Μηντιαλογίες: Χάρης Ρώμας, ο… Serial Killer
13/11/2009 § Σχολιάστε
(Από » Το Ποντίκι Art 5.11.09«)
Ποιον υποδύεται ο Χάρης Ρώμας; Ο ήρωάς του είναι πάντα ο ίδιος. Ένας αυστηρός, συντηρητικός, καθαρευουσιάνος, φαρμακερός και μισογύνης τύπος, ο οποίος θα αλλάξει (προς το τέλος κάθε σεζόν) για χάρη μιας γυναίκας. Υπ’ αυτή την έννοια, το μόνο καινοτόμο στοιχείο στη νέα του σειρά «Δόκτωρ Ρούλης» είναι το επάγγελμα. Κάποτε ήταν δικηγόρος. Μετά υπουργός. Μετά βυζαντινολόγος. Μετά δήμαρχος. Τι επάγγελμα είχε μείνει; Αυτό του γιατρού. Τα σενάρια του Χάρη Ρώμα από σίριαλ σε σίριαλ είναι ίδια. Η πιστότητα της αντιγραφής του εαυτού του υπερβαίνει και αυτόν ακόμα τον Νίκο Φώσκολο, που φημιζόταν σχετικά ήδη από τα χρόνια του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Πάντα θα υπάρχει ένας κουτός, πάντα ένας αμόρφωτος –εδώ ο «Φατσέας» του «Καφέ της Χαράς» είναι γένους θηλυκού–, πάντα οι ίδιες μπαλαφάρες. Όταν ο Ρώμας ήταν ακόμα καινούργιος ως σεναριογράφος, η κριτική που του ασκούνταν ήταν για την παλιομοδίτικη και λαϊκίστικη γραφή του. Τώρα πια αυτά είναι πταίσματα. Το μέγα πρόβλημα δεν είναι το περιεχόμενο αλλά η επανάληψή του. Ο Ρώμας δεν είναι ένας λαϊκιστής του σεναρίου ο οποίος διαπράττει μία φορά το ατόπημα σε ένα σίριαλ και φεύγει. Είναι κατά συρροήν. Ένας «serial killer» της ελληνικής τηλεόρασης. Ευτυχώς, το τηλεοπτικό κοινό δεν θέλει να… σκοτώνεται πια, αλλά σκοτώνει αλλιώς τον χρόνο του, όπως δείχνουν τα, απογοητευτικά για εκείνον αλλά θετικά για την κοινωνία, χαμηλά νούμερα του «Δόκτωρ Ρούλης».
.
.
Άποψη: Συμφωνώ με «Το Ποντίκι», τα χαμηλά νούμερα του «Δόκτωρ Ρούλης» είναι ένα ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, από την άλλη, αντίστοιχα κακής ποιότητας τηλεοπτικά προϊόντα γίνονται ευρέως αποδεκτά από το κοινό που τα βραβεύει με υψηλή τηλεθέαση, δεν είναι οξύμωρο; Ίσως όχι. Ακόμη και το κακό γούστο έχει κι αυτό τις προτιμήσεις του, τι δηλαδή παραπάνω έχει το καλό γούστο, αντιθέτως η κακογουστιά ήταν πάντα μια τεράστια καταναλωτική δεξαμενή, αν σκεφτούμε δε το επίπεδο της παιδείας, τότε θα μπορούσαμε χωρίς ιδιαίτερους ενδοιασμούς να την παρομοιάσουμε με χωματερή.
.
.
plaisir: Federico
13/11/2009 § Σχολιάστε
Federico Fellini, 8 ½, 1963
Anita Ekberg et Marcello Mastroianni, La Dolce Vita, 1960
Marcello Mastroianni sur le tournage de 8 ½, 1963
Fellini, la Grande Parade
Du 20 octobre 2009 au 17 janvier 2010
Au Jeu de Paume, Paris
.
.
Εντευκτήριο τεύχος 86
12/11/2009 § Σχολιάστε
Με εκτενές, “αφηγηματικό” αφιέρωμα στη ζωή και το έργο του Φράνσις Μπέικον, ενός από τους σημαντικότερους και πιο εμβληματικούς ζωγράφους του 20ού αιώνα, για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του, κυκλοφορεί το νέο, φθινοπωρινό τεύχος του «Εντευκτηρίου» αριθ. 86.
Το αφιέρωμα φιλοδοξεί να παρουσιάσει τον ζωγράφο αλλά και τον άνθρωπο Μπέικον. Δύο όψεις ενός ατόμου που ρούφηξε τη ζωή και την αντιμετώπισε με θάρρος, κοίταξε τις πιο σκοτεινές γωνίες του μυαλού του και τις φώτισε, κάνοντας τους εφιάλτες του έργο. Όμως ταυτόχρονα, εικονοποίησε τους εφιάλτες και την απελπισία του ανθρώπου του 20ού αιώνα, του χαμένου μέσα στις αντιφάσεις του. Είναι ο άνθρωπος που γνωρίζει ότι κάτω από το προσωπείο που του έχει φορέσει ο πολιτισμός ζει ένα άγριο θηρίο. Ακούει τα ουρλιαχτά του και τρομάζει καθώς συχνά νιώθει ότι οι δονήσεις του κακού μπορούν να τον παρασύρουν. Ο Μπέικον αφέθηκε και ακολούθησε το εντός του άγριο ζώο. Γύρισε φέρνοντας μαζί του καθρέφτες που τους έχουμε απέναντί μας, για να βλέπουμε το πρόσωπό μας όπως ακριβώς είναι.
Το αφιέρωμα επιμελήθηκε ο δημοσιογράφος Κώστας Μαρίνος, ο οποίος επιπλέον συνέταξε μικρό όσο και σύντομο χρονολόγιο του Μπέικον, μετέφρασε τα περισσότερα από τα ξενόγλωσσα κείμενα και γράφει για τα κομβικά πρόσωπα της ζωής του μεγάλου ζωγράφου (φίλες και φίλους, εραστές κτλ.).
Επίσης, όπως πάντα, θα βρείτε επιλεγμένα κείμενα Ελλήνων συγγραφέων και ξένων σε δόκιμες μεταφράσεις.
Περισσότερα στο ιστολόγιο του Γιώργου Κορδομενίδη
.
.
σύντομο ανέκδοτο: «αναδιανομή πλούτου»
11/11/2009 § Σχολιάστε
μαθαίνουμε από το υπουργικό συμβούλιο της σοσιαλιστικής κυβέρνησης, η συνεδρία του οποίου έγινε ενώπιων τηλεοπτικών συνεργείων, γεγονός το οποίο προσδίδει στις αποφάσεις της κυβέρνησης μια κάποια τέλος πάντων εγκυρότητα, επαληθεύοντας το «είσαι στην τιβί άρα υπάρχεις». Διαβάζουμε ότι «η δέσμευση του ΠΑΣΟΚ για αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου φαίνεται ότι βαίνει προς υλοποίηση». Ο Λάκης Λαζόπουλος σαν γνήσιος λαϊκός σφυγμομέτρης, βλέποντας ζωγραφισμένη στα βλέμματά του κόσμου την απορία, ορθώς ανέλαβε την ερμηνεία της βαρύγδουπα φιλόδοξης σοσιαλιστικής ανακοίνωσης λέγοντάς μας –και πάλι ορθώς- ότι πρόκειται στην ουσία περί «της αναδιανομής της φτώχιας». Κάπου εδώ αρχίζει και τελειώνει το καλαμπούρι. Μερικές (ελάχιστες) χιλιάδες είναι οι έχοντες και πάμπολλα εκατομμύρια οι μη έχοντες, παίρνουμε λοιπόν μερικά εκατομμύρια €υρώ και πραγματοποιούμε την πολυπόθητη «αναδιανομή» με την οποία κάποιοι εκ των πληβείων τσεπώνουν μετά μεγίστης ικανοποίησης τα 2-3-4 κατοστάρικα που τους αναλογεί. ‘Ήταν δε• τόσο μεγάλη η ικανοποίησή των πληβείων, που σκέφτονται τη διοργάνωση πορείας ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης καταθέτοντας στεφάνι στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη μετά της μπάντας του δήμου. Στεφάνι του κυρίαρχου λαού προς τους κυρίαρχους του παιχνιδιού. Pas mal. Φτηνά, όμορφα κι ωραία. Κύριε Παπακωνσταντίνου, το 52 κόμμα κάτι τοις εκατό μαθαίνω ότι βλέπει εσάς και την κυβέρνησή σας, με μεγάλη συμπάθεια, κι αυτό δεν είναι ανέκδοτο, είναι η πραγματικότητα διότι ο κυρίαρχος λαός είναι αλάνθαστος, μου το είπε και η θεία μου η Γαρουφαλιά την οποία εμπιστεύομαι.
.
.
photo©Manuel-Alvarez Bravo 1933
.
.συ
S
