λέτε;
06/09/2015 § Σχολιάστε
Σκίτσο του Ηλία Μακρή (06.09.15) στην Καθημερινή…
Μέσω ενός δοκιμίου του Μπόρχες, μαθαίνουμε ότι ο Μπέρτραντ Ράσσελ, είχε κάποτε γράψει μία συλλογή άρθρων με γενικό τίτλο Let the People Think, στο τρίτο άρθρο -«Free thought and official propaganda»- προτείνει να διδάσκεται στα δημοτικά σχολεία η τέχνη της ανάγνωσης εφημερίδων με δυσπιστία· ο Μπόρχες βεβαίως, ως ορθολογιστής κι αυτός, προσθέτει: «Έχω την εντύπωση ότι αυτή η σωκρατική διδασκαλία δεν θα πήγαινε χαμένη. Απ’ όλους τους γνωστούς μου, είναι ζήτημα αν δυο-τρεις έχουν καλύψει την προπαίδεια. Όλοι αφήνονται να παρασυρθούν από τυπογραφικά ή συντακτικά τεχνάσματα· πιστεύουν στην αλήθεια ενός γεγονότος, μόνο και μόνο επειδή είναι γραμμένο με μεγάλα μαύρα στοιχεία· συγχέουν την αλήθεια με τα δωδεκάρια»*.
Να μην συνεχίσω· διότι ο Μπόρχες μιλά (μέσω Μ. Ράσσελ) και για άλλα ζητήματα, λίαν διαφωτιστικά που αντικατοπτρίζουν σχετικά καλά και οδυνηρά την σημερινή νεοελληνική πραγματικότητα. Ως εδώ λοιπόν.
Όσο για το σκίτσο του Ηλία Μακρή. Ποιος μπορεί να αποκλείσει την άποψη του καλού γελοιογράφου· διότι αν σκεφτούμε την γνήσια (και δυσάρεστη!) έκπληξη του κ.Τσίπρα με το 62% του αποτελέσματος του «ΟΧΙ»…
Εμπειρίες είναι αυτές. Ίσως ιστορικές -αν και θαρρώ ότι, η Ιστορία είναι απείρως ταπεινότερη.
____________________
(*) «δωδεκάρια»: τα τυπογραφικά στοιχεία δώδεκα στιγμών
*
οσμή λιβανιού
03/09/2015 § Σχολιάστε
Δημήτρη Καλοκύρη «Ισαύρων» –επιλογή
Εγκαταλείποντας την Ευρώπη:
Για να χαθεί και ο τελευταίος αποδέκτης της έσχατης αρχαιότητας και να κυριαρχήσει παντοδύναμος στο εξής ο λιγδερός τσιφτετέλιος εκκλησιασμός και η ρασοφόρα καθ’ Υμάς Ανατολή.
Απαξιώ:
Τα μπροκάρ πρόσωπα της λειτουργίας, την οσμή του λιβανιού, τα ηλεκτρικά κηροπήγια, τα παρδαλά μαρμάρινα δάπεδα, την τερατωδία του μεσαιωνισμού με τα κοκκινωπά τουβλάκια σε κτίρια μεταξύ πολυκατοικιών, τα γλοιώδη λεγόμενα στις τελετές. Ιδίως δε τον «ένδοξό μας βυζαντινισμό» στο Διαδίκτυο. Οι «δούλοι» του Θεού δεν θα απελευθερωθούν ούτε καν μετά θάνατον.
Από τις εκδόσεις Άγρα
κλείνουν οι Σκουριές λόγω εκλογών, παρά την αντίθετη απόφαση του ΣτΕ
21/08/2015 § Σχολιάστε
Δεν παίρνω θέση υπέρ ή κατά της λειτουργίας της Ανώνυμης Εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» διότι δεν γνωρίζω καλά το ζήτημα (αν και αμφιβάλω αν το γνωρίζουν επαρκώς οι αντιμαχόμενοι ακτιβιστές της μιας, ή της άλλης πλευράς), όμως βλέπω επιλεκτική συμμόρφωση των αποφάσεων του ΣτΕ που με βάζουν σε σκέψεις. Οι εκλογές δεν θα έπρεπε να είναι το πρόσχημα για κατάλυση του Κράτους Δικαίου (λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα).
Ιδού η απόφαση, από το in.gr
«Το Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την υπ’ αρθμ. 1449/2015 απόφασή, του έκρινε ότι με μη νόμιμη αιτιολογία απορρίφθηκε από την Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού Κεντρικής Μακεδονίας το αίτημα για «την έγκριση παρέκκλισης» κατασκευής εργοστασίου εμπλουτισμού μεταλλευμάτων στις Σκουριές Χαλκιδικής.
Κατόπιν αυτού, μπορεί να προχωρήσει η κατασκευή του εργοστασίου εμπλουτισμού μεταλλευμάτων στη θέση Σκουριές του Δήμου Αριστοτέλη Χαλκιδικής από την εταιρεία.
Συγκεκριμένα, η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» είχε προσφύγει στο ΣτΕ και ζητούσε να ακυρωθεί, η από 9.7.2013 απόφαση της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού Κεντρικής Μακεδονίας (της αποκεντρωμένης διοίκησης Μακεδονίας -Θράκης), με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της εν λόγω εταιρείας σχετικά με «την έγκριση παρέκκλισης» κατασκευής κτιριακών εγκαταστάσεων της μονάδας εμπλουτισμού.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας, πλέον του ότι αποφάνθηκαν ότι είναι μη νόμιμη η άρνηση της σχετικής υπηρεσίας της Κεντρικής Μακεδονίας, επισημαίνουν ότι για την ανέγερση βιομηχανικών μονάδων και άλλων υποστηρικτικών της μεταλλευτικής εκμετάλλευσης εγκαταστάσεων, που χωροθετούνται μέσα στην μεταλλευτική παραχώρηση (όπως είναι στην συγκεκριμένη περίπτωση η μονάδα εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων), δεν ισχύουν οι διατάξεις του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού, ούτε και το Προεδρικό Διάταγμα του 1985, περί ελάχιστου προσώπου γηπέδου επί κοινοχρήστου δρόμου, αλλά αποκλειστικά η σχετική διάταξη (άρθρο 161 παράγραφος 2) του Μεταλλευτικού Κώδικα»
***
[ορισμένοι από εμάς που επιθυμούμε επιτέλους, την εφαρμογή των νόμων, έχουμε καταντήσει Δον Κιχώτες…]
