ε, ψιτ…
02/02/2016 § Σχολιάστε
©Δημήτρης Χαντζόπουλος
«Είπατέ του ότι ο Θεός, που κυβερνά την ζωήν μας, μας αφίνει πολλαίς φοραίς να ασθενώμεν και να υποφέρωμεν, ακριβώς διότι μας αγαπά. Θέλει να αφήσωμεν πάσαν κακίαν, να διορθώσωμεν περισσότερον τον βίο μας, να ακολουθήσωμεν με περισσοτέραν επιμέλειαν τον δρόμον των εντολών Του. Δια τούτο, ενθαρρύνατε τα παιδιά σας να ζητούν εις πάσαν ασθένειαν την βοήθειαν του Θεού. Διδάξατέ τα να ελπίζουν εις τον Θεόν περισσότερον, παρά εις τους ιατρούς και τα φάρμακα. Η αθώα πίστις και προσευχή του μικρού ειμπορεί να ελκύσει την χάριν του Θεού περισσότερον από τας προσευχάς των μεγάλων και να φέρη το αγαθόν αποτέλεσμα, δια το οποίον ίσως οι ιατροί ήσαν απηλπισμένοι.» [Η Χριστιανική Ανατροφή, Αδελφότης θεολόγων Η «Ζωή» -1940]
***
[όλα κατηγορίας «my ass«]
το κυβερνητικό κολύμπι του ΣΥΡΙΖΑ (ή, τα λιγοστά αριστερά που κατάφερε να πράξει)
01/02/2016 § Σχολιάστε
©Extrastruggle, The Thing That Does Not Love Itself, 2014 -Rake painted black with automotive paint and annealed wire / 26x30x73cm -Courtesy Galeri Zilberman, Istanbul
«Τον κολυμπητή μην τον τηράς στα έμπα, αλλά στα έβγα» ορίζει μια δίκαιη μωραΐτικη παροιμία, συναγμένη από τον Π. Παπαζαφειρόπουλο στην «Περισυναγωγή γλωσσικής ύλης και εθίμων του ελληνικού λαού, ιδία δε της Πελοποννήσου» (1887). Μέχρι πότε θα κρατήσει το κυβερνητικό κολύμπι του ΣΥΡΙΖΑ, άγνωστο. Να πετύχει ως Αριστερά μοιάζει αδύνατο. Πέρα, λοιπόν, από τα λιγοστά αριστερά που κατάφερε να πράξει, ας επιχειρήσει να αποτύχει ως Αριστερά. Δηλαδή: Ας νομοθετήσει την απλή αναλογική τώρα, σε εκλογικά ουδέτερο χρόνο, όχι λίγο πριν από την κάλπη. Ας αποφύγει, έστω εφεξής, τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Οι υπουργοί του να λογοδοτούν οπωσδήποτε στη Βουλή. Ας θεσμοθετήσει τον χωρισμό Εκκλησίας – πολιτείας. Ας καλέσει τα κόμματα, πλην Χ.Α., να προτείνουν αυτά τα μέλη του ΕΣΡ, χωρίς κανέναν Συριζαίο. Ας αφήσει την ΕΡΤ στην ησυχία της και το ΣΔΟΕ στη δουλειά του με τις λίστες. Ας συνταξιοδοτήσει όσα στελέχη του προκάλεσαν ήδη το δημόσιο αίσθημα. Ας αποσύρει πάραυτα όσους κομματικούς στελέχωσαν το Δημόσιο. Ας καλύψει διαφανώς και αξιοκρατικά τα κενά σε νοσοκομεία και σχολεία. Ας υποστυλώσει το κράτος πρόνοιας. Και, για να δείξει καθαρότατα στους Ευρωπαίους πώς πρέπει να εννοείται η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες, ας ανοίξει τον φράχτη στον Εβρο. Εστω συμβολικά. Για μια βδομάδα. Ας προσπαθήσει για όλα αυτά και για άλλα ταπεινά, πολεμώντας τους ωμούς Σόιμπλε που θα επιμένουν στο τροπάριο της «εφαρμογής» των εκβιαστικά συμφωνηθέντων. Κι ας πέσει. [το τελευταίο μέρος της επιφυλλίδας του Παντελή Μπουκάλα με τίτλο «Τον κολυμπητή να τον τηράς στα έβγα» στην Καθημερινή της Κυριακής 31.01.16]
