αγριμολογος

Ζητηματα ελευθεριας

Στις 11 Νοεμβρίου, ο Ντανιέλ Ορτέγκα συμπλήρωσε τα 76 του χρόνια. Στη γιορτή των γενεθλίων του η σύζυγός του Ροζάριο Μουρίγιο, αντιπρόεδρος της Νικαράγουας δίπλα στον πρόεδρο Ορτέγκα, και οι συνεργάτες του θα πιουν στην υγειά του μακροβιότερου «ηγέτη μιας ολόκληρης ηπείρου».  Θα ήταν καλύτερα να τον αποκαλούσαν «δικτάτορα» γράφει η ιταλική εφημερίδα «Corriere della Sera», επειδή ο άνθρωπος που επανεξελέγη στις 8 Νοεμβρίου για τέταρτη συνεχή θητεία στην προεδρία της Νικαράγουας, σε ένα σύστημα χωρίς αντιπάλους (επτά πιθανοί υποψήφιοι ικανοί να τον κερδίσουν βρίσκονται στις φυλακές), έχει μετατραπεί σε έναν αδίστακτο «καουντίγιο» παρόμοιο με τον Αναστάζιο Σομόζα, τον οποίο οι Σαντινίστας ανάγκασαν να διαφύγει στο Μαϊάμι το 1979. Τότε ήταν η εξέγερση των Σαντινίστας και του Ορτέγκα που γέμισε όλον τον κόσμο με ελπίδα. Η ελπίδα αυτή έχει πεθάνει. Η σημερινή γιορτή, λοιπόν, θα είναι άλλη μια μέρα θλίψης για τους Νικαραγουανούς, που ανάβουν κεριά μόνο για να θυμούνται τα περισσότερα από 300 θύματα της βίαιης καταστολής με την οποία αντιμετώπισε ο Ορτέγκα τις διαδηλώσεις του 2018.

Η εντυπωσιακή ικανότητα του Ορτέγκα είναι η επιβίωση. Νεαρός, σε μια απόπειρα κλοπής της Bank of America στη Μανάγκουα, για να χρηματοδοτήσει το κίνημα των Σαντινίστας, συνελήφθη και φυλακίστηκε για επτά χρόνια, στη διάρκεια των οποίων υπέστη βασανιστήρια. Ανταλλάχθηκε με κάποιους ομήρους από το καθεστώς Σομόζ και διέφυγε στην Κούβα, απ’ όπου επέστρεψε μυστικά στη Νικαράγουα. Οταν ανετράπη ο δικτάτορας Σομόζα, έγινε ο ισχυρός άνδρας της χώρας μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Οι εκλογικές ήττες που ακολούθησαν δεν τον έκαναν να εγκαταλείψει την πολιτική. Το 2006 σήμανε την πιο αυταρχική στροφή του και τη συμμαχία με σκοτεινές μορφές του επιχειρηματικού κόσμου (για να μην αναφέρουμε και την απαγόρευση των αμβλώσεων). Το 2009 κέρδισε τη μάχη για μεταρρυθμίσεις στο Σύνταγμα, καταργώντας την απαγόρευση δύο συνεχόμενων θητειών. Αυτό του επέτρεψε να παραμείνει στην εξουσία με πολύ μικρότερα ποσοστά, όμως, στις επόμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις, του 2011 και του 2016. Ομως η πιο δύσκολη κατάσταση για εκείνον ήταν οι κατηγορίες για βιασμό που διατυπώθηκαν πριν από 20 χρόνια από τη θετή του κόρη Ζοϊλαμέρικα, η οποία βρίσκεται σήμερα στην εξουσία – και αντιτίθεται στην εξουσία της μητέρας της και του πατριού της. Ο Ορτέγκα ποτέ δεν παραδέχθηκε τις κατηγορίες. Διασώθηκε από την παραπομπή στα δικαστήρια λόγω της βουλευτικής του ασυλίας με την απόλυτη στήριξη της συζύγου του.

Στις εκλογές-φάρσα που διεξήχθησαν την περασμένη Κυριακή – χωρίς αντίπαλο – φέρεται ότι κέρδισε ποσοστό 75%. Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν «απάτη» από τη διεθνή κοινότητα, όμως οι αναλυτές προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς έχει στο κεφάλι του που τον οδήγησε να δηλώσει, ως απάντηση στην κριτική των Βρυξελλών, ότι «η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει ένα κοινοβούλιο όπου οι φασίστες και οι ναζί κατέχουν την πλειοψηφία». Αυτού του είδους οι προκλητικές δηλώσεις είναι, συχνά, σύμπτωμα αδυναμίας.

tanea.gr

*

Διαβάστε ΟΛΑ τα όνειρα της νεότητάς μας, που έγιναν καπνός »»»

⚙︎

Ζητηματα ελευθεριας

«Η τρέλα του καιρού σου δεν είναι πραγματικό κακό, αν εσύ κρατήσεις καθαρό το μυαλό σου και τη σκέψη σου. Ακόμα και τις χειρότερες εμπειρίες σου, της ταπείνωσης και τους εξευτελισμούς, τα χτυπήματα της μοίρας, θα τα νιώσεις μόνο αν λυγίσεις μπροστά τους, μόνο αν αναγνωρίσεις τη δύναμη και την εξουσία τους πάνω σου. Γιατί ποιος άλλος, αν όχι εσύ, είναι αυτός που τους δίνει αξία και βάρος; Ποιος θυσιάζεις στα πόδια τους λαχτάρα και πόνο; Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να ανεβάσει ψηλά ή να γκρεμίσει χαμηλά του εγώ σου ―εσύ μόνο. Ακόμα και η μεγαλύτερη πίεση έξωθεν είναι ανεπαίσθητη για εκείνον που μέσα του μένει σταθερός και ελεύθερος. Πάντα, και ιδιαίτερα όταν το άτομο καταπιέζεται, όταν κινδυνεύει η ψυχική του γαλήνη και η ελευθερία του, τότε τα λόγια και οι σοφές παραινέσεις του Μονταίνιου είναι βάλσαμο ευεργετικό· διότι τίποτα δεν μας παρηγορεί και δεν μας στηρίζει περισσότερο από την ειλικρίνεια και την ανθρωπιά σε καιρούς ταραχής και διάσπασης. Δε χρειάζεται παραπάνω από μία ώρα, μισή ώρα με το βιβλίο του ― και βρίσκει κάνεις ένα σωστό, έναν ενθαρρυντικό λόγο. Πάντα. Κάθε φορά. Αυτό που είπε ο Μονταίνιος πριν από αιώνες ισχύει και αληθεύει ακόμα για όποιον νοιάζεται και αγωνία για την ανεξαρτησία και την ελευθερία του. Και χρωστάμε τεράστια ευγνωμοσύνη σε όσους, σε μια εποχή σαν τη δική μας, ενισχύουν και στηρίζουν μέσα μας το Ανθρώπινο. Σε όσους μας προτρέπουν να μην παραδώσουμε το Μοναδικό και Ακατάστρεπτο που έχουμε, το εσώτερο εγώ μας, στους καταναγκασμούς και στις πιέσεις που δεχόμαστε απέξω: από την εποχή μας, από το κράτος, από την πολιτική. Γιατί μόνο όποιος κρατάει τον εαυτό του ελεύθερο ενάντια σε όλους και σε όλα… Αυτός μόνο πολλαπλασιάζει και προστατεύει την επί γης ελευθερία.»

*
[Stefan Zweig, Μονταίνιος, μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, εκδόσεις Άγρα

⚙︎