των αναχωρήσεων

28/05/2015 § Σχολιάστε

post28.5.15

Ας ακολουθήσουμε την υπόδειξη Του, διότι μιλώντας για υστεροφημία δεν μιλούσε γενικά κι αόριστα περί αθανασίας, αλλά για την τάση να δημιουργήσει γύρω του έναν άλλο κόσμο όσο διαρκούσε η φυσική του πνοή. Μου έρχονται στο νου εκφράσεις δικές του σοφές· μπολιασμένες με το δημιουργικό στοιχείο της έκπληξης. Αναπάντεχες. Τις συνόδευε πάντα με το «Θα μου συγχωρέσετε το παράλογο της φράσης», κι έτσι γινόταν θαλασσινή αύρα,  αλμύρα και δροσερό πρωινό. Αυτά και πολλά ακόμη σκεφτόμουν περπατώντας αφηρημένος τα πρωινά στο λιμάνι, εκεί όπου οι αποβάθρες μεταφέρουν δυσοίωνες μνήμες. Με αναστατώνουν λόγω του Μέγα μυστηρίου των Αναχωρήσεων. Άφηνα τη δροσιά να μου ξεπλένει τη χλομάδα, και φανταζόμουν τη ζωή γεμάτη αλμύρα· αυτή που δεν είχα ποτέ γευτεί· κι αναχωρούσα. Άλλωστε η αυλαία μετά το πέρας του πρωινού, πέφτει.

«Περί της ποιήσεως, ούτε λόγος»

Η ακούσια κίνηση του πάθους προσδίδει πνεύμα ζωής στο ρέον, στην υπερβολή. Πέρα από τη πραγματική εντύπωση. Αρκεί να νιώσουμε ότι το ορατό δεν είναι μόνο ορατό.

Εκείνη. Ένα διαμέρισμα προς ενοικίαση γύρω από τη περιοχή του θεάτρου όπου κάποτε είχε αγοράσει εφημερίδα. Έφτασε το απόγευμα μπαίνοντας στην ουρά με άλλους ενδιαφερόμενους, έχοντας πάρει την απόφαση να μείνει όρθια εκεί· ακόμα και ώρες, αν χρειαστεί. Πέρασε την περασμένη χρονιά κάνοντας δυο και τρεις δουλειές, προκειμένου να αποταμιεύσει αρκετά για ένα ολοδικό της διαμέρισμα στην περιοχή. Φορούσε ένα ζευγάρι άνετα παπούτσια. Είχε ένα βιβλίο στη τσάντα που δεν έβρισκε ποτέ χρόνο να διαβάσει. Το προηγούμενο βράδυ, βρισκόταν σε εστιατόριο προς την αντίθετη πλευρά της πόλης τρώγοντας θαλασσινά. Αυτό σκεφτόταν καθώς αποτύπωνε πρόσωπα από περαστικά λεωφορεία. Σε λίγο θα άρχιζε να μετρά την πρόοδό της βήμα με το βήμα, ή ακόμη και με

μισό βήμα.

*

Φωτογραφία του αγριμολόγου από πλοίο της γραμμής Δωδεκανήσου 

.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading των αναχωρήσεων at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: