[η προβλεπόμενη ευτέλεια της τιβί ·
21/09/2019 § Σχολιάστε
Δύο άκου, ένα λέγε
Όχι, δεν αναφερόταν σε περίφημα ζεύγη εραστών: Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Βελθάνδρος και Χρυσάντζα, Πάρις και Ελένη, Βερλαίν και Ρεμπώ, Αντώνιος και Κλεοπάτρα, Μιμίκος και Μαίρη, Σαπφώ και Γογγύλα, Εδουάρδος και Κυρία Σίμσον.
Όχι, δεν αναφερόταν η παρουσιάστρια σε ονομαστές δυάδες συναγωνιστών: Αρμόδιος και Αριστογείτων, Φιντέλ Κάστρο και Τσε Γκεβάρα, Καραολής και Δημητρίου, Χίτλερ και Μουσολίνι, Δον Κιχώτης και Σάντσο, Ταρζάν και Τσίτα.
Όχι, δεν αναφερόταν η τηλεπαρουσιάστρια σ’ \ενωμένους από τη μοίρα δύο ισχυρούς: Ναπολέων και Γουέλινγκτον, Αχιλλέας κι Έκτορας, Ελισάβετ και Μαρία Στιούαρτ, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και Μωάμεθ, Βράχος και Κύμα.
Όχι, δεν αναφερόταν η τηλεπαρουσιάστρια της βραδινής εκπομπής σε ντουέτα αστέρων της Τέχνης: Τζίντζερ Ρότζερς και Φρεντ Ασταίρ, Ξανθόπουλος και Βούρτση, Νουρέγιεφ και Φοντέυν, Κορώνης και Φίλανδρος.
Όχι, δεν αναφερόταν η — κατά κομμώτριά της — ξανθή τηλεπαρουσιάστρια της βραδινής εκπομπής σε κοινής αποδοχής δίδυμα: Ανδροκλής και Λιοντάρι, Τέτζερης και Καπάκι, Αφεδρώνας και Βρακί, Μάρτης και Σαρακοστή, Βελόνα και Κλωστή, Ικτίνος και Καλλικράτης.
Όχι, δεν αναφερόταν η κατά — κατά κομμώτριά της — ξανθή, οστεώδης τηλεπαρουσιάστρια της βραδινής εκπομπής σε συνειρμικά διώνυμα: Κομμουνιστής και Καπιταλιστής, Χατζιδάκις και Θεοδωράκης, Ρήγκαν και Γκορμπατσώφ, Βουνό και Θάλασσα, Δάμων και Φιντίας, Ελύτης και Ρίτσος.
Όχι, δεν αναφερόταν η κατά — κατά κομμώτριά της — ξανθή, οστεώδης τηλεπαρουσιάστρια της βραδινής εκπομπής στα δίφορης αμάθειας ολισθήματα που έχει κάνει στο παρελθόν όταν μνημόνευε τους: Ρίμσκυ και Κόρσακωφ, Γιαννούλης και Χαλεπάς.
Αναφερόταν στη Σύρο.
Δεν είχε τίποτε άλλο να προβάλει η θαυμαστού ερέβους και εφιαλτικού γούστου εκπομπή της και έτεξε εκδήλωση στη Σύρο, για την οποία — ως και η ανωτέρω κυρία — εξανέστη. Και τότε ανέκραξε: «Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Εμμανουήλ Ροΐδη, και του Μάρκου Βαμβακάρη».
Μετά από αυτή τη σύναξη, τι απομένει να σκεφτούμε; — ότι η κυρία επικοινωνεί με το μυαλό της όπως ο διάολος με το λιβάνι — ή ότι, εκεί που έφτασαν τα πράγματα, θα πρέπει πια να συνηθίσουμε στην ιδέα του φάντη-παρουσιαστή στη ρετσινόλαδο-εκπομπή;
*
[Ερρίκος Μπελιές στο περιοδικό «λέξη» τ.81, Ιανουάριος, 1989]
[φύτεψε κι εσύ κοντέινερ σε πλατεία, μπορείς·
20/09/2019 § Σχολιάστε
Το «ΚΕΠ» εγκαταστάθηκε στη πλατεία Εξαρχείων, από αντιεξουσιαστές στις 8 Απριλίου 2017. Λειτούργησε για πρώτη φορά μετά δέκα μέρες στις 18 Απριλίου 2017. Σε ανάρτηση σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου ανακοινώνονταν ότι «ανοίγει για πρώτη φορά το πολιτικό περίπτερο ενάντια στις μαφίες, την κρατική καταστολή και τον κοινωνικό κανιβαλισμό» (sic).
Αυτά όλα απλά κι αυθαίρετα, κάποιος, επειδή έτσι επιθυμεί, «φυτεύει» ένα κοντέινερ και «κάνει τη δουλειά του».
Αυτό δεν είναι ούτε αντίσταση, ούτε καν πολιτική πράξη, ανήκει στη κατηγορία του «ό,τι νά ‘ναι» δηλαδή της γ ρ α φ ι κ ό τ η τ α ς.
Το κράτος το ανέχεται εδώ και δυόμιση χρόνια, δηλαδή μια κυβέρνηση-τσίρκο το ανεχόταν, ή μάλλον, όπως αποδείχτηκε, το καλοδεχόταν. Δεν υιοθετώ θεωρίες συνωμοσίας περί συνεργασίας αντιεξουσιαστών με την αστεία κυβέρνηση της Μια Χαρά Αριστεράς, αλλά μια χαρά ανεχόταν το γεγονός. Αυτή είναι η ωμή αλήθεια.
Σήμερα το πρωί, οι αρχές τις χώρας, αυτή τη φορά υπό νέα κυβέρνηση, έπραξαν το ορθολογικά προφανές αφαιρώντας το κοντέινερ-«ΚΕΠ» των my ass «αντινοικοκυραίων» . Το γεγονός πιστώνεται στη νέα κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, και χωρίς να είμαι οπαδός της· τη συγχαίρω.
Δεν θεωρώ ηλίθιους τους προηγούμενους κυβερνώντες. Τους θεωρώ φτηνούς τυχοδιώκτες.
…και τους ευχαριστώ που επιτέλους έδιωξαν και τις τ ε λ ε υ τ α ί ε ς μου αμφιβολίες μου για το τι εστί στην Πράξη, ένα μεγάλο μέρος της Αριστεράς, σε αυτή την Αριστερά όπου πέρασα τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου.
Στο καλό για πάντα, σύντροφοι.
αγριμολογος 