αγριμολογος

©Emma Larson, υδατογραφία σε χαρτί

Οι ανέραστες, μόλις βγει το φεγγάρι πίσω απ’ τα βράχια, πηδούν απ’ τα κρεββάτια τους φορούν τα πέδιλά τους, λύνουν τα μαλλιά τους, ξεκουμπώνουν τους χιτώνες τους και υπνοβάτιδες μ’ ένα πλεχτό πανέρι στο μπράτσο κατεβαίνουν στους κήπους. Γλιστρούν σιωπηλές μες στα δέντρα ακολουθώντας τον ίδιο πάντα λευκό δρόμο πάνω σε ράχες και σε κεφάλια περιστεριών.

✳︎

Αυτό το παραγιομισμένο μπαούλο, όσο και να πέφτω πάνω του βαρύς, δεν καταφέρνω να το κλείσω. Ένα κομμάτι κίτρινο ύφασμα περισσεύει ολόγυρα, μια μέλισσα πιασμένη απ’ το ποδάρι σβουρίζει, ένα λουλούδι μου γνέφει απ’ την κλειδαριά· ξεχνιέμαι και του μιλώ ώρες.

✳︎

[από: Ε.Χ.Γονατάς, Η Κρύπτη, εκδ. Κείμενα, Αθήνα 1979

◉

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.