αγριμολογος

Robert Musil (1880 – 1942)

©Alighiero Boetti, Mappa 1984 / Embroidery on canvas 112.0 x 176.0 cm

[…] Ο
πατριωτισμός στην Αυστρία ήταν πολύ ιδιαίτερο θέμα. Διότι τα παιδιά της Γερμανίας μάθαιναν απλώς να περιφρονούν τους πολέμους των παιδιών της Αυστρίας, και ακόμα διδάσκονταν ότι τα παιδιά της Γαλλίας ήταν εγγόνια παραλυμένων ασώτων που το έβαζα κατά χιλιάδες στα πόδια, μόλις έβλεπαν ένα Γερμανό εθνοφρουρό με μεγάλη γενειάδα να τους πλησιάζει. Και με αντίθετη διανομή ρόλων, καθώς και τις επιθυμητές αλλαγές, μάθαιναν ακριβώς τα ίδια και τα παιδιά της Γαλλίας, Ρωσίας και Αγγλίας, που είχαν επίσης υπάρξει πολλές φορές νικητές. Τα παιδιά είναι καυχησιάρικα, τους αρέσει πολύ να παίζουνε κλέφτες και αστυνόμους, και είναι ανά πάσα στιγμή πρόθυμα να θεωρήσουν την οικογένεια Χ, η οποία κατά σύμπτωση είναι η δική τους, που διαμένει στο Μεγάλο Σοκάκι Ψ, ως την σημαντικότερη οικογένεια του κόσμου. Μπορούν λοιπόν να κερδηθούν εύκολα από τον πατριωτισμό. Στην Αυστρία όμως τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα, διότι ναι μεν είχαν νικήσει και οι Αυστριακοί σε όλους τους πολέμους της ιστορίας τους, πλην όμως μετά το τέλος των περισσότερων από αυτούς τους πολέμους είχαν αναγκαστεί σχεδόν πάντα να εκχωρήσουν κάποια εδάφη. Αυτό βάζει σε σκέψεις, και ο Ούλριχ στην έκθεση του με θέμα την αγάπη για την πατρίδα έγραψε ότι ένας σοβαρός φιλόπατρις δεν επιτρέπεται να θεωρεί την πατρίδα του καλύτερη από όλες τις άλλες· […]

*

[Ρόμπερτ Μούζιλ, Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες Τόμος Ι, μτφρ. Τούλα Σιέτη, εκδόσεις Οδυσσέας

Υπό του Gabriel de Lavergne, υποκόμη του Guilleragues (1628-1723)

[…]βγαίνω όσο μπορώ λιγότερο απ’ το δωμάτιο μου, όπου με είχατε επισκεφτεί τόσες φορές, και μένω να κοιτάζω αδιάκοπα τον πορτρέτο σας, που είναι για μένα χίλιες φορές πιο πολύτιμο απ’ τη ζωή μου. Αυτό μου δίνει λίγη χαρά, αλλά με γεμίζει και λύπη στη σκέψη πως μπορεί και να μη σας ξαναδώ ποτέ· γιατί όμως να μπορεί και να μη σας ξαναδώ ποτέ; Μ’ έχετε εγκαταλείψει για πάντα; Βρίσκομαι σε απελπισία, η φτωχή σας Μαριάνα δεν αντέχει άλλο, τελειώνοντας το γράμμα αυτό λιποθυμάει. Αντίο, αντίο, λυπηθείτε με.

*
[από το βιβλίο του Guilleragues, Ερωτικές επιστολές Πορτογαλίδας μοναχής, εκδόσεις Άγρα 2010

T.S. Eliot: Υστερία – μτφρ.: Αριστοτέλης Νικολαΐδης

Καθώς αυτή γελούσε ήξερα πως στροβιλιζόμουν μές στο γέλιο της κι ότι γινόμουν μέρος του, ώσπου τα δόντια της ήταν τυχαία μόνον άστρα μ’ ένα ταλέντο ασκήσεων αποσπάσματος. Ήμουν εξαντλημένος με άναρθρες μικρές κραυγές, εισπνεόμουν σε κάθε στιγμιαία διάσωση, χαμένος τέλος μες στις σκοτεινές σπηλιές του λάρυγγά της, απ΄τον κυματισμό μυώνων αοράτων. Το γηραλέο γκαρσόνι με τα χέρια που έτρεμαν άπλωνε βιαστικά ένα τετραγωνισμένο ροζ και άσπρο ύφασμα πάνω στο σκουριασμένο πράσινο του σιδερένιου τραπεζιού, μιλώντας: «Αν η κυρία κι ο κύριος επιθυμούν να λάβουν το τσάι τους στον κήπο…» Αποφάνθηκα πως ο τρόμος των βυζιών της σταματούσε, θα μαζεύονταν κάποια υπολείμματα του απογεύματος και μ’ άκρα ευλυγισία έστρεψα την προσοχή μου προς αυτό το τέλος.

*

[από το βιβλίο Τ.Σ.Έλιοτ, Άπαντα τα ποιήματα. Μεταγλώττιση -εισαγωγή Αριστοτέλης Νικολαΐδης, εκδόσεις Κέδρος, 1983

…[1685 – 1750]

Ακούστε »»»‘Gloria in excelsis Deo‘, performed by the Netherlands Bach Society for All of Bach, was actually part of a short mass that Bach presented as a gift to the Elector of Dresden. So the music was not intended for Leipzig and was not supposed to be performed there. A pity, and maybe Bach thought so too. We do not know precisely why and when he rewrote the gloria from the mass as a cantata. It is remarkable that Bach chose to use a Latin text for his Leipzig arrangement as well, as Latin church music was not common in Leipzig. But evidently an occasion presented itself, and Leipzig could thus enjoy Christmas music in regal style. Recorded for the project All of Bach on December 17th 2015 at the Grote Kerk, Naarden. If you want to help us complete All of Bach, please subscribe to our channel http://bit.ly/2vhCeFB and consider donating http://bit.ly/2uZuMj5. For the interview with conductor Jos van Veldhoven on ‘Gloria in excelsis Deo’ go to https://www.youtube.com/watch?v=teIxE… For more information on BWV 191 and this production go to http://allofbach.com/en/bwv/bwv-191/