Άδειασε η Ειδομένη, και…
27/05/2016 § Σχολιάστε
μέρος φωτογραφίας από ert.gr -ειδικά προσαρμοσμένη από αγριμολόγο
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
[από τον Μέγιστο Αλεξανδρινό που· κάτι παραπάνω… οσμίζοταν]
βυζαντινή διαπόμπευση
18/05/2016 § Σχολιάστε
Ρόδα είναι και γυρίζει…
[…]ένας από τους άγραφους νόμους προειδοποιεί: Ρόδα είναι και γυρίζει. Έτσι, αναμενόμενα, την πάτησαν τα καλομαθημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που τρέμουν πια την παρουσία τους στις αγορές και στα παζάρια. Αναγνωρίζουν άραγε σήμερα, όπως δήλωναν παλαιότερα, το τεκμήριο της ιεράς λαϊκής οργής και της αυθορμησίας στη νέα φουρνιά αγανακτισμένων και των πάλαι ποτέ κινηματιών του «Δεν Πληρώνω»; Ή φωτογραφίζουν τούς σε δημόσιο χώρο υβριστές τους ως κατευθυνόμενα όργανα κύκλων της μαύρης αντίδρασης;
Διαπόμπευση. Αυτός είναι, διαχρονικώς, ο στόχος, η εκδορά της προσωπικότητας του κατά συνθήκην βαλλόμενου («ψεύτη, καραγκιόζη, απατεώνα»). Χωρίς να αδικούμε ευφάνταστες πρακτικές άλλων λαών, οι χριστιανοί Βυζαντινοί άφησαν έντονη σφραγίδα και στην τέχνη της διαπόμπευσης. Ευτυχώς από τότε ο πολιτισμός μετεξελίχθηκε τόσο ώστε επίδοξοι μιμητές να μην τολμούν ούτε να το σκεφθούν. Ένα δείγμα γραφής, από τα πλέον ήπια: Ανέβαζαν τον διαπομπευόμενο καθισμένο ανάποδα σε γάιδαρο, αναγκάζοντάς τον να κρατά την ουρά του άτυχου ζώου. Ο όχλος ευφραινόταν ακόμα περισσότερο, γιατί του δινόταν η ευκαιρία να του πετά (νωρίτερα του είχαν κρεμάσει και κουδούνια) αποφάγια και περιττώματα (Φαίδων Κουκουλές,«Βυζαντινών βίος και πολιτισμός»). Βυζαντινή κληρονομιά και η πατροπαράδοτη μούντζα. Αλειφαν το πρόσωπο του περιαγόμενου με ασβόλη (καπνιά, φούμο), παίρνοντάς την με την παλάμη και κατόπιν άνοιγαν τα δάκτυλά τους. Την ασβόλη την έλεγαν και μούντζα (χρώμα μουντό), έτσι το μουντζώνω έγινε αδιάλειπτα ελληνοπρεπές σήμα κατατεθέν του ντροπιάζω, ξεφτιλίζω κ.λπ. Αλλά η πείρα του καθενός και όλων μαζί, από τα ασήμαντα έως τα ζωτικά, δείχνει ότι το πέρασμα από τη γιούχα και την κατάρα στον θυελλώδη κόσμο του πυξ και λαξ πολλές φορές διαρκεί μια ανάσα. Το περιγράφει ο Κωστής Παπαγιώργης («Οι ξυλοδαρμοί»): «Θαμμένες αισθήσεις, υποβρύχιες ροϊκότητες, εμφανίζονται ξαφνικά… η μετάλλαξη της βρισιάς σε πυγμή γίνεται επείγουσα επιστροφή από το έναρθρο στο άναρθρο». (δικές μου οι υπογραμμίσεις)
διαβάστε ε δ ώ ολόκληρο το άρθρο του καλού φίλου Κώστα Λεονταρίδη.
*
Λάζαρε
23/04/2016 § Σχολιάστε
Του Λαζάρου
20.04.2016: Liverpool-Everton 4-0 – ©liverpoolfc.com
Αν μπορείς πάρε ένα τηλέφωνο επειγόντως. Το κινητό τι τό ‘χεις. Πάρε και πες απλά «Είμαι καλά» και μετά κλείσε· να μην πληρώνεις. Η μάνα σου ανησυχεί – Όλοι ανησυχούμε.
Κάτι τέτοια κάνεις και δεν σε ξεχνάμε. Μας έχεις αναστατώσει.
Ο ζαμανφουτισμός έχει και τα όριά του…
Έλεος.
*
εσαεί Πίτουρα
22/04/2016 § Σχολιάστε
Κλασικές αγριμολογίες
©Leopoldo Mazzoleni, 3 mani, 2013, Tirage numérique, 87 x 40 cm
Λέμε το ανέφικτο ξέροντας ότι είναι ανέφικτο. Φωνάζουμε και καταγγέλλουμε ξέροντας ότι όποιος φωνάζει και καταγγέλλει θεωρείται ότι έχει πάντα δίκιο. Ζητάς το απραγματοποίητο ξέροντας ότι ακουμπά στην καρδιά του πλήθους ενώ παραμένει απραγματοποίητο. Ζητάς τα πάντα ξέροντας πολύ καλά ότι δεν θα πραγματοποιηθεί τίποτα. Στις πλάτες των αφελών πατάς και Υπάρχεις. Καταφέρνεις να ξεχωρίζει η δική σου κακοφωνία ανάμεσα στις τόσες άλλες. Λέγοντας το τίποτα ανταμείβεσαι με βουλευτική έδρα, παροχές, δόξα και αστυνομική προστασία. Δεν χρειάζεται καν να κυβερνήσεις· λίγο πάνω από το 4% είναι ό,τι πρέπει, αρκεί να το «κρατήσεις» για μερικές θητείες. Και το παραμύθι ανακυκλώνεται κι εσαεί θριαμβεύει.
Και στο τέλος της ζωής και της θητείας σου, ανακηρύσσεσαι σύμβολο ασυμβίβαστου Λαϊκού Αγωνιστή.
*
*
αγριμολογος 