[ασάλευτος σαν την άμμο·

10/04/2017 § Σχολιάστε

Wole Soyinka (1934 – )
Βραβείο Νόμπελ 1986, Νιγηρία

Photo: 247ureports.com δραστικά επεξεργασμένη από τον αγριμολόγο

 

Νύχτα
Το χέρι σου, ώ Νύχτα, πέφτει βαρύ επάνω στα βλέφαρά μου,
Δεν έχω καρδιά από υδράργυρο, σα σύννεφο σκληρή,
Για ν’ αντέξω τον πόνο που μου οργώνει τα σωθικά.

Γυναίκα σα μύδι, στο θαλασσινό μισοφέγγαρο είδα
Το φθονερό σου μάτι να σβήνει της θάλασσας
Το φωσφορισμό, να χορεύει με των κυμάτων

Τον άπαυτο ρυθμό. Κι έμεινα ανήμπορος
Ασάλευτος σαν την άμμο, στην ψυχή μου βαθιά
Άρμη και αίμα. Ώ Νύχτα, μέσα απ’ τα φύλλα σου

Σκιές κοφτερές σα μαχαίρι έχεις βρέξει
Μέχρι το κόκκαλο μ’ έχεις μουσκέψει
Δεν έχω πια πρόσωπο, αθόρυβος έγινα, όπως ο κλέφτης.

Τώρα που βγαίνουν τα στοιχειωμένα παιδιά, κρύψτε με κρύψτε με
Δέ θέλω ν’ ακούσω κανένα! Αυτές οι απόμακρες φωνές
Θα μ’ αφανίσουν· γυμνός κι απρόσκλητος θα χαθώ μες στην άφωνη νύχτα.

[Μετάφραση: ©Βαγγέλης Κάσσος, περιοδικό «λέξη» τ.61 Γενάρης 1987]

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading [ασάλευτος σαν την άμμο· at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: