[ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [I]·
01/02/2022 § 2 Σχόλια
«Τίποτα δεν είναι πιο επίβουλο από την ιδέα ενός συλλογικού σφάλματος που θα περνάει από γενιά σε γενιά κηλιδώνοντας για πάντα ένα λαό ή μία κοινότητα. Η ψυχική συντριβή δεν συνιστά μια πολιτική, Έτσι καθώς δεν υπάρχει κληρονομική μετάδοση της κατάστασης του θύματος, δεν υπάρχει κληρονομικότητα της κατάστασης του δήμιου: μιας και νδεν υπάρχει ενοχή λόγω συγγένειας, το «καθήκον της μνήμης» δεν συνεπάγεται την αυτόματη αγνότητα ή διαφθορά των εγγονών ή δισέγγονων. Η ιστορία δεν χωρίζεται ανάμεσα σε αμαρτωλά έθνη και αγγελικές ηπείρους, καταραμένες φυλές και άμεμπτους λαούς, αλλά ανάμεσα σε δημοκρατίες που αναγνωρίζουν τις φαυλότητές τους και δικτατορίες που τις κρύβουν φορώντας τα χρυσά κουρέλια του μάρτυρα. Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε το προφανές πως οι Αφρικανοί, όπως και οι Ασιάτες ή οι Γάλλοι, είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για την πρόοδό τους· και για την καθυστέρηση τους δεν έχουν να ψέξουν παρά τον ίδιο τον εαυτό τους, όσο μεγάλη κι αν είναι η σκληρότητα του διεθνούς συστήματος (κι έστω αν σε ορισμένες περιπτώσεις η λεηλασία του πλούτου τους από τις ξένες επιχειρήσεις συνεχίζεται με τη συνενοχή των τοπικών αρχών, έστω κι αν πρέπει να αγωνιστούν για την παραγραφή του χρέους τους). Οι πρώην αποικιοκρατούμενοι, με τον αγώνα τους, έγιναν κύριοι του πεπρωμένου τους· συνεπως είναι υπεύθυνοι για τις πράξεις τους και δεν μπορούν αιωνίως να φορτώνουν τα πάντα στις παλιές μητρόπολεις, να αποδίδουν τα σφάλματά τους σε μια «αποικιοκρατία δίχως αποικιοκράτες» (Μαρκ Φερρό), κάτι που θυμίζει αυτομάτως το περίφημο μαχαίρι δίχως λάμα από το οποίο λείπει η λαβή (Λίχτενμπεργκ). Δεν υπάρχουν αθώα Κράτη: να τι μάθαμε κατά τη διάρκεια του δεύτερου μέρους του περασμένου αιώνα, δεν υπάρχει Κράτος που να μην θεμελιώθηκε πάνω στο έγκλημα και τον εξαναγκασμό, συμπεριλαμβανομένων κι εκείνων που μόλις έκαναν την εμφάνισή τους στη σκηνή της ιστορίας. Αλλά υπάρχουν Κράτη ικανά να αναγνωρίζουν και να κοιτάζουν καταπρόσωπο τη βαρβαρότητά τους και άλλα που, μες στην αλλοτινή τους καταπίεση, αναζητούν δικαιολογίες για τη σημερινή κακότητάς τους.»
*
[Πασκάλ Μπρυκνέρ, Η τυραννία της μεταμέλειας: Δοκίμιο πάνω στον δυτικό πολιτισμό. Μετφρ.: Λόισκα Αβαγιανού, εκδόσεις Αστάρτη 2007
❂
[το ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα ·
15/01/2022 § Σχολιάστε
Επι Κωστα Γαβρογλου
… μετά από καταγγελίες 471 φοιτητών το καλοκαίρι του 2017 περί κλοπών, ναρκωτικών, πορνεία και βία που είναι πλέον μία καθημερινότητα και δημιουργούν αίσθηση μονιμης ανασφάλειας στο σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας…
Ο τότε υπουργός παιδείας Κώστας Γαβρόγλου απάντησε: «Έχουν διαπιστωθεί τέτοια φαινόμενα, αλλά όχι στην έκταση που αναφέρεται. Στα πανεπιστήμια αυτά τα θέματα λύνονται από μέσα, αν υπάρχει ένα ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα».
