉
[η εργαλειοποίηση του πένθους·
22/02/2025 § Σχολιάστε
Είναι εκδήλωση πένθους να ρίχνεις μια δηλητηριώδη υπόνοια για την εμπλοκή του πρωθυπουργού σε μια δολοφονία;
Αν και «αναίσθητος» αναγνωρίζω ότι αυτό που επισημαίνει ο ευαίσθητος φίλος μου είναι σωστό. Ο καθένας έχει τον δικό του, απολύτως σεβαστό, τρόπο να εκδηλώνει το πένθος του. Άλλος βουβά και με εγκαρτέρηση, άλλος με απόγνωση ή με θυμό για την απώλεια, και πάει λέγοντας.
Αφού όμως η «σκληρότητά» μου λύγισε – ώστε να κάνει χώρο στο επιχείρημά του – μήπως έχω κι εγώ ένα μικρό δικαίωμα, να ζητήσω από τη λογική του να μου απαντήσει σε μερικά ερωτήματα;
Είναι π.χ. εκδήλωση πένθους, να αξιώνεις να αναβληθεί η εκλογή του προέδρου δημοκρατίας, λόγω των εξελίξεων στην υπόθεση των Τεμπών;
Μήπως είναι εκδήλωση πένθους, να κρίνεις για τους δικούς σου – βάσιμους ή αβάσιμους λόγους, αδιάφορο – ως ακατάλληλο έναν υποψήφιο για το ανώτατο αξίωμα;
Ή είναι εκδήλωση πένθους να ρίχνεις μια δηλητηριώδη υπόνοια για την εμπλοκή του π/θ σε μια δολοφονία;
Φυσικά, αναφορικά με τα δυο πρώτα ερωτήματα, κάθε πολίτης μπορεί να έχει την άποψή του και να την εκφράζει. Δημοκρατία έχουμε, τόσο ανεκτική μάλιστα, όσο το να κυκλοφορεί ένα χυδαίο έντυπο με πηχιαίο τίτλο που ισχυρίζεται ξεκάθαρα, αυτό που η κ. Καρυστιανού υπονοεί: «Η μαφία Μητσοτάκη, σκότωσε τον γιο της εισαγγελέως».
Για το τελευταίο, όμως, ερώτημα επιφυλάσσομαι. Δημοκρατία δεν είναι να κατηγορείς οποιονδήποτε πολίτη, άνευ στοιχείων, ούτε να διαδίδεις εις βάρος του, αστήρικτες υπόνοιες.
Εν πάση περιπτώσει, αυτά πιστεύει η κ. Καρυστιανού για τα δυο πρώτα ερωτήματα, κι όπως είπαμε, έχει δικαίωμα να τα εκφράζει.
Όταν όμως το επιχειρεί – και μάλιστα με το εύρος της δημοσιότητας που έχει αποκτήσει η φωνή της – τότε, λυπάμαι αυτό που ακούγεται, δεν είναι ο λυγμός, ή ο πόνος της χαροκαμένης μάνας. Είναι η διατύπωση μιας πολιτικής θέσης. Νομιμότατης επαναλαμβάνω, και για πολλούς ενδεχομένως, ορθής. Αφ΄ης στιγμής όμως την εξέφρασε δημοσίως, επόμενο δεν είναι – δημοκρατία έχουμε – να υποστεί τον έλεγχο και την κριτική των σκληρόκαρδων, όπως του λόγου μου;
*
Του ©Θάνου Χ. Καψάλη στο FB >>
αγριμολογος 