[και οι εραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα·
26/10/2025 § Σχολιάστε

Paul Klee, aquarelle
Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις / Μουσική: Νότης Μαυρουδής
Ερωτικό ( Σαραμπάντα ), 1977
Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή,
μιαν άλλη που δε θα υπάρχω,
μη φοβηθείς
και θα με βρεις είτε σαν άστρο,
όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα,
είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει,
είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς
διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος.
Γιατί ψηλά στον ουρανό που κατοικούνε τ’ άστρα
μαζεύονται όλοι οι ποιητές
και οι εραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα,
μασάν χρυσόσκονη, πηδάνε τα ποτάμια
και περιμένουν
να λιγωθούν οι αστερισμοί και να λιγοθυμήσουν,
να πέσουν μεσ’ στον ύπνο σου,
να γίνουν αναστεναγμός στην άκρη των χειλιών σου,
να σε ξυπνήσουν και να δεις απ’ το παραθυρό σου
το προσωπό μου φωτεινό
να σχηματίζει αστερισμό,
να σου χαμογελάει
και να σου ψιθυρίζει
καληνύχτα…
◉
[θα είμαι εκεί να σας θυμίζω τις μέρες τις παλιές·
26/10/2025 § Σχολιάστε

Στίχοι-Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος (1944 – 21 Οκτ. 2025)
Οι παλιοί μας φίλοι, 1966
Μη, μην το πεις
οι παλιοί μας φίλοι
μην το πεις
για πάντα φύγαν.
Μη, το μαθα πια
τα παλιά βιβλία, τα παλιά τραγούδια
για πάντα φύγαν.
Πέρασαν οι μέρες που μας πλήγωσαν.
Γίνανε παιχνίδι στα χέρια των παιδιών.
Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει
τη δική σου μελαγχολία
κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις
με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις.
Πέρασαν για πάντα
οι παλιές ιδέες, οι παλιές αγάπες
οι κραυγές.
Γίνανε παιχνίδι στα χέρια των παιδιών.
Όμορφη είναι αυτή η στιγμή, να το ξαναπώ
όμορφη να σας μιλήσω
βλέπω πυρκαγιές
πάνω από λιμάνια πάνω από σταθμούς
κι είμαι μαζί σας.
Όταν ο κόσμος μας θα καίγεται
όταν τα γεφύρια πίσω μας θα κόβονται
εγώ θα είμαι εκεί να σας θυμίζω
τις μέρες τις παλιές.
◉
[σαν ένα ελάχιστο ποσοστό αθανασίας·
25/10/2025 § Σχολιάστε
Τα γόνατα της Ρωξάνης
Δεν αποτελεί μέρος της αιώνιας αλήθειας να φοράς ψηλά τακούνια με χρυσούς κρίκους στις μύτες. Ούτε να προσπαθείς ν’αποσπάσεις τα πιο ωραία μέλη σου από τα δόντια του χρόνου. Πράσινα φύλλα πέφτουν με κρότο και σκεπάζουν το χώμα. Στο έδαφος φαίνονται περισσότερα απ’ ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Σκέφτομαι, αν υπάρχει ο θάνατος είναι κυρίως η επιθυμία του ν’ανατρέπει τη φυσική τάξη των πραγμάτων. Δωσ’ μου το χέρι σου. Ο χρόνος δεν ψεύδεται και από τα τόσα που αποφαίνεται ίσως κάτι ν’απομείνει
στο δέρμα σου σαν ένα ελάχιστο ποσοστό αθανασίας.
*
[Νάσος Βαγενάς, Τα γόνατα της Ρωξάνης, Κέδρος 1987
◉
[…μονίμως ως τα αιώνια θύματα της Ιστορίας·
23/10/2025 § Σχολιάστε

