ut mare·

16/10/2016 § Σχολιάστε

post16-10-16

[…] η άσκησις αποκαλύπτεται σε όλη της την πληρότητα ως περιστολή, τόσο για τον Μίλτον όσο και για τον Γουέρτντσγουορθ. Κι εδώ, επίσης, αποκαλύπτεται το φοβερό πάθος του Γουέρτντσγουορθ ως τερατώδους ισχυρού ποιητή:

——————————…που το τραγούδι μου
Σαν άστρο λαμπρό θα λάμψει στο στερέωμα,
Αγαθή επιρροή στέλνοντας, φυλάγοντας τον εαυτό του
Από κακή επίδραση,
Απ’ όλες εκείνες τις μεταβολές που φτάνει η εξουσία τους
Κάτω στη γήινη σφαίρα!

Σ’ ένα σονέτο γραμμένο δυο χρόνια αργότερα και αφιερωμένο στον Μίλτον, ο πρόδρομος παρουσιάζεται όπως ο Γουέρτντσγουορθ βλέπει τον εαυτό του παρακάτω:

Σαν Άστρο ήταν η ψυχή σου κι έμενε χώρια:
Είχες φωνή που σαν τη θάλασσα ηχούσε·
Αγνή σαν το γυμνό ουρανό εξαίσια, ελεύθερη…

*
[απόσπασμα απόHarold Bloom, Η αγωνία της επίδρασης –μια θεωρία για την ποίηση, εκδόσεις Άγρα 1989 –μτφρ: Δημήτρης Δημηρούλης]
*

*
η φωτογραφία είναι του ©αγριμολόγου, παρμένη Οκτώβριο 2013 στη La Hulpe, Βρυξέλλες

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading ut mare· at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: