[η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός: Το αίμα της Τιεν Αν Μεν
04/06/2022 § Σχολιάστε
Σαν σήμερα 4 Ιουνίου 1989
Η πλατεία Τιεν Αν Μεν στο Πεκίνο, πλημμυρίζει από αίμα
Στην πλατεία Τιεν Αν Μεν ή πλατεία της «Ουράνιας Γαλήνης» στο κέντρο του Πεκίνου, συντελείται η αιματηρή σφαγή εκατοντάδων φοιτητών από το κομμουνιστικό καθεστώς.
Η πλατεία Τιεν Αν Μεν ή πλατεία της «Ουράνιας Γαλήνης» βρίσκεται στο κέντρο του Πεκίνου και χρονολογείται από το 1415 και την εποχή της Δυναστείας των Μινγκ. Σήμερα είναι η μεγαλύτερη πλατεία του κόσμου.
Η Δύση έμαθε την εμβληματική πλατεία της Κίνας από την αιματηρή σφαγή εκατοντάδων φοιτητών τον Ιούνιο του 1989.
Η ιστορία άρχισε κάπως έτσι: Στις 15 Απριλίου πεθαίνει ο Γενικός Γραμματέας του Κόμματος, Hu Yaobang, ο οποίος ήταν σημαντικός μεταρρυθμιστής και είχε κερδίσει την εκτίμηση του λαού. Ο θάνατός του ήταν το φυτίλι που άναψε τη φωτιά.
Από τις 22 Απριλίου του 1989 αρχίζουν διαδηλώσεις με δεκάδες χιλιάδες φοιτητές να διαμαρτύρονται στην ιστορική πλατεία. Κάθε μέρα όλο και περισσότεροι ενώνονταν με το εξεγερμένο πλήθος, ενώ το κύμα των διαδηλώσεων εξαπλώθηκε σε περίπου 400 πόλεις της χώρας.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα παρακολουθούσε την κατάσταση αρχικά σιωπηλά και με ψυχραιμία, όσο περνούσαν οι μέρες, όμως, ένοιωσε να απειλείται η ισχύς του.
Στελέχη του Κόμματος έδειξαν πρόθυμα να διαπραγματευτούν με τους διαδηλωτές. Όμως οι πιο σκληροπυρηνικοί του καθεστώτος υποστήριξαν ότι απειλούνται τα κυριαρχικά τους δικαιώματα και αποφάσισαν να καταστείλουν την εξέγερση με τη βία.
Στις 20 Μαΐου κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος και στις 3 Ιουνίου οι πολίτες ενημερώθηκαν να παραμείνουν στα σπίτια τους.
Ξημερώματα της επόμενης μέρας, στις 4 Ιουνίου του 1989, άρματα μάχης και 300.000 στρατιώτες περικύκλωσαν την πλατεία και άνοιξαν πυρ εναντίον των διαδηλωτών. Κάποιοι διαδηλωτές προσπάθησαν να αντεπιτεθούν με πέτρες, ξύλα, άλλοι έτρεχαν να σωθούν, ενώ δεκάδες έπεφταν νεκροί ή τραυματισμένοι από τα πυρά. Σύντομα το πλήθος άρχισε να διαλύεται.
Η κινεζική κυβέρνηση δεν έχει ανακοινώσει μέχρι και σήμερα τον απολογισμό των θυμάτων. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αυτοπτών μαρτύρων και των οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κυμαίνονται από αρκετές εκατοντάδες μέχρι και πολλές χιλιάδες. Ο Ερυθρός Σταυρός της Κίνας κάνει λόγο για 2.400 νεκρούς, ενώ οι επίσημες αρχές ανέφεραν.
