αγριμολογος

από τη δυσκολία αναγνώρισης πολιτικών ευθυνών περάσαμε χωρίς κανένα ενδιάμεσο στάδιο στην αβίαστη, εύκολη αναγνώρισή των, όπως η ίδια η χώρα που πέρασε από την εποχή του γαϊδάρου και του γιδοπροβάτου στην σύγχρονη εποχή των πυραυλοκίνητων καγιέν και των κινητών των εξακοσίων €υρώ, τα δεύτερα δε, αγοράζονται κυρίως από μισθωτούς -πρόκειται για ένα μυστήριο που δεν προτίθεμαι να διαλευκάνω. Ξαναγυρνάμε στο «αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη» το οποίο υπάρχει και διατίθεται στα πανέρια, στις λαϊκές αγορές, χωρίς ιδιαίτερο κόστος –κι αυτό βεβαίως ανησυχεί· όχι γιατί δεν κατανοούμε τον λόγο που ο Χ πολιτικός επιλέγει το «προτιμώ να αναλάβω τις πολιτικές μου ευθύνες» παρά να ανακοινώσει στο κόσμο ότι «του πήραμε και το τελευταίο εσώρουχο» και τον αφήσαμε να τριγυρνά τσιτσίδι στους δρόμους σε μία χώρα χριστιανική και μάλιστα της ορθόδοξης βερζιόν που το τσιτσίδωμα θεωρείται αμαρτία, απορώ πως οι εκπρόσωποι αυτής της πίστεως, ενδεδυμένοι και φορτωμένοι με τόσα χρυσοποίκιλτα άμφια και πετραχήλια πολλών χιλιάδων €υρώ δεν το έχουν αντιληφθεί. Μυστήριο. Ξέρω ότι η περιρρέουσα λαϊκή δυσπιστία έναντι των πολιτικών του πάμφθηνου «αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη» είναι αδικαιολόγητη, διότι το «έργο» των πολιτικών θα έπρεπε να κρίνεται κι όχι οι ίδιοι, το λέω διότι την ώρα της κάλπης αυτοί που αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη σπανίως καταψηφίζονται, δηλαδή επιβραβεύεται η προσωπικότητα και «το θάρρος του πολιτικού ανδρός», κι όχι ο λογικός απολογισμός ενός έργου… γεγονός που με υποχρεώνει να προσθέσω στις αποσκευές μου, ένα ακόμη Μεγάλο

Μυστήριο.

.

.

φωτογραφία – στιγμιότυπο θερμής υποδοχής μαθητριών σε υποψήφιο βουλευτή της περιφέρειάς τους.

.

.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.