Raymond Queneau, c’est un soupir et c’est un cri
13/05/2015 § Σχολιάστε
L’herbe: sur l’herbe je n’ai rien à dire
L’herbe: sur l’herbe je n’ai rien à dire
mais encore quels sont ces bruits
ces bruits du jour et de la nuit
Le vent: sur le vent je n’ai rien à dire
Le chêne: sur le chêne je n’ai rien à dire
mais qui donc chantonne à minuit
qui donc grignote un pied du lit
Le rat: sur le rat je n’ai rien à dire
Le sable: sur le sable je n’ai rien à dire
mais qu’est-ce qui grince? c’est l’huis
qui donc halète? sinon lui
Le roc: sur le roc je n’ai rien à dire
L’étoile: sur l’étoile je n’ai rien à dire
c’est un son aigre comme un fruit
c’est un murmure qu’on poursuit
La lune: sur la lune je n’ai rien à dire
Le chien: sur le chien je n’ai rien à dire
c’est un soupir et c’est un cri
c’est un spasme un charivari
La ville: sur la ville je n’ai rien à dire
Le coeur: sur le coeur je n’ai rien à dire
du silence à jamais détruit
le sourd balaye les débris
Le soleil: ô monstre, ô Gorgone, ô Méduse
ô soleil.
ο ποιητής σε φωτογραφικές πόζες στη νεότητά του
.
η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός
10/05/2015 § Σχολιάστε
1.
«Θυμάσαι, είχαμε πρωτογνωριστεί σε μια πρωτομαγιάτικη διαδήλωση. Και τον Δεκέμβριο παντρευτήκαμε, το ’13. Σε ξέρω λοιπόν πάνω από είκοσι χρόνια, Ζένεκε. Τότε, πριν είκοσι χρόνια, έλεγες ‘λίγο ακόμα κι όλα θ’ αλλάξουν’. Το καλοκαίρι του ’14 είπες πως η εργατική τάξη δεν θα επιτρέψει να γίνει πόλεμος. Τον χειμώνα του ’17, όταν βγήκες απ’ το στρατιωτικό νοσοκομείο, είπες: ‘τώρα τα πράγματα έχουν σοβαρέψει. Η επόμενη μάχη θα είναι η τελευταία’. Το 1923 πάλι, έλεγες και μάλιστα για εβδομάδες ολόκληρες: ‘σήμερα, άντε αύριο το πολύ θα ξεκινήσουν όλα, τελειώνει ο εφιάλτης’. Ύστερα έλεγες πως αυτή η κρίση είναι η τελευταία, ‘αυτή τη φορά δεν τη βγάζει ο καπιταλισμός’. Και τώρα λες πως το Κόμμα παίρνει τα πάνω του κι ο Χίτλερ όπου να ‘ναι ξοφλάει. Είκοσι χρόνια έπεφτες έξω κι ήσουνα πάντα απ’ τη μεριά αυτών που τις έτρωγαν χειρότερα… ‘Και τι είναι είκοσι χρόνια;’ είπε ο Ζένεκε, σαν να μονολογούσε. ‘Είκοσι χρόνια δεν μετράνε στην παγκόσμια Ιστορία’. ‘Εμένα όμως δεν με αφορά η παγκόσμια Ιστορία κι αυτά τα είκοσι χρόνια ήταν η ζωή μου ολόκληρη’…»
[Μάνες Σπέρμπερ, Η καμένη βάτος, σελ. 466, μτφρ/ Έμη Βαϊκούση, εκδόσεις Καστανιώτη]
.
plaisir: Christopher Hitchens [3]
08/05/2015 § Σχολιάστε
An Enlightenment delight
“Our belief is not a belief. Our principles are not a faith. We do not rely soley upon science and reason, because these are necessary rather than sufficient factors, but we distrust anything that contradicts science or outrages reason. We may differ on many things, but what we respect is free inquiry, openmindedness, and the pursuit of ideas for their own sake.”
― Christopher Hitchens, God is Not Great: How Religion Poisons Everything
***
[gradually moving the contents of my english/french blog here which will be deleted – Μεταφέροντας σταδιακά το περιεχόμενο του αγγλο-γαλλικού μου ιστολογίου εδώ, το οποίο και τίθεται υπό κατάργηση]
plaisir: Christopher Hitchens [2]
07/05/2015 § Σχολιάστε
An Enlightenment delight
“Beware the irrational, however seductive. Shun the ‘transcendent’ and all who invite you to subordinate or annihilate yourself. Distrust compassion; prefer dignity for yourself and others. Don’t be afraid to be thought arrogant or selfish. Picture all experts as if they were mammals. Never be a spectator of unfairness or stupidity. Seek out argument and disputation for their own sake; the grave will supply plenty of time for silence. Suspect your own motives, and all excuses. Do not live for others any more than you would expect others to live for you.”
― Christopher Hitchens, Letters to a Young Contrarian
***
[gradually moving the contents of my english/french blog here which will be deleted – Μεταφέροντας σταδιακά το περιεχόμενο του αγγλο-γαλλικού μου ιστολογίου εδώ, το οποίο και τίθεται υπό κατάργηση]
