«Το όνειρό μου το στερνό στην Πόλη εγώ να μπω»
10/04/2015 § Σχολιάστε
Επετειακον
©Δημήτρης Χαντζόπουλος
25η Μαρτίου 2015
Εκ του ακροβολισμένου ανταποκριτού της «Αυγής»
Στο Σύνταγμα έλαμψε η λόξα δυο Ελλάδων,
αριστεράς της μιας, ακροδεξιάς της άλλης.
Λαός κι αξιωματούχοι κάθε κλάσεως
συνέρευσαν στο κάλεσμα το εθνικό της παρελάσεως.
Η Ζωίτσα Επίσημη, μετά ελαίων κλάδων
στο πέτο του καναρινί παλτού της κι υπό μάλης
φέρουσα το εγχειρίδιο της καλής Προέδρου,
αλληθωρούσε από τη ρώμη ευσταλούς εφέδρου.
Μπροστά της, κάπως σύννους, ο Ωραίος Αλέξιος
–χωρίς να τον χωρίζουν πια απ’ τον λαό τα κάγκελα–
αναρωτιόταν μήπως ήταν λίγο αδέξιος
στον χειρισμό των αβροτήτων με την Άνγκελα.
Και δίπλα του ο μινίστρος της Παιδείας, ο Τσεκούρας,
σαν άκουσε το άγημα των ΟΥΚ που τραγουδούσε
«Το όνειρό μου το στερνό στην Πόλη εγώ να μπω»,
τέτοια τον έπιασε έκσταση που όλο μονολογούσε
«εθνολαό, εθνολαό, εθνολαό, εθνολαό…».
Και πιο μπροστά τους ο μινίστρος των φουσάτων,
καμαρωτός και φουσκωτός απ’ την ηρωοστερίνη,
ο Φαβ Λαμμένος, ατενίζοντας τα μήκη των ταγμάτων,
πώς εξεμάνη –ποιος τολμά πια να τον κρίνει;–
και το απεφάσισε οπωσδήποτε να στείλει
–κι ας τον οχλούσε στο δεξιό υπογάστριο κήλη–
ρητό κι αυστηρό διάβημα προς τον κωλόκαιρο,
τον άθλιο προβοκάτορα, που με την καταιγίδα
τόλμησε κι υπονόμευσε την πάνδημη εορτή,
την εορτήν υπό το πρόσταγμα και τη δική του αιγίδα.
Όσο για τον Παυλίστορα, τον ήρεμο άρχοντα,
που ’χε το βλέμμα του ολότελα υπεράνω,
καθώς περνούσαν τα F-16 από πάνω
σαν αετοί, χαμένο στο υγρό το Διάστημα,
ποια φτωχά λόγια, μα και στίχοι, θα εδύναντο
την αίγλη του να αποδώσουν, το παράστημα;…
Αν, τέλος, τάραξαν την αττική γαλήνη
οι κρότοι και οι συριγμοί των φοβερών αρμάτων,
οι ελληνικές αξίες αναπτερώθηκαν στη δίνη
του ομίλου του χορευτικού «Ο νέος Πλάτων»
που οι λεβέντες του εκτέλεσαν τον τσάμικο,
–πόσες ομπρέλες ρίγησαν απ’ τη συγκίνηση!–
τον μάγκικο, τον μόρτικο, τον βλάμικο.
Κι όταν πια η πανήγυρις ησύχως διελύθη,
οι τροχονόμοι απεκατέστησαν την κίνηση.
*
©Ευριπίδης Γαραντούδης – Athens Review of books
Μίλτος Σαχτ….
02/04/2015 § Σχολιάστε
Μενέλαος
Μη το φοβάστε το φεγγάρι με το σίδερο
είπε το πορτοκάλι το σπασμένο μέσα μου
μην τον φοβάστε τον ήλιο τον σκοτεινιασμένο
τα ρημαγμένα φέρετρα
τη μάνα της βροχής με τα βγαλμένα μάτια
μη τις φοβάστε τις μαύρες τις φτερούγες
————————————-του πουλιού
—————————–μεσ’ το κεφάλι σας
στον ύπνο
και ξάφνου αρχίζει
να τις τινάζει λυσσασμένα
και ξυπνάτε
Κοιτάξτε τον Ισίδωρο ψηλά πως λάμπει!
πως κατεβαίνει με σκοινί από το άστρο
Μενέλαο άρρωστο, τονέ φωνάζουν κάτω.
*
Μίλτος Σαχτούρης
Ιανουάριος 1964
φωτο©agrimologos.com από το ανέκδοτο φωτογραφικό άλμπουμ «repetita»…
.
plaisir: Le manifeste censuré de Camus
12/02/2015 § Σχολιάστε
Το λογοκριμένο μανιφέστο του Αλμπέρ Καμύ
Il est difficile aujourd’hui d’évoquer la liberté de la presse sans être taxé d’extravagance, accusé d’être Mata-Hari, de se voir convaincre d’être le neveu de Staline.
Pourtant cette liberté parmi d’autres n’est qu’un des visages de la liberté tout court et l’on comprendra notre obstination à la défendre si l’on veut bien admettre qu’il n’y a point d’autre façon de gagner réellement la guerre.
Certes, toute liberté a ses limites. Encore faut-il qu’elles soient librement reconnues. Sur les obstacles qui sont apportés aujourd’hui à la liberté de pensée, nous avons d’ailleurs dit tout ce que nous avons pu dire et nous dirons encore, et à satiété, tout ce qu’il nous sera possible de dire. En particulier, nous ne nous étonnerons jamais assez, le principe de la censure une fois imposé, que la reproduction des textes publiés en France et visés par les censeurs métropolitains soit interdite au Soir républicain (le journal, publié à Alger, dont Albert Camus était rédacteur en chef à l’époque), par exemple. Le fait qu’à cet égard un journal dépend de l’humeur ou de la compétence d’un homme démontre mieux qu’autre chose le degré d’inconscience où nous sommes parvenus.
«E.E.Cummnings» instead of «e.e.cummings»?
07/02/2015 § Σχολιάστε
From the TLS‘s «Letters to the Editor» January 30, 2015:
Sir, -In his review of Frederick Wiseman’s documentary films National Gallery an At Berkeley (Arts, January 16), Toby Lichtig refers to «e.e. cummings». Surely this designation is antique. When Cummings published his «nonlectures» in 1965, there was a limited edition whicj he signed «E.E.Cummings». A few years later, when I was in the Army with time on my hands, I wrote to ask him about the discrepancy. He replied:
perhaps (who knows?) the journalistic «image» behind the lowercase-signature myth was of some publicitymad smartalec who used a smal «I» to call attention to himself
E.E.Cummings
March 14 ’62
All the recent editions of his poetry I have seen use the upper and the lower case.
Hugh Van Dusen
2200 Hunterbrook Road
Yorktown, New York 10598
*
To readers, translators and admirers of his poetry, it’s your decision…
αγριμολογος 