[κίτρινη σκόνη·
22/01/2025 § Σχολιάστε
Ημιτελές έξι
Ρουφούσαν κίτρινη σκόνη, με κινήσεις μηχανικές· τελετουργικές. Η σκόνη άφηνε πίσω της μια μεταλλική γεύση στον αέρα, θύμιζε κάτι γνώριμο, ταυτόχρονα απόμακρο. Τα πρόσωπά τους κάπου κάπου άδειαζαν, τα μάτια τους γυάλιζαν, σαν να κοιτούσαν κάτι που δεν ήταν παρόν σε αυτόν τον κόσμο.
Κίτρινη σκόνη παντού. Στα ρούχα, στα χέρια, στα ραγισμένα δάπεδα σπιτιών. Δεν θυμούνταν πότε ξεκίνησαν να τη ρουφούν. Κάποιοι έλεγαν ότι έφερνε λήθη, ότι έκανε τις σκέψεις να γλιστρούν μακριά, όπως η άμμος μέσα από τα δάχτυλα. Άλλοι ισχυρίζονταν ότι τους χάριζε οράματα, στιγμές διαύγειας μέσα στην αδιαπέραστη θολούρα της καθημερινότητας.
Όσο η σκόνη γινόταν μέρος τους, κάτι μέσα τους φαινόταν να διαλύεται. Οι μνήμες τους, οι φόβοι τους, ακόμα και οι ανάγκες τους για κάτι αληθινό, ξεθώριαζαν. Το κίτρινο σκέπαζε τα πάντα, μια απόχρωση που ένωνε το παρελθόν με το τίποτα.
Ίσως, μπορούσε κανείς να σκεφτεί, η σκόνη να μην ήταν το πρόβλημα. Ίσως ήταν απλώς το μέσο. Το πραγματικό πρόβλημα ήταν η ανάγκη τους να γεμίσουν τα κενά – κενά που δεν μπορούσαν ούτε να κατανοήσουν ούτε να παραδεχτούν. Κι έτσι, ρουφούσαν. Μέρα με τη μέρα, μέχρι που το κίτρινο δεν ήταν πια σκόνη, αλλά η πραγματικότητά τους.
◉
[όλα κατηγορίας «ημιτελές»
[ξέρεις, κρυώνω λίγο·
28/12/2024 § Σχολιάστε
φύλλο 3
το πρωί η αυγή ο χειμώνας η αιωνιότητα των κινήσεων οι πόρτες όλα διασχίζουν τη σιωπή εκεί βηματίζω εκεί κινούμαστε ιδιοκτήτες του μεγάλου κενού· το πρωί η αυγή είσαι μακριά είμαι σε σταθμούς εκεί όπου είμαι πάντα στο ενδιάμεσο των βαγονιών ξέρεις κρυώνω λίγο· ο ύπνος βαρύς αυτή τη νύχτα δεν ήξερα τι ψάχνω και επανήλθα την αυγή με ανακριβείς εικόνες τα τρένα το πρωί χάνονται στην όψη.
✳︎
A’ δημοσίευση 2.4.2007
◉
άσκηση
09/08/2023 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
[7]
©Rust Preven, Another Chance, 1997
Και ορίζεις χώρο ενιαίο, αποκλεισμένο από συστολές και διαστολές που διαταράσσουν την αταραξία· αφαιρείς κάθε προηγούμενο υπόβαθρο και την όποια σκόνη δραματουργίας, αφήνεις ανεμπόδιστα την ενιαία πνοή στη περιήγηση κι αφαίρεσε, αφαίρεσε-αφαίρεσε. Πάμε στα ενδότερα. Τώρα.
✳︎
[Α’ δημοσίευση 2/12/2011
[ασκήσεις]
άσκηση
08/08/2023 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
[6]
©Peter Freeman.Built-in Versus Built-upon 1968-1978 paintbrush and glass bottle with nylon sock, glued photograph and vinyl text on painted wood
Το ζώο βασιλεύει στην όσφρηση
-ραγιάδες, ραγιάδες-
τη γεύση την αφή•
το πνεύμα ζητιανεύει στην όραση
-ραγιάδες, ραγιάδες-
και μας κλαδεύει την ακοή.
[Νίκος Καρούζος]
Σαν βουλιαγμένο κεφάλι στο νερό, σαν φωλιασμένος δρόμος στη βουνοπλαγιά• όπως παραδείγματα κρυφά του λόγου, η απελπισία της μονόπρακτης Σαλώμης του Wilde, τα χρώματα, τα σχήματα, τα παλιά πλακέ ζωγραφιστά πακέτα τσιγάρων• οι ταπεινές, κίτρινες, περιφρονημένες σημειώσεις στο τελευταίο συρτάρι και τα τέρατα-τα τέρατα• τα τέρατα, κι η μυρωδιά του μούστου, η σβούρα, ο σπάγκος, η ιπτάμενη χρυσόμυγα και αχ, αυτό το κάμποτο για σεντόνι.
*
Α’ δημοσίευση 15.11.2011
αγριμολογος 