«Φρουί γκλασέ» -το φακελάκι με άλλο όνομα…
15/04/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Φρουί γκλασέ» -το φακελάκι με άλλο όνομα…
Στο αρθρο 68, παραγραφος 3, αναφερεται ρητά ότι «Δε συνιστα δωροδοκια η απλη υλικη παροχη προς εκφραση ευγνωμοσυνης»
Πείτε ότι θέλετε για τον ιδιόρρυθμο κ. Βέλτσο με τα δυσανάγνωστα κείμενα και το ναρκισσισμό του, αλλά όταν λέει τα σύκα-σύκα, είναι απολαυστικά εύστοχος, τσακίζοντας με ελάχιστες κουβέντες κόκαλα για τα αυτονόητα -αυτά που ακόμα περιμένουμε να βρεθεί μία κυβέρνηση να τα νομοθετήσει…
Λέει λοιπόν ο κ. Βέλτσος:
Εκπλήσσομαι που ο Α. Ρουπακιώτης δικαιολόγησε στην τηλεόραση τη διάταξη Πανούση περί «απλής παροχής προς έκφρασιν ευγνωμοσύνης» (στο γιατρό), δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, περί νομίμου δωροδοκίας, με το σκεπτικό ότι «δεν υπάρχει δώρο χωρίς χρηματική αξία» (άκουσον!).
Αλλά γιατί δεν διερωτάται ο υπουργός εάν το δώρο καθεαυτό αρκεί για να ακυρώσει τη δωρεά; Και γιατί δεν υποψιάζεται πως η αλήθεια του δώρου αντιστοιχεί σε κανένα δώρο; Ψιλά γράμματα προφανώς το ότι το «δώρο», φερειπείν, μπορεί να είναι το άλλο όνομα του «αδύνατου», όπως άλλωστε και το φακελάκι, το άλλο όνομα των φρουί γκλασέ. [Το Βήμα]
…κι αν θέλετε να μάθετε τι εννοεί, το εξηγεί με σαφήνεια ο Βαγγέλης Τριάντης:
«Μηδενική ανοχή στα φαινόμενα διαφθοράς. Καμία σκιά, όλα στο φως. Γιατί όσο αφήνουμε σκιές δεν σώζουμε μόνο τους ενόχους, σπιλώνουμε και τους αθώους», έλεγε σε συνέντευξή του στο Βημαgkazino στα τέλη Σεπτέμβρη του 2012, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Ελάχιστους μήνες στο τιμόνι της εξουσίας ο κ. Σαμαράς είχε υψώσει ιδιαίτερα τον πήχυ στην αντιμετώπιση της διαφθοράς. Ένα φαινόμενο που αρκετοί εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου έχουν χαρακτηρίσει στο παρελθόν ως «συστημικό», σηκώνοντας τα χέρια ψηλά στην αντιμετώπισή του.
Φαίνεται όμως ότι η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά βρήκε ένα πρωτότυπο τρόπο για να αντιμετωπίσει τη διαφθορά. Αντί να την πατάξει, επέλεξε απλά να τη νομιμοποιήσει, με ένα τρόπο που ξεσηκώνει το λαϊκό αίσθημα και που εγείρει πολλά ερωτηματικά. Πρόκειται για το νόμο 4139/2013 (ΦΕΚ Α΄74) που ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βουλή περί «εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις». Με τη μόνη διαφορά ότι ο συγκεκριμένος νόμος περιέχει και τροποποιήσεις του ποινικού κώδικα που αφορούν την παθητική και ενεργητική δωροδοκία.
Στο άρθρο 68, παράγραφος 3, αναφέρεται ρητά ότι «Δε συνιστά δωροδοκία η απλή υλική παροχή προς έκφραση ευγνωμοσύνης». Πιο απλά το περίφημο «φακελάκι» νομιμοποιείται εάν η όλη διαδικασία γίνεται ως έκφραση ευγνωμοσύνης προς τον υπάλληλο που εξυπηρετεί τον πολίτη. Διάφοροι γιατροί, υπάλληλοι πολεοδομιών, εφοριακοί, τελωνειακοί κτλ που για χρόνια ολόκληρα τα έπαιρναν κάτω από το τραπέζι, πλέον νομιμοποιούνται να το κάνουν απροκάλυπτα εάν γίνεται για λόγους ευγνωμοσύνης. Λες και δεν είναι υποχρέωση και μέρος της δουλειάς τους να βρίσκονται στην υπηρεσία του πολίτη.
Με τον τρόπο αυτό όχι μόνο δεν πρόκειται να περιοριστεί το φακελάκι, αλλά θα διογκωθεί ακόμα πιο πολύ. Με τη μόνη διαφορά ότι η δωροδοκία θα καλύπτεται πλέον και από το νόμο, εάν φέρει την ταμπέλα της «έκφρασης ευγνωμοσύνης».
Όπου η πολλή πολλή ανεξαρτησία της σκέψης στην Αιωνία Γελλάδα έχει σοβαρές συνέπειες για μια νεαρή καθηγήτρια
13/04/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Όπου η πολλή πολλή ανεξαρτησία της σκέψης στην Αιωνία Γελλάδα έχει σοβαρές συνέπειες για μια νεαρή καθηγήτρια
Δημητρης Φυσσας, Η κυρια Παναρετου -διηγημα
Ότι η κυρία Πολυτίμη Παναρέτου, χημικός στο 2ο Γυμνάσιο εδώ στη Χριστιανούπολη– η επιλεγόμενη από τους φίλους Τίμη κι από τα παιδιά «Κόκκινη», γιατί ήταν κοκκινομάλλα– βρέθηκε στο πεζοδρόμιο, έξω από την παλιά μονοκατοικία που νοίκιαζε, με σπασμένο κεφάλι, πλευρά, χέρι και πόδι, χωρίς επαφή με το περιβάλλον, γεμάτη αίματα, με μισοσκισμένα ρούχα, παγωμένη ποιος ξέρει πόσες ώρες, μέσα στην πρωινή δροσιά του Μάη του 2008, όλο αυτό, λοιπόν, δεν είναι ζήτημα που προκάλεσε και μεγάλη έκπληξη στους περισσότερους. Ακόμα και το να πέθαινε, είναι αμφίβολο αν θα γεννούσε την παραμικρή θλίψη στους πολλούς. Ένα σήκωμα των ώμων, ίσως, ένα άνοιγμα των χεριών σε στιλ «τι να κάνουμε», περισσότερο μια κουβέντα του είδους «τα ΄θελε ο κώλος της, με όλους σε αμάχη βρισκότανε» ή μια άμεση αλλαγή θέματος στη συζήτηση- αυτά θα ήταν οι αντιδράσεις σχεδόν όλων. Σχεδόν όλων των ενηλίκων, εννοώ. Γιατί τα περισσότερα παιδιά την έβλεπαν αλλιώς.
Ωστόσο, χάρη στις προσπάθειες των γιατρών, η Παναρέτου δεν πέθανε. Οι γιατροί την κρατήσανε στη ζωή, έστω σε κώμα, στο νοσοκομείο μας με το ελληνικότατο όνομα «Άγιοι Εφραίμ, Βαρλαάμ και Ιωήλ», μεγάλη η χάρη τους.
Η δημοσιογραφική κάλυψη του γεγονότος ξεκίνησε τρίστηλο στην πρώτη σελίδα της «Νέας Μακεδονικής Φωνής», σχεδόν στο ίδιο σημείο που είχαν φιλοξενηθεί τόσον καιρό οι κατά καιρούς επιθέσεις εναντίον της καθηγήτριας. Το κείμενο ήταν προσεκτικά γραμμένο, προφανώς από τον ίδιο τον εκδότη – διευθυντή – αρχισυντάκτη κ. Εύπιστο Πεσκέση, με πολλές μπουρδολογίες και λίγη ουσία, είχε δε μπόλικη ροζ πιθανολόγηση. Στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό «DEEP BLUE MAK TV» (ΒΑΘΥ ΓΑΛΑΖΙΟ- ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ TV), του ίδιου εννοείται ιδιοκτήτη, η επίθεση ήταν έκτη είδηση, στον ραδιοφωνικό του, έβδομη. Όσο πέρναγε ο καιρός, και το εμβαδόν και ο χρόνος που κάλυπτε η πορεία της υγείας της έφθιναν συνεχώς. Κι όταν πλέον κάποιο νέο έγκλημα, έγκλημα τιμής αυτή τη φορά (γίνονται ακόμα σε μας εδώ τέτοια), συνέβη στην πόλη μας κανένα μήνα μετά, η κυρία Παναρέτου ξεχάστηκε ολωσδιόλου από τα μίντια.
Ο αστυνόμος Κόπρος Μπασκινέλλος έκανε αυτοπροσώπως μια προανάκριση στο άρπα κόλλα. Μέσα σε δυο μόνο μέρες ρώτησε γείτονες, συναδέλφους στο σχολείο, καθηγητές και γονείς- και φυσικά δεν κατέληξε πουθενά. Ακόμα κι αν η χτυπημένη κάποτε βρισκόταν σε θέση να καταθέσει, ήτανε σχεδόν βέβαιος ότι τίποτα δε θα πρόσθετε. Ο αστυνόμος σχημάτισε την εντύπωση ότι δυο τουλάχιστον άτομα, από τα πολλά που θα είχαν λόγο να χτυπήσουν την καθηγήτρια, την είχαν στημένη νύχτα στις σκιές γύρω από το σπίτι της, στην οδό Αγίου Όρους 666, με ρόπαλα ή σιδερόβεργες, και, μόλις εκείνη κλείδωσε το αμάξι της και πλησίασε στην εξώπορτα, της την πέσανε, τη σαπίσανε στο ξύλο και φύγανε. Το θύμα δεν φαίνεται να πρόλαβε να φωνάξει, οι γείτονες σαν κάτι πνιχτούς θορύβους ν΄ άκουσαν (αλλά ούτε καν τα παράθυρα δεν ανοίξανε) και οι δράστες έφυγαν κύριοι. Ούτε το κινητό της μπορούσε να «μιλήσει», τσακισμένο κι αυτό από τα χτυπήματα. Επικοινωνώντας τηλεφωνικά με τον δήμαρχο Χριστιανούπολης κ. Δωσίθεο Ελληναρά – Ελληναρίσκο, τον ανακριτή κ. Είρωνα Κουεστιονίδη, τον εισαγγελέα κ. Άφιλο Αδιαφθορέα, τον Πρόεδρο Πλημμελειοδικών κ. Νεμέσιο Αποκεφαλιστή, τον Μητροπολίτη Άνω και Κάτω Χριστιανίας σεβ. Ανασκολόπιο και τον νομάρχη Χριστιανίας κ. Ευτυχή Αλεξιπτωτιστή, ο Μπασκινέλλος συζήτησε το θέμα εξωυπηρεσιακά. Παρά τις τυπικά διαφορετικές πολιτικές προελεύσεις και τοποθετήσεις τους, συμφωνήσανε όλοι μεταξύ τους ότι δεν υπήρε περιθώριο ν΄ ασκηθεί δίωξη, κι έτσι η υπόθεση όδευε για το αρχείο.
[…]
Διαβάστε το υπόλοιπο στις >>>>> Στάχτες
Η τσάρκα του μεγαλοκριτικού και τα… Ευπώλητα
10/04/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η τσάρκα του μεγαλοκριτικού και τα… Ευπώλητα
Το όνομά μου είναι Deutsche… «Deutsche Bank»
07/04/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το όνομά μου είναι Deutsche… «Deutsche Bank»
photo©Michel, optimiced.com
Της Ζέζας Ζήκου
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ… γνωρίζαμε πως όποια πέτρα να σηκώσεις μια γερμανική απάτη ή διαπλοκή βρίσκεται. Στο παιχνίδι αυτό ιδιαίτερα διέπρεπε η Deutsche Bank (που επιδιώκει προσφάτως με άγρια μέσα να κατασπαράξει τη λαβωμένη Εθνική Τράπεζα). Οπως αποκάλυψαν χθες οι Financial Times, υπό έρευνα έθεσε η γερμανική Κεντρική Τράπεζα (Bundesbank) την Deutsche Bank για να εξακριβωθεί αν κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007/08 που διέλυσε το τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ, έκρυψε ζημίες σε πιστωτικά παράγωγα αξίας περίπου 12 δισ. δολαρίων. Σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας, αν οι ισχυρισμοί αληθεύουν τότε η απάτη της γερμανικής τράπεζας βοήθησε την κυβέρνηση στην αποφυγή ενός ενδεχόμενου σχεδίου διάσωσης.
Οι ερευνητές της Bundesbank θα έρθουν σε επαφή με όλους τους εργαζομένους και τα ανώτερα στελέχη που είχαν γνώση των συναλλαγών της τράπεζας σε σύνθετα πιστωτικά παράγωγα από το 2006 μέχρι το 2009. Η ίδια η Deutsche Bank αρνείται τους ισχυρισμούς χαρακτηρίζοντάς τους παλιούς και υποστηρίζει ότι έχουν ελεγχθεί στο παρελθόν από νομική εταιρεία η οποία απέδειξε ότι δεν έχουν καμία βάση. Σύμφωνα με τους F.T., οι καταγγέλλοντες είναι τρεις εργαζόμενοι της τράπεζας που απευθύνθηκαν χωριστά στη γερμανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και υποστήριξαν ότι κατά τη διάρκεια της αναταραχής στις πιστωτικές αγορές την περίοδο 2007-2009, η Deutsche Bank απέφευγε να καταγράψει τις απώλειες που υπέστη λόγω της επιδείνωσης της αγοράς. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, οι απώλειες αυτές ενδεχομένως να φτάνουν μέχρι και τα 12 δισ. δολάρια. Το 2009 είχα στα χέρια μου μια έκθεση της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, σύμφωνα με την οποία η Γερμανία είχε δανείσει σχεδόν 1,5 τρισ. δολάρια στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία. Στην αρχή της κρίσης, το 30% των συνολικών δανείων προς τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα αυτών των κρατών προέρχονταν από γερμανικές τράπεζες. Η έκθεση της Γερμανίας σε τέτοια δάνεια είχε εκτιναχθεί στο 15% του ΑΕΠ της.
Οι παροικούντες τη Φρανκφούρτη… γνωρίζαμε, επίσης, τη μεγάλη έκθεση των γερμανικών τραπεζών στα τοξικά χρηματοπιστωτικά προϊόντα της αμερικανικής αγοράς ακινήτων (τα μισά από αυτά τα προϊόντα πωλήθηκαν στην Ευρώπη). Είναι σαφές λοιπόν ότι όπου και να γινόταν το πάρτι, οι γερμανικές τράπεζες κερνούσαν τα ποτά. Οπως είναι φυσικό, επομένως, περισσότερο εκτεθειμένες από τις αντίστοιχες τράπεζες οποιασδήποτε άλλης ανεπτυγμένης οικονομίας, ήταν οι γερμανικές. Σύμφωνα με τα τότε στοιχεία του ΔΝΤ, ήταν 2,5 φορές περισσότερο ευάλωτες από τις αμερικανικές τράπεζες.
Και μετά απ’ όλα αυτά, όλες οι υπόλοιπες τράπεζες πέθαναν και οι γερμανικές ζουν και βασιλεύουν… και τον κόσμο κυριεύουν. Οχι, δηλαδή, πως με αφορά αφού η μισή οικογένειά μου είναι στη Γερμανία, το σπίτι της μάνας μας στην Κωνσταντινούπολη και τα λεφτά μας σε γερμανική τράπεζα. Και γιατί να σκοτίζονται οι γερμανικές τράπεζες αφού το γερμανικό κράτος έχει δημιουργήσει ένα καθεστώς ευνοϊκά υπερπροστατευτικό γύρω από το τραπεζικό του σύστημα κρύβοντας κάτω από το χαλί σχεδόν τα πάντα. Και καλά κάνει! Ομως, η ίδια η Γερμανία επηρεάζει με τις αποφάσεις της αρνητικά την κατάσταση του τραπεζικού τομέα σε ολόκληρη την Ευρώπη απειλώντας και την ανάκαμψη και τη σταθερότητα.
Η Ενωση Γερμανικών Τραπεζών, με νύχια και με δόντια προσπάθησε να αλλάξει, μέχρι την τελευταία στιγμή, τους νέους κανόνες επάρκειας κεφαλαίων των τραπεζών («Βασιλεία ΙΙΙ») στους οποίους κατέληξε η Επιτροπή της Βασιλείας. Η Ενωση, που εκπροσωπεί τις ιδιωτικές τράπεζες της Γερμανίας, θεωρούσε ότι οι νέοι κανόνες θα υποσκάψουν την αναπτυξιακή πορεία της χώρας επειδή θα αποτελέσουν τροχοπέδη στον δανεισμό των γερμανικών επιχειρήσεων και νοικοκυριών.
Δηλαδή, αν η Γερμανία ανησυχούσε για τις δικές της τράπεζες, τότε αναρωτιέσαι τι γινόταν με τις τράπεζες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Να επισημανθεί ότι η Γερμανία είχε αρνηθεί να υπογράψει την κατ’ αρχήν διεθνή συμφωνία επειδή οι κανόνες δεν ταίριαζαν με το τραπεζικό μοντέλο της χώρας! Και είπε «ξεκινήστε χωρίς εμένα τη μεταρρύθμιση»… Τόσο απλά.
Η κρίση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος έδειξε ότι οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν και οι υφιστάμενοι εποπτικοί θεσμοί έχουν αποτύχει. Είναι ανεπαρκείς να ελέγχουν και να αποτρέπουν τις κρίσεις που οδηγούν σε καταστροφή την παγκόσμια οικονομία. Ομως, η νέα αρχιτεκτονική, οι πολιτικές εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και επάρκειας κεφαλαίων θα πρέπει να λάβουν υπ’ όψιν το τραπεζικό σύστημα της Γερμανίας. Η προστασία των κρατικών τραπεζών – Landesbanks, όπως αποκαλούνται – ήταν και παραμένει το μείζον θέμα για τους Γερμανούς. Οι Landesbanks ανήκουν στα ομόσπονδα κρατίδια της χώρας, και ειδικεύονται στις χορηγήσεις επενδύσεων των μικρού και μεσαίου μεγέθους γερμανικών επιχειρήσεων, τις γνωστές Mittelstand.
[©Καθημερινή]
