αγριμολογος

Το ποσό των 23.126.871,01 €υρώ

…πλήρωσε το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών την «αμαρτωλή» ΜΚΟ «Αλληλεγγύη» της Ελλαδικής Εκκλησίας, στην οποία έχει μπει λουκέτο λόγω αδιαφάνειας και μετά το σκάνδαλο με τα κοτόπουλα που ποτέ δεν έφθασαν στο Ιράκ. Και άλλα 7.516.582,47 το Κέντρο Ανάπτυξης και Εκπαίδευσης «Ευρωπαϊκή Προοπτική», που έχει πρόεδρο ένα επικοινωνιολόγο (Δημήτρης Παπαγγελόπουλος) και διευθύνεται από ένα πανεπιστημιακό (Παντελής Σκλιάς) που με ένα μαγικό τρόπο φέρονται να «σχετίζονται» με πολιτικά πρόσωπα της Κομοτηνής. Και βέβαια όλα αυτά «συμπληρώνονται» αρμονικά από την… πολτοποίηση των παραστατικών από το Ελεγκτικό Συνέδριο!

Κομματικά παραμάγαζα για πάνω από μία δεκαετία είχαν στήσει το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ., όπως φαίνεται από τις χρηματοδοτήσεις των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που έφερα στη δημοσιότητα η «Αυγή».

Πρόκειται για τις ΜΚΟ που χρηματοδοτήθηκαν από το υπουργείο Εξωτερικών (την Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας) την περίοδο 2000 – 2010. Συνολικά μοιράσθηκαν 115.388.815,22 ευρώ από τις κυβερνήσεις Σημίτη, Καραμανλή και Παπανδρέου. Το χαρακτηριστικό είναι ότι πολλές ΜΚΟ χρηματοδοτούνται ανάλογα με την κυβέρνηση, γεγονός που υποδεικνύει ότι οι επιλογές γίνονταν με κομματικά κριτήρια. Έτσι δημιουργείται ένα πρασινογάλαζο γαϊτανάκι με ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται την περίοδο Σημίτη και έχουν μηδενική χρηματοδότηση επί Καραμανλή ή χρηματοδοτούνται επί Καραμανλή και σταματούν επί Παπανδρέου. Επίσης υπάρχει αδρά χρηματοδότηση εκκλησιαστικών οργανώσεων, ιδρυμάτων που σχετίζονται με καθηγητές πανεπιστημίων, ΜΚΟ που κλίνουν σε κάθε πτώση τις λέξεις ανάπτυξη και αλληλεγγύη.

Τα στοιχεία, μαζί με σχετική έκθεση ορκωτών λογιστών, εστάλησαν από τον υφυπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Δόλλη στον πρόεδρο της επιτροπής θεσμών και διαφάνειας της Βουλής Θανάση Τσούρα, ύστερα από σχετικό αίτημα του τελευταίου, που έχει ανοίξει τον φάκελο ΜΚΟ.

[πηγή]

Σημείωση: Η «Υπόθεσις» θα μείνει φαντάζομαι ανοιχτή έως ότου πέσει η αυλαία εφόσον για παράδειγμα η «Αλληλεγγύη» μετονομάστηκε σε εκκλησιαστική ΜΚΟ «Αγάπη» διότι η πρώτη υπέστη τα δεινά του Αγίου Αντωνίου. Για όλα αυτά και πάρα πολλά άλλα, η οριζόντια μείωση μισθών και συντάξεων ήταν μια δίκαιη λύση.

(probably) Τίτλοι Τέλος.

Αμήν.

Ομολογώ ότι αρχίζω να αμφιβάλω για το ποιόν και τη σκέψη –όπως αυτή εκφράζεται- πολλών πολιτικών μας, ιδιαίτερα αυτών –όπως ο κ. Λοβέρδος- που φιλοδοξούν να… ηγηθούν(!) των παρατάξεών τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα:
Σε ημερίδα για την «προαγωγή της δημόσιας υγείας», που διοργανώθηκε από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο, ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος, χαρακτήρισε «μεγάλο πρόβλημα της πόλης την αδήλωτη παράνομη πορνεία και τη σχέση της με το πρόβλημα της διάδοσης του έιτζ». «Η μετάδοση γίνεται από την παράνομη μετανάστρια στον Ελληνα πελάτη, στην ελληνική οικογένεια», είπε χαρακτηριστικά και κατέληξε ότι αυτές οι γυναίκες θα πρέπει να απελαθούν. Παλαιότερα, ο κύριος Λοβέρδος είχε απευθύνει παρόμοια δραματική έκκληση στους Ελληνες που αναζητούν σεξουαλική ικανοποίηση σε πορνεία να μην επισκέπτονται παράνομες ιερόδουλες για να προστατεύσουν την οικογένειά τους. Εμμέσως δηλαδή, αντιδιαστέλλει τις Αφρικανές, μαύρες, άρρωστες, παράνομες πόρνες με τις υγιείς, λευκές, άσπιλες, αμόλυντες και καθόλα νόμιμες ελληνικές οικογένειες.
…..Τι αξίζει περισσότερο να προστατευτεί; Η απάντηση για τον υπουργό Υγείας είναι αυτονόητη. Η δήλωση, όμως, πέρα από ρατσιστική έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις ευρωπαϊκές τάσεις στο ζήτημα, αν αναλογιστεί κανείς ότι μόλις πριν από δύο εβδομάδες στη γαλλική εθνοσυνέλευση συζητήθηκε νομοσχέδιο που ποινικοποιεί την πορνεία, προβλέποντας ποινές δίμηνης φυλάκισης και επιβολής προστίμου 3.750 ευρώ για τους πελάτες και όχι τις ιερόδουλες. [της Ξενιας Κουναλακη στη «Καθημερινή»]

….Αν στις παραπάνω απόψεις λάβουμε υπόψη μας και την αξιοπερίεργη εμμονή των περιστεριών (μεταμφιέζονται σε άγιο πνεύμα) που επιμένουν να ξεκουράζονται στη κεφαλή του κ. Καρατζαφέρη, τότε τα πράγματα είναι σοβαρά.

….Διότι ο κ. Λοβέρδος, είχε παλαιότερα ταχθεί ανεπιφύλακτα υπέρ της θανατικής ποινής. Μας το ξαναθυμίζει η κα Κουναλάκη: «Η εξήγηση όμως για τις ανατριχιαστικές του δηλώσεις είναι μάλλον απλούστερη: ο ουμανισμός απλώς δεν είναι στο DNA του κ. Λοβέρδου. Σε άρθρο του στα «Νέα», το 1997, όταν ήταν αναπληρωτής καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο και δεν είχε κατέλθει ακόμη υποψήφιος στις εκλογές (εξελέγη το 2000), τάσσεται ανοιχτά υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής. «Σέβομαι ιδιαίτερα τον ουμανισμό, αλλά ταυτόχρονα δεν έχω κανένα θεωρητικό, πολιτικό ή νομικό δισταγμό να υποστηρίξω πως η ομαλή κοινωνική συμβίωση αποτελεί μια μόνιμη προτεραιότητα, που πολλές φορές προϋποθέτει και κάποιους σκληρούς κανόνες». Τα επιχειρήματα σε εκείνο το αλήστου μνήμης κείμενο υπέρ της θανατικής ποινής είναι… ατράνταχτα: «Σε χώρες μάλιστα όπως η Ελλάδα, όπου η κατάσταση των φυλακών είναι δραματική και ο σωφρονισμός των κρατουμένων ανύπαρκτος, ο τιμωρητικός χαρακτήρας της ποινής αποτελεί δυστυχώς τον αποκλειστικό λόγο της ύπαρξής της». (υπογραμμίσεις δικές μου)

Θαρρώ πως, ο φιλόδοξος πολιτικός μας ανήρ κ. Λοβέρδος βρίσκεται σε σωστό δρόμο, σε κατάλληλο κόμμα και εντός των ιδανικότερων ιστορικών συνθηκών, αφού η αντίληψη του «όλοι μαζί για την παρτίδα (άλλως πατρίδα)» είναι αποδεκτή από «ευρύτερες» δυνάμεις, ιδιαίτερα εκείνων που υποστηρίζονται από λευκά, άσπιλα περιστέρια,  καθ΄εικόνα και ομοίωση της άσπιλης εικόνας ορισμένων ελληνικών οικογενειών και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν