[σύγχρονε €λληνικέ δημιουργίε·
03/11/2017 § Σχολιάστε
Ο Παΐσιος προστάτης των Διαβιβάσεων
Μια εύστοχη απόφαση-επένδυση-αριστούργημα της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου
Στην απόφαση απαντά η Τσαγιέρα του Bertrand Russell (1872-1970):
«Αν έλεγα ότι μεταξύ Γης και Άρη υπάρχει μία πορσελάνινη τσαγιέρα σε ελλειπτική τροχιά γύρω απο τον ήλιο, κανείς δεν θα μπορούσε να διαψεύσει τον ισχυρισμό μου, αρκεί να πρόσθετα ότι η τσαγιέρα είναι τόσο μικρή που δεν θα μπορούσαν να την ανιχνεύσουν ούτε τα πιό ισχυρά τηλεσκόπιά μας.
Όμως, αν στη συνέχεια έλεγα ότι, αφού ο ισχυρισμός μου δεν μπορεί να διαψευστεί, θα ήταν ασυγχώρητη απρέπεια να τον αμφισβητούμε με την λογική μας, τότε οι περισσότεροι δικαίως θα θεωρούσαν ότι έλεγα ανοησίες.
Αν όμως η ύπαρξη μιας τέτοιας επουράνιας τσαγιέρας αναφερόταν σε πανάρχαια βιβλία, και διδασκόταν ως ιερή αλήθεια κάθε Κυριακή, και ενσταλαζόταν στα μυαλά μικρών παιδιών σε όλα τα σχολεία, τότε ακόμα και ο παραμικρός δισταγμός, θα ήταν τέτοιο δείγμα εκκεντρικότητας, που σε φωτισμένους καιρούς θα απέφερε στον αμφισβητία το επίζηλο προνόμιο της ψυχιατρικής φροντίδας, ενώ σε πιο πρώιμη περίοδο την Ιερά Εξέταση.»
[ το βρίσκω πολύ αστείο·
03/11/2017 § Σχολιάστε
©Richard Serra, etching 2002
Ένας ώριμος παλιός επαναστάτης – σε πόσους
ήλιους εστραβώθηκε τόσο πολύ το μάτι του.
Δε θα σου πω τίποτ’ άλλο. Αυτό το χέρι που βγαίνει απ’ τα λασπόνερα της γης και σαλεύει πρωί-πρωί, σα να γυρεύει την εφημερίδα του, το ξέρω, είναι δικό σου. Ωστόσο, το βρίσκω πολύ αστείο να επιμένεις πως υπάρχεις ακόμα. Εσύ και τ’ αρχίδι σου.
[Τάκης Σινόπουλος, Ο χάρτης, εκδόσεις Κέδρος 1990]
[plaisir: David
02/11/2017 § Σχολιάστε
©David Goldblatt, b.1930 in Randfontein, Gauteng Province, South Africa.
Lives and works in Johannesburg.
Picture title: «Diepsloot, Johannesburg. 14 August 2009»
Courtesy of Galería Elba Benítez, Madrid
[Υπάρχουν κι αυτοί που δεν γνώρισαν ποτέ το Είδωλό τους·
01/11/2017 § Σχολιάστε
Charles Baudelaire (1821-1867)
La mort des artistes
Combien faut-il de fois secouer mes grelots
Et baiser ton front bas, morne caricature ?
Pour piquer dans le but, de mystique nature,
Combien, ô mon carquois, perdre de javelots ?
Nous userons notre âme en de subtils complots,
Et nous démolirons mainte lourde armature,
Avant de contempler la grande Créature !
Dont l’infernal désir nous remplit de sanglots !
Il en est qui jamais n’ont connu leur Idole,[*]
Et ces sculpteurs damnés et marqués d’un affront,
Qui vont se martelant la poitrine et le front,
N’ont qu’un espoir, étrange et sombre Capitole !
C’est que la Mort, planant comme un soleil nouveau,
Fera s’épanouir les fleurs de leur cerveau !
*
[*]Υπάρχουν κι αυτοί που δεν γνώρισαν ποτέ το Είδωλό τους –έχω μεταφράσει όλο το ποίημα, καταθέτω εδώ μόνο αυτή την αράδα.
