(ένα κάποιο) παιδί των φαναριών
27/01/2013 § Σχολιάστε
Η τραγωδία μιας άτυχης 11χρονης
Το σκληρό πρόσωπο της πραγματικότητας φανερώνει η ιστορία της 11χρονης που έχασε τη ζωή της σε τροχαίο στη Θεσσαλονίκη.
Το άτυχο κοριτσάκι που βρέθηκε την Τρίτη κάτω από τις ρόδες ενός λεωφορείου, μαζί με το σαραβαλιασμένο ποδήλατό της ήταν παιδί των φαναριών. Η καθημερινότητά της δεν έμοιαζε με την ανέμελη ζωή άλλων παιδιών. Έπαιρνε ένα πανί και καθάριζε τα παρμπρίζ των αυτοκινήτων.
Πρόκειται για τη μικρή Στέφα, η οποία «έσβησε» πάνω στο παιχνίδι της. Το παλιό ποδήλατο το είχε βρει στα σκουπίδια και το μοιραζόταν με άλλα παιδιά.
Όλα συνέβησαν στην οδό Λαγκαδά και μάλιστα μπροστά στα μάτια άλλων μικρών παιδιών. Ο οδηγός του λεωφορείου που μετέφερε μαθητές δεν την είδε την ώρα που διερχόταν αμέριμνη και τη χτύπησε. Αιμόφυρτο το κοριτσάκι, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», όπου και κατέληξε λόγω των πολλαπλών κακώσεων.
«Την είχα δει τελευταία φορά την περασμένη Κυριακή, στα φανάρια της οδού Λαγκαδά, στο ύψος της Νεάπολης. Τη θυμάμαι ταλαιπωρημένη, να τραβάει με κούραση το πανί της πάνω στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων που σκούπιζε» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Βαλμπόνα Χιστούνα από την κοινωνική οργάνωση υποστήριξης νέων «Άρσις» που εκπονεί πρόγραμμα για τα «παιδιά των φαναριών»
[…]
Η συνέχεια στις Στάχτες
Η ζωή είναι για όποιον προλάβει, οι υπόλοιποι, που δεν μπόρεσαν να τρυπώσουν, πρέπει να πληρώνουν ισόβια
26/01/2013 § Σχολιάστε
Ο κόσμος της εικονικής νομιμότητας που καταρρέει. Η ξεχασμένη έννοια της κατάχρησης εξουσίας
Στράτος Φουντούλης, υδατογραφία σε χαρτί, 1991
Το Σύνταγμα ορίζει ότι, σε γενικές γραμμές, η πρόσληψη κρατικού υπαλλήλου, είναι μια μη αντιστρεπτή πράξη. Υπάρχουν πολλές τέτοιες, μη αντιστρεπτές πράξεις στο πλαίσιο της άσκησης της διοικητικής δράσης. Και με την ανεξέλεγκτη εκτέλεση τους φτάσαμε να ζούμε σε μια κοινωνία ακραίων τετελεσμένων και ακραίων, φαινομενικά νόμιμων πάντα, ανισοτήτων. Στους διορισμούς, στις συντάξεις, στην παροχή προνομίων, στις εξαιρέσεις, παντού. Τώρα αυτό έγινε, λένε συνήθως, και, σύμφωνα με τον νόμο, δεν ξεγίνεται. Η ζωή, λοιπόν, στην χώρα μας, είναι για όποιον προλάβει και οι υπόλοιποι, που δεν μπόρεσαν να τρυπώσουν και κοιτούν αμήχανοι και ανήμποροί απέξω, πρέπει να πληρώνουν ισόβια την ζημιά.
Το Σύνταγμα, όμως, απαγορεύει ρητά και την καταχρηστική άσκηση της δημόσιας εξουσίας. Κάτι που στον δήθεν ψηφιακό κόσμο των ασφαλιστικών δικλείδων, που καλύπτουν, με το απατηλό πέπλο της νομιμότητας, την ιδιοτέλεια και την αυθαιρεσία της εξουσίας, προσθέτει μια ελευθερία επιστροφής και αναψηλάφησης. Όταν η κατάχρηση και η αυθαιρεσία του κράτους δεν ελέγχονται με μόνιμους μηχανισμούς στην καθημερινότητα, το σωρευμένο αποτέλεσμα τους γίνεται κάποια στιγμή δυσβάστακτο, για τους εκτός του θερμοκηπίου και οι κοινωνίες οδηγούνται μοιραία σε συνολικές αναδιατάξεις, κάτω από εκρηκτικές συνήθως συνθήκες. Με κατάργηση της εικονικής νομιμότητας και την εφαρμογή νέων ισορροπιών. Η διαδικασία αυτή ποτέ δεν είναι ανώδυνη.
Το σημερινό σύστημα, που βασίστηκε για δεκαετίες ολόκληρες στην εξαγορά των συνειδήσεων των πολιτών, μέσω της καταχρηστικής διανομής των δημόσιων πόρων, οδηγείται μοιραία προς αυτήν την κατεύθυνση. Λίγη σωφροσύνη θα αρκούσε για να μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε την μετάβαση και την νέα μοιρασιά με σχετικά ομαλό τρόπο. Φαίνεται όμως πως αυτό είναι κάτι που δεν θέλουμε, αφού υπάρχουν πολλοί που αρνούνται τον αυτοπεριορισμό, πιστεύοντας ότι, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους, θα μπορέσουν, αυτοί μόνοι, να διατηρήσουν τα καταχρηστικά κεκτημένα τους. Η πολιτική εξουσία έχει τους λόγους της να ευνοεί αυτήν την στάση, συνεχίζοντας, με την λογική του διαίρει και βασίλευε να κρατά διασπασμένη την κοινωνία. Οι πόροι όμως τελείωσαν και για πολλούς η αναδιάταξη αρχίζει πλέον να γίνεται ζήτημα επιβίωσης. Αν δεν κάνουμε αυτό που πρέπει γρήγορα εμείς θα το κάνει για μας, με τον τρόπο που αυτή ξέρει, η ίδια η ζωή.
Ένα πολύ απλό παράδειγμα. Η κόρη του κ. Πολύδωρα μπορεί να διορίστηκε «νόμιμα’ στην βουλή, αφού ο διάσημος μπαμπάς της διετέλεσε «νόμιμα» πρόεδρος του σώματος για 24 ώρες και δικαιούται «νόμιμα» να απολαμβάνει τα ισόβια προνόμιά του. Στην περίπτωση της, λοιπόν, εφαρμόστηκαν όλες οι συνταγματικές προβλέψεις. Πλην αυτής που αφορά στο πνεύμα της άσκησης της δημόσιας εξουσίας και απαγορεύει την κατάχρηση. Κανείς δεν σκέφθηκε να απομακρυνθεί από το γράμμα και να ψηλαφήσει το πνεύμα που διαπνέει την έννομη τάξη. Και οι εφημερίδες λένε από καιρό από ότι με τον παχυλό μισθό αυτής της σπουδαίας νέας, που πληρώνεται από τους ήδη ληστρικούς φόρους των πολιτών, θα μπορούσαν να σιτισθούν επαρκώς μερικές δεκάδες φτωχά παιδιά ή να ζήσουν με αξιοπρέπεια δυο τρεις άτυχες οικογένειες ανέργων.
Υπάρχει πλήθος ανάλογων παραδειγμάτων. Από τις συντάξεις των σαραντάρηδων, που τώρα, τί να κάνουμε, δόθηκαν λέμε, μέχρι τις ειδικές συμφωνίες χρηματοδότησης των ευγενών ταμείων της ΔΕΗ από τον προϋπολογισμό και τους τριακόσιους έκτακτους προεκλογικούς διορισμούς συμπατριωτών του υπουργού Στυλιανίδη στα δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς .
Θα άξιζε τον κόπο να δούμε αν αυτή η αναθεώρηση μπορεί να συντελεσθεί με ομαλό τρόπο. Επειδή, όσο κι αν προσπαθήσουμε να την αποφύγουμε, αυτή τελικά θα γίνει. Δεν είναι μόνο το Σύνταγμα που απαγορεύει την κατάχρηση. Είναι και η ίδια η φύση που την απεχθάνεται.
*
Θέλω νὰ βγεῖτε γυμνοὶ στὰ ποτάμια
19/01/2013 § Σχολιάστε
Νίκος Γκάτσος, Ἀμοργός
Οἱ ναυαγοὶ κοιμήθηκαν ἥμεροι σὰν ἀγρίμια νεκρὰ μέσα στῶν σφουγγαριῶν τὰ σεντόνια
Ἀλλὰ τὰ μάτια τῶν φυκιῶν εἶναι στραμένα στὴ θάλασσα
Μήπως τοὺς ξαναφέρει ὁ νοτιᾶς μὲ τὰ φρεσκοβαμένα λατίνια
Κι ἕνας χαμένος ἐλέφαντας ἀξίζει πάντοτε πιὸ πολὺ ἀπὸ δυὸ στήθια κοριτσιοῦ ποὺ σαλεύουν
Μόνο ν᾿ ἀνάψουνε στὰ βουνὰ οἱ στέγες τῶν ἐρημοκκλησιῶν μὲ τὸ μεράκι τοῦ ἀποσπερίτη
Νὰ κυματίσουνε τὰ πουλιὰ στῆς λεμονιᾶς τὰ κατάρτια
Μὲ τῆς καινούργιας περπατησιᾶς τὸ σταθερὸ ἄσπρο φύσημα
Καὶ τότε θά ῾ρθουν ἀέρηδες σώματα κύκνων ποὺ μείνανε ἄσπιλοι τρυφεροὶ καὶ ἀκίνητοι
Μὲς στοὺς ὁδοστρωτῆρες τῶν μαγαζιῶν μέσα στῶν λαχανόκηπων τοὺς κυκλῶνες
Ὅταν τὰ μάτια τῶν γυναικῶν γίναν κάρβουνα κι ἔσπασαν οἱ καρδιὲς τῶν καστανάδων
Ὅταν ὁ θερισμὸς ἐσταμάτησε κι ἄρχισαν οἱ ἐλπίδες τῶν γρύλωνΓι᾿ αὐτὸ λοιπὸν κι ἐσεῖς παλληκάρια μου μὲ τὸ κρασὶ τὰ φιλιὰ καὶ τὰ φύλλα στὸ στόμα σας
Θέλω νὰ βγεῖτε γυμνοὶ στὰ ποτάμια
Νὰ τραγουδῆστε τὴ Μπαρμπαριὰ ὅπως ὁ ξυλουργὸς κυνηγάει τοὺς σκίνους
Ὅπως περνάει ἡ ὄχεντρα μὲς ἀπ᾿ τὰ περιβόλια τῶν κριθαριῶν
Μὲ τὰ περήφανα μάτια της ὀργισμένα
Κι ὅπως οἱ ἀστραπὲς ἁλωνίζουν τὰ νιάτα.
Από αναμνηστικές φωτογραφίες μόνο πλέον, η ιερή Ελιά του Πλάτωνα
18/01/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Από αναμνηστικές φωτογραφίες μόνο πλέον, η ιερή Ελιά του Πλάτωνα
Η Ιερή Ελιά του Πλάτωνα έγινε…καυσόξυλα!
μόνο από αναμνηστικές φωτογραφίες πλέον…
Η Ιερή Ελιά του Πλάτωνα, η οποία έμεινε στην ιστορία των Αθηνών ως το δέντρο στη σκιά του οποίου ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος δίδασκε του μαθητές του κατά τον 5ο π. Χ. αιώνα και που μετά από εκατοντάδες χρόνια ξεριζώθηκε σήμερα για να γίνει, όπως φαίνεται, καυσόξυλα, κουβαλάει ένα μεγάλο μύθο. Αυτόν της γέννησης της ίδιας της Αθήνας.
Το δέντρο αυτό, που μέχρι σήμερα οι τεράστιες ρίζες του βρίσκονταν κοντά στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών στην Ιερά Οδό, κατά πολλούς ήταν μια από τις 12 ελιές της Ακαδημίας που αντιστοιχούσαν στις δώδεκα πύλες της κι από τις οποίες δημιουργήθηκε ο περίφημος Ελαιώνας των Αθηνών, που έδωσε και το όνομά του στην περιοχή. Αυτά τα δώδεκα ελαιόδεντρα ήταν, σύμφωνα με το μύθο, κλώνοι της Ιερής Ελιάς που έκανε δώρο η θεά Αθηνά στην πόλη ώστε να αναδειχθεί προστάτιδα της, σε μια μάχη έναντι του Ποσειδώνα. Όπως κι έγινε, με αποτέλεσμα η πόλη να λάβει το όνομά της. Κι έτσι γεννήθηκε η Αθήνα!
Σύμφωνα με άλλη άποψη πάντως το δέντρο, αποτελούσε απομεινάρι των δενδροστοιχιών της Ακαδημίας, που όμως και πάλι προέκυψαν από εκείνα τα πρώτα δώδεκα μυθικά ελαιόδεντρα. Το γηραιό δέντρο βρισκόταν όρθιο εκεί μέχρι το 1978, οπότε ένα λεωφορείο έπεσε επάνω με αποτέλεσμα να το σπάσει. Ο κορμός του τότε μεταφέρθηκε και βρίσκεται μέχρι σήμερα σε ειδική προθήκη στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη θέση που υψωνόταν η ελιά, παρέμεινε όμως η τεράστια ρίζα της που είχε ξεκινήσει μάλιστα να πετάει καινούρια βλαστάρια.
Περισσότερα στις Στάχτες
