[A memory of youth ·
07/02/2025 § Σχολιάστε
William Butler Yeats (1865-1939)
THE moments passed as at a play;
I had the wisdom love brings forth;
I had my share of mother-wit,
And yet for all that I could say,
And though I had her praise for it,
A cloud blown from the cut-throat North
Suddenly hid Love’s moon away.
Believing every word I said,
I praised her body and her mind
Till pride had made her eyes grow bright,
And pleasure made her cheeks grow red,
And vanity her footfall light,
Yet we, for all that praise, could find
Nothing but darkness overhead.
We sat as silent as a stone,
We knew, though she’d not said a word,
That even the best of love must die,
And had been savagely undone
Were it not that Love upon the cry
Of a most ridiculous little bird
Tore from the clouds his marvellous moon.
ALTHOUGH crowds gathered once if she but showed her face,
And even old men’s eyes grew dim, this hand alone,
Like some last courtier at a gypsy camping-place
Babbling of fallen majesty, records what’s gone.
These lineaments, a heart that laughter has made sweet,
These, these remain, but I record what-s gone. A crowd
Will gather, and not know it walks the very street
Whereon a thing once walked that seemed a burning cloud
◉
[πράξεις, μόνο οι πράξεις·
03/02/2025 § Σχολιάστε
Η πράξη αποτελεί το μέγιστο παράδειγμα.
Έρχεται στο νου, μια σοφή επισήμανση που ταιριάζει με το ύφος του Σενέκα: οι λέξεις, όσο θεραπευτικές κι αν είναι, δεν μπορούν να εγγυηθούν την εξισορρόπηση της ψυχής. Η φιλοσοφία μπορεί να είναι ένας οδηγός, ένα γιατρικό για το πνεύμα, αλλά η πραγματική θεραπεία βρίσκεται στην πράξη, στην εσωτερική εργασία που απαιτείται για να κατακτήσει κανείς την αταραξία.
Ο Σενέκας, ως Στωικός, θα συμφωνούσε ότι η φιλοσοφία δεν είναι θεωρία αλλά τρόπος ζωής. Τα λόγια του μπορεί να δίνουν παρηγοριά ή να λειτουργούν ως υπενθύμιση της λογικής και της αρετής, όμως δεν φέρουν ευθύνη για το πώς θα εφαρμοστούν.
Όπως έλεγε και ο ίδιος: «Δεν μαθαίνουμε για να ζούμε, αλλά ζούμε για να μάθουμε.»
*
ΥΓ: Τέλος με τις θεωρίες και τα κούφια ξύλινα λόγια, τα μεγάλα. Όχι άλλες ψευδαισθήσεις ―τις πάτησε το τρένο, αν και ξοδέψαμε με Αυτές, σημαντικό και πολύτιμο μέρος της νεότητάς μας.
◉
[Sister Morphine ·
31/01/2025 § Σχολιάστε
Here I lie in my hospital bed
Tell me, sister Morphine, when are you coming round again?
Oh, I don’t think I can wait that long
Oh, you see that I’m not that strong
The scream of the ambulance is sounding in my ears
Tell me, sister Morphine, how long have I been lying here?
What am I doing in this place?
Why does the doctor have no face?
Oh, I can’t crawl across the floor
Ah, can’t you see, Sister Morphine, I’m trying to score
Well it just goes to show
Things are not what they seem
Please, sister Morphine, turn my nightmares into dreams
Oh, can’t you see I’m fading fast?
And that this shot will be my last
Sweet cousin Cocaine, lay your cool cool hand on my head
Ah, come on, sister Morphine, you better make up my bed
‘Cause you know and I know in the morning I’ll be dead
Yeah, and you can sit around, yeah and you can watch all
The clean white sheets stained red
◉
[Αλλοτινές μου εποχές, αλλοτινοί μου χρόνοι ·
25/01/2025 § Σχολιάστε
Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου (1893-1972)
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Αλλοτινές μου εποχές
αλλοτινοί μου χρόνοι
Ερωτικές μου συντροφιές
ερωτικοί μου πόνοι
Αχ και να ρχόσαστε ξανά
αυτά τα κρύα δειλινά
που είν’ η καρδιά μου μόνη
τώρα που σουρουπώνει
Αλλοτινές μου εποχές
Αλλοτινοί μου χρόνοι
Αγαπημένες μου φωνές
αγαπημένα χείλη
Ονειρεμένες μου στιγμές
σ’ ονειρεμένο δείλι
Αχ και να φέρνατε ξανά
στην ορφανή μου την καρδιά
μηνύματα τ’ Απρίλη
της μοναξιάς μου φίλοι
Αγαπημένες μου φωνές
Αγαπημένα χείλη
αγριμολογος 