αγριμολογος

[Ο Άγιος Εκρέμ γιατρεύει παράλυτο·

04/04/2019 § Σχολιάστε

Θαύμα

Ετοιμάζονταν στην Ευπλησία για αγρυπνία στη μνήμη του Αγίου Εκρέμ.

Ένας παράλυτος, τους ζήτησε να παρευρεθεί. Πράγματι τον έφεραν οι συγγενείς του, κουβαλώντας τον μέχρι μέσα στην Ευπλησία. Δεν σταμάτησε στιγμή να κλαίει και να προσεύχεται στον Άγιο παρακαλώντας τον:

– «Ελέησέ με Άγιε του Μεγίστου, λυπήσου με και κάνε με καλά. Συγχώρεσε τις αμαρτίες μου, γιατί εγώ φταίω που υποφέρω».

Ήταν τόσο δραματική η παρουσία του, που όλοι έκλαψαν. Έφτασε η ώρα που θα πηγαίνανε στον τάφο να ψάλλουν. Ξεκίνησε η πομπή, με την αδελφή Κακαρία να κρατάει τα Άγια Νεκρολειψάνιαν, να βγει από την Ευπλησία.

Ο παράλυτος συνέχιζε να κλαίει σπαρακτικά.

Ξαφνικά τον είδαν όλοι να σηκώνεται, να κάνει τον σταυρωμένο του και να ακολουθεί την πομπή, περπατώντας μόνος του ως τον τάφο.

Από τότε όπου βρισκόταν και όπου στεκόταν δεν σταματούσε να μιλάει για την θαυματουργή χάρη του Μεγίστου και του Αγίου Εκρέμ.

Παρουσιάζοντας τον εαυτόν του σαν ζωντανό παράδειγμα, προέτρεπε τους πάντες να πιστεύουν και να δοξάζουν τον Μέγιστον.

[απόσπασμα από το βιβλίο Ο Άγιος Εκρέμ, Εκδόσεις Έκθετος Βίος]

[Το παρόν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα]

[«Ετσι ατένισα… το ερωτικό πρωθυπουργικό χαμόγελο»

04/04/2019 § Σχολιάστε

ΤιΖούμεΘέΜου!

Ο τρόπος που σε κοιτάει σου δίνει την εντύπωση ότι απελευθερώνονται μέσα από τις κόρες των εκφραστικών ματιών του χιλιάδες μικροσκοπικά βέλη οικειότητος, ερωτισμού και συμπάθειας, κατευθυνόμενα προς το πρόσωπό σου. Αυτό προκαλεί αίσθηση τονώσεως της αυτοπεποιθήσεώς σου, καθώς αυξάνεται το Εγώ σου με έναν γλυκό και απαράμιλλο τρόπο»
[…]«Αυτό το πρωθυπουργικό χαμόγελο είναι ένα κατ’ εξοχήν «ερωτικό» χαμόγελο. Ερωτικό, αναγνώστη μου, με την έννοια του «έρωτα». Δηλαδή της ερωτήσεως. Και εξηγούμαι: Γιατί «ερωτευόμαστε», αλήθεια, τον δυνατό δημόσιο άνδρα; Επειδή με την παρουσία του «συν-κινεί» και κατά έναν τρόπο μάς προκαλεί εσωτερικά μια διεργασία «ερωτήσεων», απέναντι στον εαυτό μας και στα τεκταινόμενα».
[…]«Ετσι ατένισα… το ερωτικό πρωθυπουργικό χαμόγελο, που με γέμισε δύναμη και με εφοδίασε με ορμή και δίψα για τις μέρες που θα ‘ρθουν…».

Και το ποιητικό Αήττητο:

[…] «Το όμορφο χαμόγελο είναι θέμα κατανομής χαρακτηριστικών προσώπου;» ρώτησα τον ποιητή Νίκο Μοσχοβάκο σε συνέντευξη που μου έδωσε για το presspublica.gr. «Το χαμόγελο είναι θέμα κατανομής ψυχής» μου απάντησε ο ποιητής...

Διαβάστε το όλον εις την… σοβαροτάτην Εφημερίδα των Συντακτών