Μέχρι και σήμερα φωτογραφίες και βίντεο από την τραγωδία απαγορεύονται στην Κίνα, καθώς και οι δημόσιες αναφορές στο γεγονός. Το πιο ανατριχιαστικό από όλα είναι ότι μεγάλο μέρος του κινεζικού λαού δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα για το γεγονός. Και ούτε πρόκειται να μάθει…[Έθνος]
*
Διαβάστε ΟΛΑ τα όνειρα της νεότητάς μας, που έγιναν καπνός »»»
◉
[Οι κουκούλες πέφτουν, η Βιβλιοθήκη θα γίνει·
08/05/2022 § 1 σχόλιο
Ζητήματα Ελευθερίας
πολιτισμός στην πράξη
Γράφει ο Πρύτανης του ΑΠΘ ©Νικόλαος Γ. Παπαιωάννου
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 7ης Μαΐου ομάδα εγκληματικών στοιχείων, φέροντας βαριοπούλες, τροχούς και εργαλεία διάρρηξης, ισοπέδωσε με μένος τον ισόγειο χώρο του Τμήματος Βιολογίας, όπου κατασκευάζεται η νέα ενοποιημένη βιβλιοθήκη της Σχολής Θετικών Επιστημών.
Εικόνες καταστροφής, εικόνες ντροπής, όπως χαρακτηρίζονται στα δημοσιεύματα, πλημμύρισαν το διαδίκτυο με το φως της ημέρας. Ζημιές πολλών χιλιάδων ευρώ σε δημόσια περιουσία, οι οποίες επιβαρύνουν τον Έλληνα φορολογούμενο. Η οργή, ο αποτροπιασμός και ό,τι άλλο ενεργοποιεί το συλλογικό θυμικό σε τέτοιες θλιβερές καταστάσεις που εδώ και δεκαετίες υπονομεύουν τη δυναμική του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου, στην πράξη έχει αποδειχθεί πως είναι εφήμερες όσο και η επικαιρότητα.
Οι πρυτανικές Αρχές προχωρήσαμε σε όλες τις προβλεπόμενες νόμιμες ενέργειες, κι έχοντας εμπιστοσύνη στο Κράτος Δικαίου θεωρούμε πως καμία αξιόποινη πράξη δε θα μείνει ατιμώρητη. Οι τοίχοι που γκρεμίστηκαν θα ξαναχτιστούν. Οι καταστροφές θα αποκατασταθούν. Είναι αυτό αρκετό;
Το θεσμικό πλαίσιο άλλαξε κατοχυρώνοντας χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις την ακαδημαϊκή ελευθερία, η αποφασιστικότητα της Πολιτείας να εφαρμοστεί ο νόμος διακηρύσσεται σε ανώτατο επίπεδο, η κοινωνία είναι σύμμαχος στην εθνική προσπάθεια το πανεπιστήμιο να αφήσει οριστικά πίσω την παρακμή. Τι δεν έχει αλλάξει λοιπόν, γιατί εξακολουθούν ακόμη τέτοια γεγονότα να τραυματίζουν το πανεπιστήμιο; Μπορούν κάποιες δεκάδες κουκουλοφόροι να τρομοκρατούν ολόκληρη την πανεπιστημιακή κοινότητα και να επιβάλλουν το «δίκαιο» της βαριοπούλας και της μολότοφ, που δεν ανέχεται τη δημιουργία μιας βιβλιοθήκης που θα εξυπηρετεί χιλιάδες φοιτητές και ερευνητές;
Οι απαντήσεις υπάρχουν και οι κουκούλες είναι καιρός να βγουν. Οι κουκούλες όσων βιοπορίζονται διαχρονικά από το μπάχαλο ως επάγγελμα, αλλά και το προσωπείο εκείνων που έχουν επενδύσει καριέρες και ζουν επί δεκαετίες πολιτικά από το μπάχαλο, και ουσιαστικά υποθάλπουν τη βία προσφέροντας δήθεν ιδεολογικό προκάλυμμα στην ανομία, τις καταστροφές, τη βία, τους τραμπουκισμούς. Οι μάσκες των δήθεν ευαίσθητων, δήθεν προοδευτικών, που μπροστά στις εικόνες ολικής καταστροφής το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να σφυρίζουν ανέμελα.
