να στάζει η λαμαρίνα πνιγμένους εραστές

15/03/2016 § Σχολιάστε

post15.3.16

Στη λιτανεία

Τύμπανα πένθιμα από τα βάθη του καθρέφτη
συνόδευαν τη λιτανεία ευτυχισμένων ημερών.
Δεμένες στα κατάρτια μύθων ναυαγισμένων
– ίδια σταυροί και λάφυρα μιας συλημένης
——-Κυριακής –
να στάζει η λαμαρίνα πνιγμένους εραστές
άστρα σβησμένα γυάλινα που αέρηδες τα έσυραν
ως τις γραμμές των τρένων
ξοπίσω τρέχαν να μας φτάσουν της μάνας οι
——-ευχές
και βλοσυρά ξυπόλητα παιδιά
που χάθηκαν τα περσινά Χριστούγεννα
ψάχνοντας να ‘βρουν τον τυφλό
που σε σταθμούς πουλούσε σπαρματσέτα.

nTBBo7b8c
[Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου:»Ν’ανθίζουμε ως το τίποτα«, Καστανιώτης, 2004]

*

η φωτογραφία είναι του ©αγριμολόγου

*

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading να στάζει η λαμαρίνα πνιγμένους εραστές at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: