το «Όχι». φαιδρές παρομοιάσεις
01/11/2010 § Σχολιάστε

Κάθε χρόνο, λίγο πριν-λίγο μετά, τις καθιερωμένες (και ιστορικά παρωχημένες) παρελάσεις ακούγονται διάφορα αυτοκολακευόμενα λογύδρια περί ηρώων, προγόνων, υπερηφάνειες· και άλλες παραξηλώσεις, συγκρίνοντάς τες με το σήμερα, όπου το σήμερα στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει να κάνει με Μνημόνια και Πτωχεύσεις, άρα συγκρίνουμε ορισμένες όντως ηρωικές πράξεις προγόνων, τις ταυτίζουμε (όχι γενικά κι αόριστα «εμείς», συγκεκριμένοι) με σημερινούς εισβολείς. Με αυτόν τον φαιδρό, χιλιομασημένο κοινότοπο τρόπο, ορισμένες (πάντα το ίδιο είδος) παραφουσκωμένες γαλοπούλες νομίζουν ότι πράττουν το εθνικό τους καθήκον. Το παραμύθι συνεχίζεται αν και έχει ξεφουσκώσει προ πολλού. Κανείς εισβολέας δεν «μας» επέβαλε γρηγορόσημα, φακελάκια, λαδώματα, καταχρήσεις δημοσίου χρήματος, αυθαίρετα κι αυθαιρεσίες, εισφοροδιαφυγές και φοροδιαφυγές, υπερτιμολογήσεις, βατοπέδια, ζήμενς, ομόλογα, διορισμούς αναξίων μαυρογιαλούρων, «δημόσιες» μικρές-μεγάλες ηθικές ή μη, χρεοκοπίες, το αναπόφευκτο της ολοκληρωτικής Χρεοκοπίας της χώρας. Αν μερικοί νομίζουν ότι για όλο αυτό το πανηγύρι της μάσας φταίει η όποια τρόικα, ΔΝΤ, Στρως-Καν που «εμείς» καλέσαμε… μπορούν να συνεχίσουν τον ένδοξο του Γένους αγώνα και άλλα φαιδρά που τους ταιριάζουν· όμως, μόνο στων προβάτων την
Ολόλευκη Ράχη.
.
.
στην φωτογραφία, περήφανος συνεχιστής των Αγώνων του Γένους. Ομογενειακή παρέλαση, Νέα Υόρκη.
.
.
Σχολιάστε