Η σιωπή είναι συνενοχή και πρέπει να τελειώσει εδώ και τώρα. Είμαι υπερήφανος που η απόφαση να δημιουργηθεί βιβλιοθήκη στον χώρο που επί 34 χρόνια ήταν κατειλημμένος από στοιχεία που καμία σχέση δεν έχουν με την ακαδημαϊκή λειτουργία του ιδρύματος, ήταν ομόφωνη. Τα μέλη της Συγκλήτου ανεξαρτήτως ιδεολογικών ή κομματικών αναφορών αποφάσισαν ομόφωνα ότι οι υποδομές του Πανεπιστημίου μας προορίζονται για λόγους εκπαιδευτικούς και προς όφελος όλης της πανεπιστημιακής κοινότητας.
Όποιος όμως διαφωνεί σήμερα στο να γίνει βιβλιοθήκη εκεί όπου 34 χρόνια υπήρχε κατάληψη, να βγει και να το πει. Οφείλουμε όλα τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας να επιλέξουμε πλευρά, τι μας εκφράζει, τι εκπροσωπούμε: Τη δημοκρατική νομιμότητα ή την τρομοκρατία της κουκούλας. Κι επειδή η συντριπτική πλειοψηφία έχει ήδη εκφραστεί μπορώ να πω με βεβαιότητα: Η Βιβλιοθήκη θα γίνει!
Η έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την ελευθερία του Τύπου –Η Ελλάδα ψηλότερα από πολλές ευρωπαϊκές χώρες
07/05/2022 § Σχολιάστε
Σε αντιδιαστολή με την έκθεση της ΜΚΟ «Κοτέτσι Χωρίς Σύνορα»
Σε πλήρη αντιδιαστολή με την έκθεση της ΜΚΟ «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα», έρχεται η αντίστοιχη του Συμβουλίου της Ευρώπης για την ελευθερία του Τύπου σε ό,τι αφορά την Ελλάδα.
Εν αντιθέσει με όσα υποστηρίζει η ΜΚΟ, το Συμβούλιο της Ευρώπης φέρνει την Ελλάδα σε υψηλή θέση, πάνω από πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Σημειώνεται ότι την καθιερωμένη έκθεση για την ελευθερία του Τύπου δημοσίευσε στο τέλος Απριλίου το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Στην αναλυτική έκθεση παρουσιάζεται η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για να διεξαχθούν τα συμπεράσματα και να προκύψει η κατάταξη των χωρών.
Τα αποτελέσματα της έκθεσης έρχονται να διαψεύσουν πανηγυρικά αντίστοιχη έκθεση που συντάχθηκε από ΜΚΟ, κι όχι από τον επίσημο φορέα της ΕΕ, όπως οι «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» την οποία μάλιστα έσπευσε να υιοθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της ΝΔ.
Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη θέση της Ελλάδας, αλλά και άλλων κρατών, η διαφορά είναι εμφανέστατη. Είναι ενδεικτικό πως στην έκθεση της ΜΚΟ η Ελλάδα τοποθετούταν στην τελευταία θέση ανάμεσα στους «27», ενώ γινόταν αναφορά και στη «Βόρεια Κύπρο» – το ψευδοκράτος στα Κατεχόμενα – η οποία μάλιστα παρουσιαζόταν πάνω από τη χώρα μας.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, η επίσημη έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης έρχεται να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και στη σωστή τους διάσταση. Στην έκθεση αυτή, μεταξύ άλλων, λαμβάνεται υπόψη οι εγγυήσεις που δίνουν οι νόμοι κάθε χώρας στην ελευθερία έκφρασης, η ασφάλεια των δημοσιογράφων και όσων έχουν δημόσιο λόγο, η ανεξαρτησία και η πολυφωνία του Τύπου όπως και η αξιοπιστία των μέσων και η εμπιστοσύνη στην πληροφορία που παρέχουν.
Στην έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης, λοιπόν, η Ελλάδα βρίσκεται στο μέσο επίπεδο όπως οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, όπως φαίνεται και στον σχετικό χάρτη. Πάνω από τη χώρα μας βρίσκονται Γερμανία, Σουηδία, Φινλανδία, Δανία, Αυστρία, Ολλανδία και Πορτογαλία. Στο ίδιο επίπεδο με την Ελλάδα είναι Ισπανία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Εσθονία, Λιθουανία και Βέλγιο.