The Arabs – a «Manufactured» People? [Lima Charlie News]
Πρόκειται για χώρες όπου οι δομές εξουσίας είναι είτε αρχαϊκές είτε μείγμα αρχαϊσμού και σταλινισμού. Πήραν ότι χειρότερο από τη Δύση και το κόλλησαν πάνω σε μια κοινωνία που από πολιτιστική άποψη είναι θρησκευτική.
Κ.Καστοριάδης: Ανάμεσα στο κενό της Δύσης και τον μύθο των Αράβων
«Από τη μια υπάρχει η τεράστια μυθοποίηση των Αράβων από τους ίδιους τους Άραβες, οι οποίοι αυτοπαρουσιάζονται μονίμως ως τα αιώνια θύματα της Ιστορίας. Στην πραγματικότητα, αν υπήρξε ένα κατακτητικό έθνος, από τον 7ο ως τον 11ο αιώνα, ήταν ακριβώς οι Άραβες. Οι Άραβες δεν είναι αυτοφυές είδος των βουνοπλαγιών του Άτλαντα στο Μαρόκο, ζούσαν στην Αραβία. Στην Αίγυπτο δεν υπάρχε ούτε ένας Άραβας. Η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα κατ’ αρχάς της κατάκτησης και του λίγο-πολύ αναγκαστικού εξισλαμισμού των υποταγμένων πληθυσμών, στη συνέχεια του επί αιώνες εποικισμού των Αράβων όχι από τους Ευρωπαίους μα από τους Τούρκους, και τέλος του δυτικού ημιαποικισμού για μια συγκριτικά πολύ μικρότερη περίοδο.
Και σε ποιά κατάσταση βρίσκονται σήμερα πολιτικά; Πρόκειται για χώρες όπου οι δομές εξουσίας είναι είτε αρχαϊκές είτε μείγμα αρχαϊσμού και σταλινισμού. Πήραν ότι χειρότερο από τη Δύση και το κόλλησαν πάνω σε μια κοινωνία που από πολιτιστική άποψη είναι θρησκευτική. Στίς κοινωνίες αυτές η θεοκρατία ποτέ δεν παρασαλεύτηκε: ποινικός κώδικας είναι το Κοράνι, ο νόμος δεν είναι αποτέλεσμα της βούλησης του έθνους, είναι ιερός. Το ίδιο το Κοράνι δεν είναι κείμενο, που αποκαλύφθηκε σε άνθρωπο, που γράφτηκε από ανθρώπινα χέρια. Είναι στην ουσία του θείο. Η βαθιά αυτή νοοτροπία διατηρείται,και αναζωπυρώνεται καθώς έρχεται αντιμέτωπη με τη νεότερη εποχή. Όμως τμήμα της νεωτερικότητας, είναι και τα χειραφετητικά κινήματα που σχηματίστηκαν για αιώνες στη Δύση. Χρειάστηκαν μακραίωνοι αγώνες για να επιτευχθεί ο χωρισμός του θρησκευτικού από το πολιτικό. Ανάλογο κίνημα δεν αναπτύχθηκε ποτέ στο Ισλάμ. Και το Ισλάμ έχει απέναντι του μια Δύση που επιβιώνει αναλώνοντας την κληρονομιά της, διατηρεί ένα φιλελεύθερο status quo, αλλά δεν δημιουργεί πια χειραφετητικές σημασίες. Αυτό που περίπου λέμε στους Άραβες είναι: πετάξτε το Κοράνι και αγοράστε βιντεοκλιπ της Μαντόνα. Και ταυτόχρονα τους πουλάμε Μιράζ με πίστωση…Είναι γνωστό πως για μια ολόκληρη περίοδο οι Άραβες ήταν πιο πολιτισμένοι από τους Δυτικούς. Έπειτα χάθηκαν. Εκείνο όμως που πήραν από την κληρονομία της αρχαιότητας δεν υπήρξε ποτέ πολιτικής υφής. Η πολιτική προβληματική των Ελλήνων, θεμελιακή για τη δημοκρατία, δεν γονιμοποίησε ούτε τους φιλοσόφους ούτε τις κοινωνίες των Αράβων».
[Συζήτηση με τον Edgar Moren, Le Monde 19 Μαρτίου 1991, και Κ.Καστοριάδης, Η άνοδος της ασημαντότητας, εκδόσεις Ύψιλον,μετάφραση Κ.Κουρεμένος, Αθήνα 2000, σελ.70 και σελ.75.
*
Ευχαριστώ τον φίλο Σπύρο Κουτρούλη >>> για την αντιγραφή.








