[να ζούμε σημαίνει να εξετάζουμε·
19/10/2025 § Σχολιάστε

©Julião Sarmento, oil on canvas, 1997
Η δυνατότητα να αμφιβάλλουμε είναι ελευθερία
Άνθρωπος που δεν αμφιβάλλει ποτέ, κινδυνεύει να παγιδευτεί στη συνήθεια, στον αυτοματισμό. Η καθημερινή αμφιβολία, έστω κι αν διαρκεί ελάχιστα, είναι σημάδι ότι ο νους δεν έχει παραδοθεί στην αδράνεια. Είναι σπίθα που ανάβει μέσα στο σκοτάδι: υπενθυμίζει ότι τα δεδομένα δεν είναι απόλυτα, ότι η πραγματικότητα επιδέχεται ερμηνεία, ότι οι αποφάσεις μας δεν είναι προδιαγεγραμμένες. Η δυνατότητα να αμφιβάλλουμε είναι ελευθερία. Ένα σύστημα που επιβάλλει απόλυτες απαντήσεις, που δεν αφήνει περιθώρια εσωτερικής αμφισβήτησης, σκοτώνει την ίδια την πράξη της σκέψης. Αντίθετα, ο ελεύθερος άνθρωπος επιτρέπει στον εαυτό του να σταματήσει, να ξανασκεφτεί, να ξανα-επιλέξει. Δεν παραλύει λόγω της αμφιβολίας· τη χρησιμοποιεί ως όργανο ελέγχου της δικής του πορείας. Βεβαίως, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της υπερβολής. Η αμφιβολία που δεν αφήνει χώρο για απόφαση, οδηγεί στην αδράνεια. Όμως, η καθημερινή, στιγμιαία αμφιβολία είναι o αναστεναγμός που ανανεώνει την αναπνοή. Δεν σταματά την πορεία μας, την κάνει αληθινή. Εκεί ασκούμε την ελευθερία μας, εκεί καθαρίζουμε τη βεβαιότητά μας από σκιές αυταπάτης, εκεί ξαναθυμόμαστε ότι το να ζούμε σημαίνει να εξετάζουμε. Η αμφιβολία δεν είναι εχθρός της ζωής·
είναι η πιο μυστική της επιβεβαίωση.
◉
[εκεί, στα σιωπηλά τοπία, γεννιέται η αυτογνωσία·
16/10/2025 § Σχολιάστε

Η μοναξιά είναι ένας καθρέφτης που κανείς δεν τολμά εύκολα να κοιτάξει. Στην αρχή μοιάζει απειλητική, μια έρημος αχανής όπου η σιωπή σε καταπίνει. Όσο όμως αφήνεσαι μέσα της, ανακαλύπτεις ότι η μοναξιά δεν είναι κενό, αλλά χώρος γόνιμος· ένα έδαφος όπου φυτρώνει η αλήθεια σου· η δική σου αποκλειστικά αλήθεια. Να αγαπήσεις τη μοναξιά σου σημαίνει να την αποδεχθείς όχι ως φυλακή, αλλά ως ιερό καταφύγιο. Εκεί όπου η ψυχή σου μπορεί να μιλήσει χωρίς μάρτυρες και χωρίς κριτές.
Η μοναξιά είναι ένας τόπος που οι περισσότεροι φοβούνται να διαβούν. Την ταυτίζουμε με την εγκατάλειψη, με το κενό, με τη στέρηση της ζεστασιάς των άλλων. Όμως η μοναξιά δεν είναι ποινή· είναι ο χώρος όπου δοκιμάζεται η αντοχή μας, αλλά και ο χώρος όπου γεννιέται η πιο καθαρή μορφή ελευθερίας. Μόνος, ο άνθρωπος παύει να φορά προσωπεία. Δεν έχει σε ποιον να αποδείξει κάτι, δεν χρειάζεται να παίξει κανέναν ρόλο. Μένει γυμνός απέναντι στον εαυτό του· κι αν αντέξει αυτό το γυμνό βλέμμα, τότε η μοναξιά μετατρέπεται σε καταφύγιο.
Να αγαπήσεις τη μοναξιά σου σημαίνει να την αγκαλιάσεις ως κομμάτι της φύσης σου. Να τη δεις σαν ένα δωμάτιο ήσυχο, όπου η ψυχή σου βρίσκει τον χώρο να μιλήσει. Όταν η βοή των άλλων σβήνει, τότε αρχίζει να ακούγεται η δική σου εσωτερική φωνή. Εκεί, στα σιωπηλά τοπία, γεννιέται η αυτογνωσία.
◉
[φθινοπωρινά·
14/10/2025 § Σχολιάστε

από την πρωινή βόλτα του αγριμολόγου ―Πόρτο Ράφτη
Φθινοπωρινό πρωινό στην παραλία. Οι μέρες μίκρυναν, η θάλασσα ησύχασε, οι ξαπλώστρες στην παραλία έχουν αποσυρθεί σαν σκηνικά από θεατρική παράσταση — μα η ομορφιά μένει∙ σιωπηλή, ώριμη κι ένα απαλό φως που αγκαλιάζει τα πάντα· λίγο προτού ξεπροβάλλει ο ήλιος.
Απόλαυση.
◉