❄︎
[η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός: Ο επαναστάτης που έγινε δικτάτορας στη θέση του δικτάτορα
04/12/2021 § 1 σχόλιο
Ζητηματα ελευθεριας
Στις 11 Νοεμβρίου, ο Ντανιέλ Ορτέγκα συμπλήρωσε τα 76 του χρόνια. Στη γιορτή των γενεθλίων του η σύζυγός του Ροζάριο Μουρίγιο, αντιπρόεδρος της Νικαράγουας δίπλα στον πρόεδρο Ορτέγκα, και οι συνεργάτες του θα πιουν στην υγειά του μακροβιότερου «ηγέτη μιας ολόκληρης ηπείρου». Θα ήταν καλύτερα να τον αποκαλούσαν «δικτάτορα» γράφει η ιταλική εφημερίδα «Corriere della Sera», επειδή ο άνθρωπος που επανεξελέγη στις 8 Νοεμβρίου για τέταρτη συνεχή θητεία στην προεδρία της Νικαράγουας, σε ένα σύστημα χωρίς αντιπάλους (επτά πιθανοί υποψήφιοι ικανοί να τον κερδίσουν βρίσκονται στις φυλακές), έχει μετατραπεί σε έναν αδίστακτο «καουντίγιο» παρόμοιο με τον Αναστάζιο Σομόζα, τον οποίο οι Σαντινίστας ανάγκασαν να διαφύγει στο Μαϊάμι το 1979. Τότε ήταν η εξέγερση των Σαντινίστας και του Ορτέγκα που γέμισε όλον τον κόσμο με ελπίδα. Η ελπίδα αυτή έχει πεθάνει. Η σημερινή γιορτή, λοιπόν, θα είναι άλλη μια μέρα θλίψης για τους Νικαραγουανούς, που ανάβουν κεριά μόνο για να θυμούνται τα περισσότερα από 300 θύματα της βίαιης καταστολής με την οποία αντιμετώπισε ο Ορτέγκα τις διαδηλώσεις του 2018.
Η εντυπωσιακή ικανότητα του Ορτέγκα είναι η επιβίωση. Νεαρός, σε μια απόπειρα κλοπής της Bank of America στη Μανάγκουα, για να χρηματοδοτήσει το κίνημα των Σαντινίστας, συνελήφθη και φυλακίστηκε για επτά χρόνια, στη διάρκεια των οποίων υπέστη βασανιστήρια. Ανταλλάχθηκε με κάποιους ομήρους από το καθεστώς Σομόζ και διέφυγε στην Κούβα, απ’ όπου επέστρεψε μυστικά στη Νικαράγουα. Οταν ανετράπη ο δικτάτορας Σομόζα, έγινε ο ισχυρός άνδρας της χώρας μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Οι εκλογικές ήττες που ακολούθησαν δεν τον έκαναν να εγκαταλείψει την πολιτική. Το 2006 σήμανε την πιο αυταρχική στροφή του και τη συμμαχία με σκοτεινές μορφές του επιχειρηματικού κόσμου (για να μην αναφέρουμε και την απαγόρευση των αμβλώσεων). Το 2009 κέρδισε τη μάχη για μεταρρυθμίσεις στο Σύνταγμα, καταργώντας την απαγόρευση δύο συνεχόμενων θητειών. Αυτό του επέτρεψε να παραμείνει στην εξουσία με πολύ μικρότερα ποσοστά, όμως, στις επόμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις, του 2011 και του 2016. Ομως η πιο δύσκολη κατάσταση για εκείνον ήταν οι κατηγορίες για βιασμό που διατυπώθηκαν πριν από 20 χρόνια από τη θετή του κόρη Ζοϊλαμέρικα, η οποία βρίσκεται σήμερα στην εξουσία – και αντιτίθεται στην εξουσία της μητέρας της και του πατριού της. Ο Ορτέγκα ποτέ δεν παραδέχθηκε τις κατηγορίες. Διασώθηκε από την παραπομπή στα δικαστήρια λόγω της βουλευτικής του ασυλίας με την απόλυτη στήριξη της συζύγου του.
Στις εκλογές-φάρσα που διεξήχθησαν την περασμένη Κυριακή – χωρίς αντίπαλο – φέρεται ότι κέρδισε ποσοστό 75%. Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν «απάτη» από τη διεθνή κοινότητα, όμως οι αναλυτές προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς έχει στο κεφάλι του που τον οδήγησε να δηλώσει, ως απάντηση στην κριτική των Βρυξελλών, ότι «η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει ένα κοινοβούλιο όπου οι φασίστες και οι ναζί κατέχουν την πλειοψηφία». Αυτού του είδους οι προκλητικές δηλώσεις είναι, συχνά, σύμπτωμα αδυναμίας.
*
Διαβάστε ΟΛΑ τα όνειρα της νεότητάς μας, που έγιναν καπνός »»»
⚙︎
[πανδημία μίσους, βίας και αγένειας·
24/11/2021 § Σχολιάστε
Ζούμε μια παράλληλη πανδημία μίσους βίας και αγένειας
Αν πιστέψουμε τις αναρτήσεις στο διαδίκτυο, υπάρχουν αυτή τη στιγμή άνθρωποι που εύχονται να γίνει νέο lockdown στην Ελλάδα. Είναι κυρίως αρνητές και ανεμβολίαστοι, που προσεύχονται να κλείσουν όλα, να καταστραφούμε όλοι μαζί, να καταρρεύσουν σχολεία, κοινωνία και οικονομία.
Το πού βρέθηκαν τόσοι τόνοι μίσους, βίας και αγένειας επείγει να το κοιτάξουμε, μετά το τέλος αυτής της περιπέτειας που ζούμε με τον κορωνοϊό.
Βία και αγένεια, μαζί, βρίσκονται στο καθημερινό μενού. Στο Μεσολόγγι, μια 18χρονη «καρατέκα» επιτέθηκε σε γιατρό που της ζήτησε να κάνει rapid test. Ταβερνιάρης στην Καλαμπάκα επιτέθηκε σωματικά κατά του καθηγητή Βασιλακόπουλου. Νέοι άνθρωποι ανεβάζουν βίντεο μίσους, επειδή στο ταξί, στο κατάστημα ή το κομμωτήριο τούς ζήτησαν στοιχεία εμβολιασμού ή μάσκα.
Και υπάρχουν πολλά άλλα περιστατικά, αναρίθμητα. Ο πλανήτης έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο φρενοκομείο. Έρευνα του επιστημονικού περιοδικού «Nature» αναφέρει ότι απειλούνται επιστήμονες, που ασχολούνται με τον Covid, σε όλο τον κόσμο. Δέχονται απειλές σωματικής ή σεξουαλικής βίας, ακόμη και μέσω τηλεφωνημάτων στο σπίτι τους, μέσω e-mail ή online σχολίων και αναρτήσεων.
Ο Φάουτσι στην Αμερική πήρε σωματοφύλακες, ύστερα από απανωτές απειλές θανάτου εναντίον του ίδιου και της οικογένειάς του. Αρνητές προπηλάκισαν την υφυπουργό Λίνα Γκάγκα στη Λάρισα. Ο Πολάκης, κλασικός διακινητής μίσους και αγένειας, έκανε δημόσιο μπούλινγκ στον Τσιόδρα, στην επιτροπή επιστημόνων και σε όποιον υπερασπίζεται την επιστήμη ή την κοινή λογική. Στο Βέλγιο, ο ιολόγος Μαρκ Βαν Ρανστ και η οικογένειά του μεταφέρθηκαν από την αστυνομία σε κρησφύγετο, όταν ένας ελεύθερος σκοπευτής βγήκε στο «κυνήγι» γιατρών. Καθημερινά, γίνονται γνωστά άπειρα επεισόδια τρέλας και μίσους.
Προφανώς, όλο αυτό που μας συμβαίνει με τον κορωνοϊό κάπου έπρεπε να «χτυπήσει»: στα μυαλά, στα νεύρα, στον ψυχισμό, είναι προφανώς θέμα αντοχών και πειθαρχίας του καθενός. Ωστόσο, είναι δύσκολο να διαχειριστούμε (εμείς οι υπόλοιποι) τον κορωνοϊό και ταυτόχρονα μια πανδημία κακής συμπεριφοράς, αγένειας και μίσους, που έχει εξαπλωθεί γύρω μας και μας απειλεί. Και, πιθανότατα, η επανένταξη στην κανονικότητα θα αποδειχθεί ανώμαλη και μετά τον Covid.
Υπάρχουν όρια μεταξύ αρνητών και διαταραγμένων; Δύο άτομα εισέβαλαν πρόσφατα σε πτέρυγα Covid στο Αττικόν και προπηλάκισαν το προσωπικό, βιντεοσκοπώντας παράλληλα με το κινητό τους τηλέφωνο τους χώρους. Ισχυρίζονταν πως «τα νοσοκομεία βαφτίζουν ψευδώς ασθενείς ως Covid», ότι οι υγειονομικοί «τους κλειδώνουν σε θαλάμους και δεν τους κοιτάζουν», τους «απαγάγουν χωρίς να ενημερώσουν τους συγγενείς», τους «κρατάνε στα νοσοκομεία χωρίς λόγο, παρότι είναι καλά, βγάζοντας επίτηδες θετικά τεστ», και πολλά άλλα.
[…]
Διαβάστε το υπόλοιπο κείμενο Ε Δ Ω >>>
⚙︎
αγριμολογος 