plaisir: Davina
08/02/2016 § Σχολιάστε
©Davina Semo
THE DAYS WERE LONG AND LONELY, NOTHING IN THE ROOM BUT THE SUN AND HERSELF, 2014. Distressed mirror, enamel paint
Courtesy Lyles & King Gallery, New York
η φωτογραφία είναι ένα επιτύμβιο
07/02/2016 § Σχολιάστε
Kata Kálmán, Ούγγρος, 1909 – 1978, πορτρέτο του Ernõ Weisz, 23χρονου βιομηχανικού εργάτη, Βουδαπέστη, 1932. ©National Gallery of Art
Η φωτογραφία
Η φωτογραφία είναι ένας φρουρός
στο φυλάκιο κάποιας μεθορίου
σαν αυτά που φυλάνε σιωπηλοί φαντάροι.
Φυλάει το μέλλον να μή μπει
το παρελθόν μή φύγει
το τώρα να μην ανέβει
στο ήδη εν κινήσει όχημά της.
Φυλάει τα σχήματα μην ξεντυθούνε τη μορφή
τις σάρκες να μην χάσουν κι άλλο βάρος.
Η φωτογραφία είναι ένα επιτύμβιο
σαν των αρχαίων που σου λένε: «Ξένε στάσου
και αναπόλησε το χρόνο της ψυχής,
του γελασμένου σώματος την πίκρα».
*
©Θανάσης Παπαθανασόπουλος (Περίστα Ναυπακτίας, 1937), ποιητής και πεζογράφος, έχει τιμηθεί με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1990 για το επικό του ποίημα «Διγενής Ακρίτας» (25.000 δεκαπεντασύλλαβοι, Αθήνα, 1990) – περισσότερα στο biblionet >>>
Είναι για ρόδων ευωδίες
06/02/2016 § Σχολιάστε
Κωσταντίνος Χατζόπουλος (1868-1920)
Ω ταχνά χέρια που σαλεύουν
O la triste histoire!
VERLAINE
Ω ταχνά χέρια που σαλεύουν
μέσα στασάλευτα σκοτάδια!
ποιο οι νυχτερίδες να γυρεύουν
κρυφό μες στάλιωτα μαγνάδια;
Μια πάχνη τάπνιξε τα ρόδα,
τάγρια τα ρόδα στα λαγγάδια,
ω ταχνά χέρια που σαλεύουν
μέσα στασάλευτα σκοτάδια!
Είναι για ρόδων ευωδίες
πάλε η ψυχή σου αρρωστημένη;
―ω τις θλιμένες ιστορίες
που λεν ταηδόνια στα σκοτάδια―
μια πάχνη τάπνιξε τα ρόδα,
τάγρια τα ρόδα στα λαγγάδια.
*
Κωσταντίνος Χατζόπουλος, Φθινόπωρο -κυκλοφορεί από τις Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης
«…έργο σταθμός της ελληνικής πεζογραφίας, καθώς αποτελεί το κορυφαίο πεζογράφημα του συμβολισμού στην Ελλάδα. Χαμηλόφωνο και ατμοσφαιρικό, μεταφέρει τον αναγνώστη του στην ελληνική επαρχία των αρχών του 20ού αιώνα για να αφηγηθεί τα ερωτικά και υπαρξιακά αδιέξοδα των ανθρώπων της.
διανοητές baby sitters και ο Άγιος Γεώργιος
04/02/2016 § Σχολιάστε
Ουδεμίαν έκπληξις
Ω! και η… Αριστερά φλερτάρει με την γραφικότητα.
Ας διαβάσουμε μια, άσχετη ως προς το θέμα μας, χριστιανική ιστορία:
Ο Άγιος Γεώργιος τον σκουντούσε λέγοντας: «Σήκω, η ώρα πέρασε» …
Μια νύχτα ο Ηλίας είδε στον ύπνο του τον Άγιο Γεώργιο, ο οποίος του παρήγγειλε να κτίση κοντά στο σπίτι του Εκκλησία στο όνομά του. Του υπέδειξε μάλιστα και το σημείο, που θα κρεμούσε την εικόνα του καθώς και τις άλλες εικόνες, ενώ του υποσχέθηκε ότι θα τον βοηθούσε και θα ενεργούσε θαύματα.
Κάποια ημέρα, που ο Ηλίας έσκαβε στο κτήμα του σφηνώθηκε ο κασμάς και δεν έβγαινε. Έσκαψε γύρω του με κοπίδι και σφυρί και τότε βρήκε τοίχο Εκκλησίας. Έσκαψε με προσοχή. Αμέσως φάνηκαν οι τρεις πλευρές του Ναού και στον τοίχο μια τοιχογραφία του Αγίου Γεωργίου, που διετηρείτο καλά.
Έφτιαξε την Εκκλησία με σανίδια και την σκέπασε με χορτάρια. Από έξω έμοιαζε με αχυρώνα, ώστε να μην δίνη υποψία στους Κομμουνιστές.
Ζωγράφισε μόνος του τις εικόνες και τις τοποθέτησε όπως ήθελε ο Άγιος Γεώργιος. Η κόρη του Αγάπη, που ήταν κρυφή Μοναχή, περιποιείτο την Εκκλησία. Ο Ηλίας, της παρήγγειλε να κρατά ακοίμητο το καντήλι του Αγίου Γεωργίου. Όταν πήγαινε να σβήση, αυτή άκουγε έναν ήχο χαρακτηριστικό και τότε πήγαινε να προσθέση λάδι και να καθαρίση το φυτίλι του. Αισθάνονταν με διάφορους τρόπους την παρουσία του Αγίου Γεωργίου. Όταν ερχόταν ο Άγιος, άκουγαν ποδοβολητό και έβλεπαν τα πατήματα του αλόγου του, στον χωμάτινο δρόμο.
Ο Ηλίας αγωνιζόταν πολύ και το παράδειγμα του παρακινούσε και τους άλλους. Ξυπνούσε στις 3 τη νύχτα και μέχρι το πρωί προσευχόταν. Βίαζε τον εαυτό του πολύ στην προσευχή. Έκανε κομποσκοίνι και έτρεχαν τα δάκρυα του συνέχεια. Αν κάποτε δεν ξυπνούσε, τον σκουντούσε ο Άγιος Γεώργιος λέγοντας: »Σήκω, η ώρα πέρασε»…
[Του π.Ηλία Διαμαντίδη στο βιβλίο : ‘Ασκητές μέσα στον κόσμο‘]
*
*
