[απαλά βήματα στη νύχτα·

03/04/2017 § Σχολιάστε

Georg Trakl (1887-1914)
Μετάφραση: Έλενα Γεμενετζή

Στο αγόρι Έλις

Έλις, όταν ο κότσυφας στο μαύρο δάσος καλεί,
Ετούτο είναι ο χαμός σου.
Τα χείλι σου πίνουν την ψύχρα της κυανής βραχοπηγής.

Άφησε, όταν το μέτωπό σου αθόρυβα αιμορραγεί
Πανάρχαιους θρύλους
Και σκοτεινά οιωνίσματα.
Εσύ όμως μπαίνεις με απαλά βήματα στη νύχτα,
Που πέφτει όλο πορφυρά τσαμπιά,
Και κινείς ωραιότερα τα μπράτσα μέσα στο κυανό.
Ένας αγκαθωτός θάμνος ηχεί,
Όπου είναι τα σεληνιακά σου μάτια.
Ω, πόσον καιρό είσαι, Έλις, πεθαμένος.

Το σώμα σου είναι ένα υάκινθος,
Όπου ένας καλόγερος βυθίζει τα κερένια δάχτυλα.
Μία μαύρη σπηλιά είναι η σιωπή μας,

Από εκεί καμιά φορά προβάλλει ένα μειλίχιο ζώο
Κι αργά χαμηλώνει τα βαρειά βλέφαρα.
Στους κροτάφους σου σταλάζει μαύρη δροσιά,

Ο τελευταίος χρυσός σβησμένων άστρων.

[Α’ δημοσίευση περιοδικό λέξη, τ.11 Γενάρης ’82]

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading [απαλά βήματα στη νύχτα· at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: