[Τα χάχανα του κόσμου, και του ανέμου ·

30/12/2021 § Σχολιάστε

Κώστας Καρυωτάκης (1896 – 1928)

ΔΙΚΑΙΩΣΙΣ

Τότε λοιπόν αδέσποτο θ’ αφήσω
να βουίζει το Τραγούδι απάνωθέ μου.
Τα χάχανα του κόσμου, και του ανέμου
το σφύριγμα, θα του κρατούν τον ίσο.

Θα ξαπλωθώ, τα μάτια μου θα κλείσω,
και ο ίδιος θα γελώ καθώς ποτέ μου.
«Καληνύχτα, το φως χαιρέτισέ μου»
θα πω στον τελευταίο που θ’ αντικρύσω.

Οταν αργά θα παίρνουμε το δρόμο,
η παρουσία μου κάπως θα βαραίνει
― πρώτη φορά ― σε τέσσερων τον ώμο.

Υστερα, και του βίου μου την προσπάθεια
αμείβοντας, το φτυάρι θα με ραίνει
ωραία ωραία με χώμα και με αγκάθια.

❄︎

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading [Τα χάχανα του κόσμου, και του ανέμου · at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: