σύντομο ανέκδοτο: «σύσταση εξεταστικής επιτροπής»
12/12/2009 § Σχολιάστε
σχήματα εξεταστικών επιτροπών, πανοραμικήν άποψις
διαβάζω ότι…«Μετά το Πάσχα, εξεταστικές» γράφουν «Τα Νέα» του περασμένου Σαββατοκύριακου, ξαναδιαβάζω… «Προβληματισμός επικρατεί στην κυβέρνηση σχετικά με το αν το ΠαΣοΚ θα καταθέσει αιτήματα για τη σύσταση εξεταστικών επιτροπών» στο Κυριακάτικο Βήμα.
Το… «Πληροφορίες από έγκυρες πηγές αναφέρουν ότι», το υποψιάζομαι ως εγκυρότατο γιατί δεν μπορώ να φανταστώ διάσπαση εθνικής ομοψυχίας η οποία μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα βλαπτική για τον τόπο. Διαβάζω ότι ο πρωθυπουργός ενημέρωσε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι πρέπει να είμαστε μονοιασμένοι για να επανεκλέξουμε τον κ. Παπούλια. Στις εθνικές ομοψυχίες πάμε καλά και αν πρέπει να διερευνηθούν ορισμένα σκάνδαλα (χάριν ομοψυχιών «υποθέσεις») θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας εάν έως τότε η μνήμη του χρυσόψαρου ξεμυτίσει από την γυάλα, να διατηρηθεί το πολυπόθητο ήπιο πολιτικό κλίμα. Οι Εφραίμηδες κι οι Ζημενσικοί νομίζω ότι θα δείξουν κι αυτοί το αντίστοιχο πολιτικό κουράγιο, είμαι βέβαιος ότι θα κάνουν την καρδιά του φιόγκο μπρος στην εθνική ομοψυχία εν μέσω της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα. Η εμπέδωση του ήπιου πολιτικού κλίματος από όλους τους υπεύθυνους πολίτες είναι πρώτιστο εθνικό καθήκον.
Με δημοσιογραφική γλώσσα «Το Βήμα» αναφέρει ότι «Υπενθυμίζεται* σχετικά ότι προεκλογικά […]το ΠΑΣΟΚ θα ρίξει φως στα σκάνδαλα της κυβέρνησης Καραμανλή, ειδικά σε εκείνα που απασχόλησαν έντονα την κοινή γνώμη τα τελευταία χρόνια».
.
.
[*]Δεν υπενθυμίζεται, πρόκειται για αμιγώς κομψή δημοσιογραφική γλώσσα.
.
.
προτεινόμενο άσμα:
Τζένη καρέζη ή Αλίκη Βουγιουκλάκη, «Ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα»
.
.
(μ)βρυξέλλες: δελτίο καιρού
12/12/2009 § Σχολιάστε
δεν παρακολουθώ ποτέ δελτία καιρού, παρόλο που η πληροφόρησή μου στο -αδιάφορο για μένα- θέμα είναι πάντα έγκυρη, σ’ αυτό ευγνωμονώ τους βέλγους γείτονες, τους οποίους εάν δεν τύχει να τους συναντήσω η ενημέρωσή μου στο καυτό ζήτημα των καιρικών συνθηκών δεν πλήττεται παραδόξως ποτέ, φροντίζει και με ανημερώνει γι’ αυτό ο φίλος βέλγος με το άσπρο κανίς που συναντώ τις πρωινές ώρες στο café, αν και τελευταία έχει αραιώσει την παρουσία του ως θαμώνας, λόγω της προχωρημένης ηλικίας του άσπρου κανίς, χρειάζεται συχνά ιατρική φροντίδα. Σε αυτή την δυσοίωνη –για την ενημέρωσή μου- περίπτωση, η ιδιοκτήτρια του café μετά το καθιερωμένο «bonjour» μου ανακοινώνει πάντα τις καιρικές συνθήκες της ημέρας αλλά και των αμέσως επόμενων ημερών –αν δεν έχει προσηλωθεί σε σοβαρή συζήτηση με τη ευτραφέστατη φίλη της περί του τελευταίου διαζυγίου ενός τηλεαστέρα. Αν τύχει και δεν προλάβω να πιω πρωινό καφέ, υπάρχει ο βέλγος του βιβλιοχαρτοπωλείου, μαζί με την εφημερίδα και το μπονζούρ, προσφέρει με εκνευριστική συνέπεια (δωρεάν, εννοείται) την ελάχιστη και την μέγιστη θερμοκρασία. Το βραδάκι όταν μαζευτούμε οικογενειακώς σπίτι, μετά τις ειδήσεις, θα πρέπει να χαμηλώσουμε τον τόνο της φωνής μας λόγω της σφοδρής οικογενειακής επιθυμίας να μάθουμε το «τι καιρό θα κάνει αύριο».
Ανακοίνωσαν χιόνι.
.
.
Γιώργος Μίχος, Θυμάσαι αυτό το πρόσωπο
11/12/2009 § Σχολιάστε
Θυμάσαι αυτό το πρόσωπο που τον ρωτούσανε που πας; Κι εκείνος έλεγε: Στο κέντρο πάω των γεγονότων. Ίσως τον έλεγαν κι Αλέξανδρο κι έσκισε το πανί του σινεμά να κατεβεί στις πόλεις. Αργά μαθαίνεις πως το κέντρο των γεγονότων είναι κύκλος που έχει το κέντρο του μες στην καρδιά σου κι η περιφέρειά του πουθενά. Γιατί ο συναισθηματικός άξονας του κόσμου είναι εκεί που βρίσκεσαι όχι εκεί που σε καλούνε θεατή, εσένα με το λίγο χρόνο και επιλογές ευάριθμες…Βράζει αργά η ανάσα του παιδιού που του φυλάς τον ύπνο σαν αρχαίο θηλαστικό. Το λευκό χαρτί τα μαύρα πλήκτρα φωτισμένα κιόλας μπρος στα μάτια σου. Πάμε λοιπόν κι απόψε: Η μέρα σήμερα είχε δυο στιγμές. Μικρή η μέρα. Τη μια από τις δυο στιγμές ακόμη αντηχεί μια συστροφή ένα γέλιο σου πρωινό. Την άλλη κλείνει μια ματιά από ψηλά στην πόλη. Ο χρόνος που μετράμε είναι μόλις των τεσσάρων ημερών. Αύριο πέντε. Οι ώρες που δεν είμαστε μαζί όσο μεγάλες φαίνονταν στο διάβα τους τόσο σβήνονται τώρα συρρικνώνοντας τις μέρες. Μικρές οι μέρες και κουράστηκα. Θέλω τον ύπνο όπως βουτάς στη θάλασσα. Δίπλα μου το παιδί ανασαίνει ένα βόμβο σφαίρας γήινης συνομιλώντας με αστερισμούς ακρότατους. Κοιμήσου γιε μου έχεις ένα πρόσωπο. Θα σ’ αγαπήσουν αύριο θα σε πονέσουν και θα ζεις…Κανένας δεν θ αλλάξει αυτό που σου αναλογεί απ’ τον κόσμο…Ο χλιαρός σου ύπνος σχεδόν όπως σε φυλάω σκοπιά απόψε είναι για μένα κέντρο γεγονότων.
…….
Γιώργος Μίχος, «Μικροκείμενα» 17.11.2006
Δανεισμένο από τον Σωκράτη τον Ξένο
.
.
photo©Robert Doisneau, 1951
.
.