Αντίθετα, σε χαμηλό επίπεδο ελευθερίας του Τύπου βρίσκονται χώρες όπως η Ιταλία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Πολωνία, η Λετονία, η Σερβία, η Ρουμανία, η Αλβανία, η Βουλγαρία, τα Σκόπια και φυσικά η Τουρκία.[iefimerida.gr]
Κατεβάστε και την επίσημη έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης σε PDF
◉
[Είδες ελευθερία του Τύπου η Μπουρκίνα Φάσο;
04/05/2022 § Σχολιάστε
Φαιδροτητες, γραφικοτητες, ηλιθιοτητες και Πολιτικη
«Τι σημασία έχει πώς βγαίνουν αυτές οι εκθέσεις και ποιος τις γράφει» θα έλεγε κανείς, από τη στιγμή που βγάζουν γέλιο και προκαλούν συζητήσεις για τους υποσαχάριους Δαυίδ που κέρδισαν τους Γολιάθ, τις μεγάλες δημοκρατίες της Δύσης.
Μνήσθητί μου Κύριε: «Η Παπούα Νέα Γουινέα και η Αϊτή τα καταφέρνουν καλύτερα στην ελευθερία του Τύπου από την Ιαπωνία (71)»
του ©Αλέκου Παπαναστασίου ―Protagon.gr
Τώρα που ανοίγει ο καιρός,τι ωραιότερο από έναν καφέ κάτω από τον ήλιο και κουβεντούλα για τα νέα σίριαλ του Netflix, τον τελικό Κυπέλλου, αλλά και για το πώς η Ελλάδα έπεσε στην κατάταξη της ελευθερίας του Τύπου κάτω από την Μποτσουάνα, το Τσαντ και την Παπούα Νέα Γουινέα. «Τι σημασία έχει πώς βγαίνουν αυτές οι εκθέσεις και ποιος τις γράφει» θα έλεγε κανείς, από τη στιγμή που βγάζουν γέλιο και προκαλούν συζητήσεις για τους υποσαχάριους Δαυίδ που κέρδισαν τους Γολιάθ, τις μεγάλες δημοκρατίες της Δύσης.
Κι όμως έχει σημασία, γιατί ακόμα και τα αστεία ή τα ανέκδοτα πρέπει να είναι στοιχειωδώς πειστικά στην αφήγηση που προηγείται του οπτικού ή λεκτικού «γκαγκ» που προκαλεί -αν πετύχει η συνταγή- την έκρηξη του γέλιου. Πρέπει ο άλλος να μπορεί να σε παρακολουθήσει μέχρις ενός σημείου χωρίς να αποδομεί αυτό που λες για να μπορέσει γελάσει στο τέλος. Βεβαίως, θα πείτε, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε ούτε με αστείο ούτε με ανέκδοτο, αλλά με μία έκθεση για ένα πολύ σοβαρό θέμα. Δυστυχώς, όμως, και εδώ απαιτείται κάποια πειστικότητα για να μη βγει η είδηση από την ανάποδη.
Σήμερα, λοιπόν, 3 Μαΐου, Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου, η Ελλάδα στην έκθεση της οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF) κατρακύλησε μέσα σε έναν χρόνο 38 θέσεις και από την 70ή θέση που ήταν το 2021, βρέθηκε στην 108η, με τη χειρότερη θέση στην κατάταξη που έχει καταγράψει ποτέ, ανάμεσα σε 180 χώρες του κόσμου.
Ασφαλώς πρόκειται για είδηση που ο ΣΥΡΙΖΑ (και εδώ που τα λέμε κάθε αντιπολίτευση) μπορεί να εκμεταλλευτεί. Ομως οι μεγαλύτερες ειδήσεις και τα συμπεράσματα προκύπτουν αν ρίξει κανείς μια ματιά στο περιεχόμενο και στην κατάταξη της ίδιας της έκθεσης.
♦ H διεθνής ΜΚΟ, που εδρεύει στη Γαλλία, στην κατάταξή της για την ελευθερία του Τύπου το 2022 αποφαίνεται λοιπόν τα εξής:
♦ Η Ναμίμπια και το Ανατολικό Τιμόρ βρίσκονται πάνω από τον Καναδά (19η θέση) το Βέλγιο (23) και το Ηνωμένο Βασίλειο (23).
♦ Το Τρινιντάντ και Τομπάγκο βρίσκεται πάνω από τη Γαλλία (26) του… «νεοφιλελεύθερου» Μακρόν.
♦ Η Δομινικανή Δημοκρατία του αγαπημένου μας «Survivor» άφησε πίσω την Ισπανία (32).
♦ Η Μπουρκίνα Φάσο, εν μέσω ταραχών, εκτοπισμών και πυροβολισμών στους δρόμους καταφέρνει παρά ταύτα να διατηρεί ένα επίπεδο ελευθερίας του Τύπου υψηλότερο από αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (42).
♦ Η Βόρεια Μακεδονία βρίσκεται πάνω από την Ιταλία (58).
♦ Η Παπούα Νέα Γουινέα και η Αϊτή τα καταφέρνουν καλύτερα στην ελευθερία του Τύπου από την Ιαπωνία (71).
Οσο για την Ελλάδα (108); Μας πέρασαν ακόμη και η Μποτσουάνα, το Τόγκο και το Τσαντ. Σύμφωνα με την ΜΚΟ που συνέταξε την έκθεση, το ψευδοκράτος στα κατεχόμενα της Κύπρου, που αναφέρεται μάλιστα στη λίστα ως «Βόρεια Κύπρος», αποτελεί κάτι σαν πρότυπο ελευθερίας του Τύπου για την Ελλάδα καθώς βρίσκεται 27 ολόκληρες θέσεις πιο πάνω από τη χώρα μας, στην 81η θέση.
Στον ΣΥΡΙΖΑ κάποιοι πανηγυρίζουν για τις λίστες των αριστερόστροφων ΜΚΟ, καθώς μια ανάλογη έκθεση πλασάρεται πανεύκολα στο εσωτερικό με τίτλους όπως «κόλαφος για την κυβέρνηση», «διεθνές ρεζίλι» κ.λπ. και πυροδοτεί γουστόζικους καβγάδες και χωρατά στον ελληνικό τουϊτερικό μικρόκοσμο.
Η υγιεινή αυτή ασχολία είναι για κάποιους κάτι σαν ένας μυστικός, αντιστασιακός αγώνας κατά της «χούντας Μητσοτάκη» που υπάρχει μόνο στο δικό τους φαντασιακό. Αισθάνονται ίσως σαν την ελληνική φωνή της Deutsche Welle, την περίοδο της χούντας (και όχι της γερμανικής Κατοχής που νόμιζε ο Τσίπρας ότι εξέπεμπε ήδη), ότι είναι τάχα η φωνή της αλήθειας για όσα βιώνουν οι καταπιεσμένοι και φιμωμένοι Ελληνες κάτω από την μπότα μιας δικτατορίας. Πρόκειται για μια χαρούμενη αυθυποβολή που μπορείς μάλιστα να την τεκμηριώσεις με λίστες και διεθνή στοιχεία – αν και όχι ατράνταχτα.
Διότι ασφαλώς και ανάμεσα στα χαρακτηριστικά μιας «χούντας» συμπεριλαμβάνεται μεταξύ άλλων ο ασφυκτικός έλεγχος και η φίμωση του Τύπου. Επομένως, ιδού η ευκαιρία να παρουσιαστεί σε όσους δεν ζουν σε αυτή εδώ τη χώρα (ούτε έμαθαν ποτέ τι γινόταν την εποχή του αρμόδιου για τον Τύπο υπουργού Νίκου Παππά) ένα αφήγημα που είναι αδύνατον να «πουληθεί» στο εσωτερικό.
Διότι το εγχώριο κοινό βλέπει κάθε πρωί τον Παπαδάκη και τα άλλα πρωινά προγράμματα να διαβάζουν τίτλους εφημερίδων που στολίζουν προσωπικά τον Μητσοτάκη και ασχολούνται συστηματικά με τα μέλη της οικογένειάς του (τη σύζυγο και, τελευταία, τα παιδιά του). Αντε μετά να τους πεις για την ελευθερία του Τύπου.
αγριμολογος 