αγριμολογος

CANAVACCIO Δείτε αποσπάσματα από τα περιεχόμενα

«Οι χασισοπόται εκ της επιδράσεως του χασίς και της όλης αυτών διαβιώσεως, έχουν διαμορφώσει ίδιον τύπον με έντονα εξωτερικά γνωρίσματα και συμπεριφοράν, εξ ων διακρίνεται η αντίθεσις αυτών προς το κοινωνικόν σύνολον.
Ο χασισοπότης διακρίνεται από τας βραδείας κινήσεις του, την πελιδνήν όψιν του προσώπου, το απλανές και πονηρόν βλέμμα και από το κάτω χείλος όπερ κρέμαται κυριολεκτικώς, δίδον έκφρασιν καταπεπονημένου και σκοτεινού ανθρώπου. Η ομιλία του είναι βραχνή και προφέρει βραδέως τας λέξεις, παρενθέτων συνθηματικάς φράσεις. Αι κινήσεις και το ύφος του, οσονδήποτε και αν εμφανίζεται ούτος ενδεδυμένος καλώς, προδίδουν την ιδιότητά του, διότι βαδίζει πάντοτε νωχελώς με κυρτωμένην ελαφρώς την μιαν ωμοπλάτην και με κρεμασμένας τας χείρας κατά μήκος του σώματος. Το όλον ύφος του είναι βαρυαλγές και διαρκώς παραπονείται δια την “άτιμη” τύχην του.
Γενικώς ο χασισοπότης αποφεύγει την έντιμον εργασίαν και παρουσιάζει δραστηριότητα μόνον οσάκις εγκληματεί, οπότε επιδεικνύει αλληλεγγύην, φιλοτιμίαν και γενναιότητα δια την προστασίαν των ομοίων του χασισοποτών».

To «Canavaccio / Κείμενα περί της ηδονιστικής δρόγης» παρουσιάζει την ιστορία της κάνναβης στην Ελλάδα, όταν η καλλιέργειά της ήταν νόμιμη και το κράτος τη φορολογούσε. Κείμενα και ρεπορτάζ του Τύπου από το 1893 μέχρι το 1960, καταγράφουν την πλατιά διάδοση της χασισοποσίας σ’ ένα κομμάτι της κοινωνίας, στις φυλακές, στους τεκέδες –που η λειτουργία τους είχε εξαπλωθεί σ’ όλη τη χώρα– και σκιαγραφούν το χαρακτήρα του χασικλή με τα μελανότερα χρώματα.
Η έκδοση περιλαμβάνει φωτογραφικό υλικό και πίνακες της αστυνομίας από τη δεκαετία του 1930, κείμενα για την ολλανδική πολιτική στο θέμα των ναρκωτικών και για τα coffee shops, την ιστορία της κάνναβης στους λαούς, τα ρεμπέτικα-χασικλίδικα τραγούδια και τους δημιουργούς τους, τους ποιητές Ν. Λαπαθιώτη και Μ. Παπανικολάου και τη σχέση τους με τις ουσίες, γλωσσάρι κλπ.

Κεντρική Διάθεση: Α. Χριστάκης Α.Ε.
Ιπποκράτους 10, 10679 – Αθήνα
τηλ. 210 3607876
fax. 210 3638489
mail: xristaki@otenet.gr

από τον Τόπο των εκδόσεων Heteron.gr

Η κυρία Εύη Τσέκου, η γνωστή «τριανταπεντάρα» μπορεί να αποφυλακίστηκε αλλά το ότι φυλακίστηκε –καλώς ή κακώς, δεν το γνωρίζω– μας δίδαξε πολλά και αυτό με κάνει να σκέφτομαι για το «Δίκαιο» και όλα τα συναφή αλαλάγματα που ακούμε κατά καιρούς εδώ και πολλές δεκαετίες «περί Δικαιοσύνης».
Σκέφτομαι ότι είναι ο μόνος άνθρωπος που φυλακίστηκε –έστω προφυλακίστηκε, και κατά σύμπτωση δεν είναι ούτε πολιτικός, ούτε βουλευτής, ούτε μεγαλο-οικονομικός παράγοντας ή άλλο σημαντικό δημόσιο πρόσωπο.

Μια άσημη (υποψήφια) υπάλληλος ήταν και είναι, χωρίς καμία πολιτική ή οικονομική εξουσία.

Γι’ αυτό και (ένοχη ή αθώα) φυλακίστηκε.

όπως λαμποκοπούν εκείνα τα άγρια μέταλλα που τη λάμψη τους αρπάζει η ματιά από μια μόνο γωνία, έτσι κι εγώ είμαι σίγουρος πως κάποτε είχα την ικανότητα να πετάω χαμηλά παρουσία πλήθος μαρτύρων που τώρα λένε ότι τους διαφεύγει το γεγονός. βλέπετε

όλο αυτό το πλήθος, κάποτε, δεν ήταν στριμωγμένο σ’ εκείνη την στενή προβλήτα έτοιμο προς αναχώρηση…