*
*
στράτευση γενικώς
31/01/2016 § Σχολιάστε
Ελάχιστα περί της εγχώριας διανόησης, επίσης γενικώς
Βδελυκλέων. Πρόσωπον των ¨Σφηκών» του Αριστοφάνους το οποίον προσπαθεί να θεραπεύση τους Αθηναίους από την κακήν έξιν της φιλοδικίας. Ονομάζει δε αυτό το πρόσωπον Βδελυκλέονα ο ποιητής ως βδελυσσόμενον τον δημαγωγόν Κλέωνα, τον οποίον ο Αριστοφάνης και εις άλλας κωμωδίας του διασύρει και υβρίζει. [Νεώτερον Εγκλυκλοπαιδικόν Λεξικόν ‘Ηλίου’]
«Ένας ορίζοντας ημιεξέγερσης και ημικομφορμισμού παγιώθηκε στην μετά τον Δεκέμβρη του ’08 περίοδο και στη συνέχεια συνδέθηκε –όχι πάντα αρμονικά– με τους πλατύτερους σε απήχηση λαϊκιστικούς ριζοσπαστισμούς της Αγανάκτησης. Μπανάλ αντιμνημόνιο, φωνές κατά της ευρωπαϊκής / γερμανικής Κατοχής και, συγχρόνως, μια εμμονική αντι-αστυνομική και αντικρατική ρητορεία: όλα αυτά συνενώθηκαν διαμορφώνοντας ένα ασταθές, υπερσυναισθηματικό μάγμα. Έφτιαξαν δε ένα απλουστευτικό πλαίσιο υποδοχής όπου μια ορισμένη τρομοκρατία γίνεται απλώς μια (ενδεχομένως λάθος) «επιλογή του κινήματος».
Είναι αυτό το υπερσυναισθηματικό μάγμα το οποίο ξαναέκανε μόδα σε κάποιους θεατρικούς ή εικαστικούς κύκλους την «πολιτικά παρεμβατική» τέχνη. Συχνά όμως η μόδα εισάγεται με τρόπους και γλώσσες που ανακαινίζουν απλώς το πιο κλασικό στρατευμένο περιεχόμενο μέσα από υφολογικές ανατροπές. Υπερνεωτερικό αμπαλάζ, με άλλα λόγια, για να εκτεθεί μια «άποψη για τα πράγματα» στην οποία διακρίνει κανείς τη συμβατική πλατφόρμα της κοινωνικής καταγγελίας.» [Νικόλας Σεβαστάκης 28.01.16 To θέατρο της σκληρότητας -για το θέμα του «Ξηρού στο Εθνικό»]
φωτο από deadspin.com
νεοελληνικός ρύπος
30/01/2016 § Σχολιάστε
Σκουπίδια, το εξαίσιο νεοελληνικό trademark στη μακρινή, πεντακάθαρη Λισαβόνα…
Όμορφη νύχτα του Οκτώβρη. Όμορφη παρέα. Στη μπυραρία ονόματι Cervejaria Trindade, Rua Nova da Trindade 20c -κέντρο Λισαβόνας. Μπακαλιάρος με μπύρα του μαγαζιού. Βγαίνουμε. Δρόμοι καθαροί. Αριστερά μας στον αριθμό 18 της ιδίας οδού, στο περβάζι ενός παραθύρου αντικρίζουμε δύο άδεια πακέτα τσιγάρα, το ένα περήφανα όρθιο, ν’ αγναντεύει την πόλη του Βάσκο Ντα Γκάμα -αυτά της φωτογραφίας, με «Το κάπνισμα προκαλεί γήρανση του δέρματος» -στη γνωστή γλώσσα του σύμπαντος. Τα μάζεψε φαντάζομαι την επομένη, ο Πορτογάλος ένοικος του σπιτιού, προσπαθώντας να καταλάβει ποιος άνεμος ξένου πολιτισμού του άφησε, τα απρόσμενα αυτά… δώρα.
*
*
