η γεροντοκόρη θεία μου

16/10/2014 § Σχολιάστε

post16.10.14

T.S. Eliot, Θεία Ελένη

Η Δεσποινίς Ελένη ήταν η γεροντοκόρη θεία μου,
Και ζούσε σ’ ένα σπίτι κοντά σ’ ένα τετράγωνο κομψό
Διαφροντισμένη από υπηρέτες τέσσερις τον αριθμό.
Τώρα όταν πέθανε έγινε σιωπή στον ουρανό
Και σιωπή στου δρόμου της το τέλος.
Τραβήχθηκε το παραπέτασμα κι εργολάβος τελετών εσκού-
———–πισε τα πόδια του –
Ήταν εν επιγνώσει πως κάτι ανάλογο συνέβηκε πρωτύτερα,
Ευπρεπώς διετέθηκαν οι σκύλοι,
Μα ο παπαγάλος πέθανε κι αυτός κάπως πρωθύστερα.
Της Δρέσδης το ρολόι συνέχισε, τικ-τακ, στο κρεμαστάρι,
Κι ο αρχιθαλαμηπόλος ώκλασε στην τράπεζα του φαγητού
Την δεύτερη κρατώντας καμαριέρα επί γονάτων –
Αυτή που ήταν πάντοτε προσεκτική όσο η κυρία ζούσε.

*

.

Μετάφραση Αριστοτέλης Νικολαΐδης, από: Τ.Σ. Έλιοτ, Άπαντα τα ποιήματα, εκδόσεις Κέδρος,1984

Η φωτογραφία Αγνώστου -τέλη 19ου αιώνα

.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading η γεροντοκόρη θεία μου at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: