Καταργείστε τον νόμο «Περί ευθύνης υπουργών» αν είστε αξιοπρεπείς
21/10/2008 § Σχολιάστε
Μα τόσος πανικός, τόσος θόρυβος για τρεις υπουργούς που «ίσως» ανακριθούν για «ενδείξεις» για να μας πείσουν ότι κινδυνεύει η κυβέρνηση, ίσως και η… δημοκρατία. Τόσος θόρυβος γιατί κάποιοι υποχρεούνται, πολύ απλά, να εφαρμόσουν το νόμο. Ίσως γιατί η «αυστηρή» εφαρμογή του είναι κάτι πρωτόγνωρο για ένα κράτος σαν το ελληνικό. Νομίζω ότι το μεγαλύτερο σκάνδαλο είναι ένας… Νόμος του κράτους, αυτός ο… «περί ευθύνης υπουργών» που δεν νομίζω να υπάρχουν πολλές χώρες στο κόσμο που να τον έχουν στη συνταγματική τους φαρέτρα, είναι ένας νόμος-καλαμπούρι, που βγάζει κοροϊδευτικά τη γλώσσα σε όσους δεν είχαν την τύχη να εκλεγούν βουλευτές, δηλαδή ένα νόμος που με τον πιο επίσημο τρόπο θεσμοθετεί την περιφρόνηση και την κοροϊδία προς ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Θα σας συντροφεύει συνεχώς η αναξιοπρέπεια κύριοι βουλευτές, όσο επιτρέπετε ένα τέτοιο σκαρίφημα να παίζει το ρόλο του περιτυλίγματος στην υπόστασής σας.
.
.
Picasso et ses maîtres
20/10/2008 § Σχολιάστε
Από τον Βελάσκεθ στον Μανέ, από την αρχαιότητα στις πρωτόγονες (primitif) τέχνες, οι καλλιτεχνικοί αλληλο-σύνδεσμοι του Picasso, είναι το θεματικό γεγονός μιας τριπλής παριζιάνικης έκθεσής του.
«Picasso et les Maîtres» 08.10.08 – 02.02.09, Galeries nationales du Grand Palais.
«Picasso/Manet» 08.10.08 – 01.02.09, Musée d’ Orsay
«Picasso/Delacroix» 08.10.08 – 02.02.09, Musée du Louvre
.
.
αυθαιρεσία 3η
20/10/2008 § Σχολιάστε
γνώριμες σιλουέτες έρχονται παλιές με τους υψηλούς ρόλους που έπαιξαν κάποτε στη σκέψη μας· παλιά μυθοποιημένα στερεότυπα του διστακτικού για αντιρρήσεις Τότε· τότε που οι απαιτήσεις ήταν μέτριες, μετρημένες· μηδαμινές. θες να τα πεις αυτά φωναχτά· να πεις «αφήστε με», θέλω συμπεριφορές κανονικές. θέλω επιτέλους εκείνον τον ευγενή επιβάτη να μου αφαιρέσει τη κουκούλα.
.
.
.
οι θεατές νοιάζονται
19/10/2008 § Σχολιάστε
ενώ στις Βρυξέλλες, τις ηλιόλουστες Κυριακές, τα βγάζουν βόλτα
…και δεν λείπουν ποτέ οι αντιρρήσεις, οι διαφωνίες, οι αμηχανίες, καβγάδες, διαξιφισμοί και οι … πατριωτικές εξάρσεις, δηλαδή μία γνήσια του θεάτρου χαρά που φουντώνει, τίποτε δεν μπορεί να επισκιάσει αυτό το θέατρο που παίζεται συνεχώς καταγράφοντας σκηνές συναρπαστικής ανθρωποφαγίας, μια πραγματική απόλαυση των αισθήσεων. Όλος ο χρόνος είναι έως τώρα, θεατρικός φέτος και ως φαίνεται θα συνεχίσει. Τι ωραία, κι αναρωτιέμαι προς τι το εισιτήριο που πλήρωσα στην Επίδαυρο, αφού η Κασσάνδρα παραμένει στη σκηνή εν αγνοία του Αισχύλου, δεν λείπουν οι σπουδαίες γκριμάτσες, τα ωραία σκηνικά που μας συντροφεύουν το νου. Δεν παραβλέπω την αγωνία φιλόδοξων πολιτικών που τρέχουν προς εξυπηρέτηση των αναγκών μας, με το αζημίωτο βεβαίως.
.
.
photo©str.fountoulis
