αγριμολογος

Συνδιαλέξεις

Όταν αναχώρησαν οι καλοί επισκέπτες
χτύπησε την εξώθυρα ένα αμφιλεγόμενο πλάσμα
λίγο ποιητής και λίγο θηρίο
——του άνοιξα και μπήκε
Ήταν απόγευμα ζεστό
————————–μέσα στο σπίτι
ζωντανός ακόμα ο
καλλιεπής διάλογος που είχε υπάρξει

Όταν σηκώθηκε να φύγει
οι παρειές μου έτριζαν από ακατάταχτο λέγειν
από γλώσσα πυγμής που έχει ληστέψει ποίηση
και αντίστροφα

Με απελπισία τηλεφώνησα την ίδια στιγμή
(ν’ακούσω τη φωνή τους)
του Δημήτρη Σουρβίνου
και του Ιάσονα Δεπούντη στη Ζυρίχη.

*
[©Δημήτρης Κονιδάρης, Οικείος, Οδυσσέας, 1984]

*

*

Ομαδική ταφή στη νεκρόπολη του Φαλήρου (φωτ. ΥΠΠΟΑ).

Το ιστορικό της ανασκαφής

Για το ιστορικό της συγκεκριμένης ανασκαφής το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού αναφέρει στην ανακοίνωσή του:

«Σε έκταση παραχωρηθείσα στο “Κέντρο Πολιτισμού – Ίδρυμα Στ. Νιάρχος ΑΕ” για την κατασκευή του Κέντρου Πολιτισμού του Φαλήρου, στο πλαίσιο πραγματοποίησης της φυτοτεχνικής μελέτης του έργου στην περιοχή κατασκευής της μελλοντικής “Εσπλανάδας”, εκτελούνται έργα σωστικής ανασκαφής από την Εφορεία  Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων υπό τη διεύθυνση της κας Στέλλας Χρυσουλάκη.

»Η περιοχή κατασκευής του έργου εντάσσεται στο φαληρικό Αλίπεδον. Πρόκειται για περιοχή προσχωσιγενή, καθώς ο ποταμός Κηφισός και οι παραπόταμοί του εκβάλλουν στον φαληρικό όρμο εναποθέτοντας ιλύ. Η ακτογραμμή κατά την αρχαιότητα εντοπίζεται αμέσως νότια του Αλιπέδου όπου ο όρμος του Φαλήρου αποτελούσε μέχρι τους περσικούς πολέμους τον κύριο λιμένα του άστεως.

»Στην εν λόγω θέση αποκαλύφθηκε η συνέχεια της Νεκρόπολης του Φαλήρου η οποία κατά τμήματα και κατά περιστάσεις ανασκάπτεται από το 1911. Οι σωστικές ανασκαφές που διεξάγονται με μεγάλη προσοχή και φροντίδα από την Αρχαιολογική Υπηρεσία από το 2012 απέδειξαν ότι η νεκρόπολη του Φαλήρου είναι εξαιρετικά εκτεταμένη και τοποθετείται στον χρονολογικό ορίζοντα από τα μέσα του 8ου έως και τον 4ο αιώνα π.Χ. Έως τώρα έχουν εντοπιστεί συνολικά 287 ταφές, εκ των οποίων 145 είναι οι λεγόμενες ελεύθερες (λακκοειδείς εντός της άμμου), 87 εγχυτρισμοί, 18 ταφικές πυρές, 35 κιβωτιόσχημοι, 1 λάρνακα και 1 ζωική ταφή ιπποειδούς. Εκτός από τις ταφές που αποτελούν αποκλειστικά κινητά ευρήματα, στο εν λόγω σκάμμα της Εσπλανάδας εντοπίστηκαν για πρώτη φορά κτιστές κατασκευές όπως κιβωτιόσχημοι τάφοι και πλινθόκτιστες ταφικές πυρές. Ιδιαίτερης αρχαιολογικής και ιστορικής σημασίας είναι δύο ομαδικές ταφές, οι οποίες αποκαλύπτονται στο νοτιοανατολικό τμήμα της “Εσπλανάδας”. Έχουν αποκαλυφθεί 80 ταφές, πολλοί εκ των νεκρών είναι τοποθετημένοι πρηνηδόν, ενώ οι 36 φέρουν μεταλλικούς κλοιούς στους καρπούς. Δύο μικρά αγγεία που εντοπίστηκαν ανάμεσα στους σκελετούς δίνουν δυνατότητα χρονολόγησης στο τρίτο τέταρτο του 7ου αι. π.Χ., μία εποχή μεγάλων πολιτικών αναταραχών στην ευρύτερη περιοχή».

[διαβάστε ολόκληρο το άρθρο: -> Αρχαιολογία]

Επέστη Όνειρος Μυκηνών

Τι μυαλωμένο μες στη δύναμη το μουγκρητό της ζωής
εισπράττοντας τα δίδακτρα τα ενοίκια τις σκυθρωπές
—–καληνύχτες
διόδια που ξεπληρώνει το αίσθημα φεύγοντας μες στα
—–στήθια
καθώς τρέχει και μπήγει ένα ρυάκι στο βλέμμα
τούτ’ η αυγή.

Με τι προσπάθεια τι κόπος τι πρόσθετο βουητό
χαρίζει στο χρώμα και στην απόχρωση του τ’απρόοπτο
—–θάμπος
με τι λαχτάρα φουσκώνει το κεφαλάκι του μπαμπάκα
—–ν’απαντά
σαν ηχώ και σαν όνειρο ο ένας τριγμός στον άλλο
ώσαμε τα χαλάσματα που μας κρατούν δεμένους
αιώνια τους πειστήρια στο ένα το παρελθόν.

*
[©Ζώης Μάναρης, Η κύστη ή το λευκοκύτταρο του οράματος, Τρία Φύλλα, 1983]

*

φωτογραφία ακτινογραφίας αγνώστου

*