αγριμολογος

είμαι υπουργός, ετοιμάζω νομοσχέδιο που θα περιλαμβάνει δέκα (10) σημεία-ρυθμίσεις, ανακοινώνω τις έξι (6) από αυτές για τις οποίες είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσουν θύελλα αντιδράσεων, φυλάω τις υπόλοιπες τέσσερις (4) αφού πρώτα μετρήσω τα Ρίχτερ των αντιδράσεων και εφόσον αυτά φτάσουν σε απροχώρητο πολιτικό κόστος βγάζω μία-μία από τις τέσσερις που έχω στο συρτάρι και… κατευνάζω (κανονισμένο αυτό) τα πνεύματα αυτών που έχουν δικαίωμα ψήφου στη βουλή, των βουλευτών. Όσο για τις αντιδράσεις στο πόπολο που βρίσκεται εκτός βουλής, θα φωνάξουν μια-δυο-τρεις και με τη βοήθεια των Μέσων (τόσα τους προσφέρουμε) θα κουραστούν, η κατάσταση θα εκτονωθεί. Δεν ξέρω αν σε κάποιους δήθεν, δεν αρέσει αυτό το παιχνίδι, πάντως εμένα μου άρεσε, ένιωσα εθνική ανάταση, ανατρίχιασα όταν σύσσωμο το βουλευτικό σώμα της παράταξής μου με καταχειροκρότησε που… δέχτηκα –όπως είχαμε προσυνεννοηθεί- τις «βελτιώσεις που εκείνοι πρότειναν». Η μαμά μου -καλή της ώρα εκεί που βρίσκεται- δεν ήξερα γιατί κάποτε συνεχώς μου έλεγε «φτού σου να μην σε ματιάσω».

Τώρα ξέρω.

.

.

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.