σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει

06/08/2016 § Σχολιάστε

Κ.Π. Καβάφης

Kavafis6.8.16

Φωνές

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες
εκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναι
για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.

Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·
κάποτε μες στην σκέψι τες ακούει το μυαλό.

Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από την πρώτη ποίησι της ζωής μας —
σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει.

*

[Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984]

*

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: