αγριμολογος

Harold Pinter (1930-2008)

[…]

Pause

Robert: What do you think of Jerry as a letter writer?

She laughs shortly.

Robert: You are trembling. Are you cold?

Emma: No.

Robert: He used to write to me at one time. Long letters about Ford Madox Ford. I used to write to him too, come to think of it. Long letters about… oh, W.B.Yeats, I suppose. That was the time when we were both editors of poetry magazines. Him at Cambridge, me at Oxford. Didi you know that? We were bright young men. And close friends. Well, we still are close friends. All that was long before I met you. Long before he met you. I’ve been trying to remember when I introduced him to you. I simply can’t remember. I take it I did introduce hime to you? Yes, but when? Can you remember?

Emma: No.

Robert: You can’t?

Emma: No.

Robert: How odd.

Pause.

[Excerpt from Harold Pinter’s play Betrayal, faber & faber, 1978

Sandro Penna (1906 – 1977)

Ίσως η αργή μελαγχολία σου χαθεί
αν μες στη νύχτα την εμπιστευτείς
σ’ ένα γρήγορο τρένο

Ηθικολόγοι
Ο κόσμος που σας φαίνεται αλύσοδεμένος
από αρμονίες βαθιές είναι όλος υφασμένος

[η μετάφραση είναι του Ευριπίδη Γαραντούδη – The Athens Review of books τ.95, Μάιος 2018

Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη (1945 – )

Louis Cane-1943, France. «Peinture vraiment abstraite» © Aurélien Mole, courtesy Ceysson & Bénétière -resin on stainless steel mesh

Τοπογραφία

Στους ηφαιστιακούς κρατήρες, στα άνυδρα φαράγγια
και στα σπήλαια·
στους καταρράκτες, στα υψίπεδα και στις σαβάνες·
στων ωκεανών τα χάσματα, στην ερημία των πόλεων,
στη δίνη του τυφώνα·
στις πύλες τις λαμπρές και στις κρυφές καταπακτές
του έρωτα,
στα πιο απόκρυμνα τοπία της ηδονής
μαζί σου.

Francis Ponge (1899-1988)

Το σαπούνι

Αν τρίψω μ’ αυτό τα χέρια μου, το σαπούνι αφρίζει, αγάλλεται…
Όσο περισσότερο τα κάνει πειθήνια, εύκαμπτα,
λυγερά, απαλά, όσο περισσότερο σαλιώνει, τόσο
η λύσσα του γίνεται ογκώδης και σιντεφένια…
Πέτρα μαγική!
Όσο περισσότερο σχηματίζεται με τον αέρα και το νερό
τσαμπιά εκρηκτικά από σταφύλια
μυρωδάτα…
Το νερό, ο αέρας και το σαπούνι
καβαλικεύονται, παίζουνε
βαρελάκια, σχηματίζουνε
συνδυασμούς λιγότερο χημικούς παρά
σωματικούς, γυμναστικούς, ακροβατικούς…
Ρητορικούς;

Πολλά μπορούν να ειπωθούν σε ό,τι αφορά το σαπούνι. Ακριβώς όλα όσα διηγείται για τον εαυτό του έως την τέλεια εξαφάνιση, έως την εξάντληση του υποκειμένου. Νά αυτό το αντικείμενο, που μου ταιριάζει.

[Μετάφραση: Μάτση Χατζηλαζάρου (1914-1987)….