αγριμολογος

Αν κατάλαβα καλά, ο εικονιζόμενος σύντροφος Θεοχαρόπουλος είχε υπογραμμίσει ότι: «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν, δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ Κεντροαριστερά. Δεν έχει και καμία σχέση με αυτές τις πολιτικές. Ο ΣΥΡΙΖΑ και με αυτό το ζήτημα μόνο να παίζει ξέρει. Έξω το παίζει νομοταγής και «σφάξε με αγά μου να αγιάσω» και μέσα το παίζει «νταής και βαρύμαγκας και ότι τελείωσαν οριστικά και οι τελευταίες αυταπάτες ορισμένων που παρακολουθούσαν ή ακόμη και ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ, για στροφή στην Κεντροαριστερά και στη Σοσιαλδημοκρατία».

Και μετά ο εικονιζόμενος σύντροφος πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ κάλεσε όλες τις δυνάμεις και προσωπικότητες από τον προοδευτικό μεταρρυθμιστικό χώρο να ενταχθούν και να στηρίξουν με την αυτονομία τους το εγχείρημα της συγκρότησης μιας ισχυρής παράταξης της Κεντροαριστεράς, δηλαδή το ΚΙΝΑΛ, δηλαδή το πρώην ΠΑΣΟΚ, και μάλιστα απεύθυνε «κάλεσμα συσπείρωσης σε όσες και όσους σε αυτή την δύσκολη διαδρομή διαφοροποιήθηκαν, αδρανοποιήθηκαν ή απογοητεύτηκαν. Τώρα, που πλέον έχουν συνειδητοποιήσει τα αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ευπρόσδεκτοι να βοηθήσουν με όποιο τρόπο μπορούν και επιθυμούν στην ανασυγκρότηση του χώρου της Σοσιαλδημοκρατίας και της Ανανεωτικής Αριστεράς».

Μετά τα παραπάνω, προχθές στο Γαλάτσι, εντάχθηκε στον Προοδευτικό Π ώ λ ο του ΣΥΡΙΖΑ(!)

Κατάλαβα καλά;

ΤιΖούμεΘέΜου!

Ο τρόπος που σε κοιτάει σου δίνει την εντύπωση ότι απελευθερώνονται μέσα από τις κόρες των εκφραστικών ματιών του χιλιάδες μικροσκοπικά βέλη οικειότητος, ερωτισμού και συμπάθειας, κατευθυνόμενα προς το πρόσωπό σου. Αυτό προκαλεί αίσθηση τονώσεως της αυτοπεποιθήσεώς σου, καθώς αυξάνεται το Εγώ σου με έναν γλυκό και απαράμιλλο τρόπο»
[…]«Αυτό το πρωθυπουργικό χαμόγελο είναι ένα κατ’ εξοχήν «ερωτικό» χαμόγελο. Ερωτικό, αναγνώστη μου, με την έννοια του «έρωτα». Δηλαδή της ερωτήσεως. Και εξηγούμαι: Γιατί «ερωτευόμαστε», αλήθεια, τον δυνατό δημόσιο άνδρα; Επειδή με την παρουσία του «συν-κινεί» και κατά έναν τρόπο μάς προκαλεί εσωτερικά μια διεργασία «ερωτήσεων», απέναντι στον εαυτό μας και στα τεκταινόμενα».
[…]«Ετσι ατένισα… το ερωτικό πρωθυπουργικό χαμόγελο, που με γέμισε δύναμη και με εφοδίασε με ορμή και δίψα για τις μέρες που θα ‘ρθουν…».

Και το ποιητικό Αήττητο:

[…] «Το όμορφο χαμόγελο είναι θέμα κατανομής χαρακτηριστικών προσώπου;» ρώτησα τον ποιητή Νίκο Μοσχοβάκο σε συνέντευξη που μου έδωσε για το presspublica.gr. «Το χαμόγελο είναι θέμα κατανομής ψυχής» μου απάντησε ο ποιητής...

Διαβάστε το όλον εις την… σοβαροτάτην Εφημερίδα των Συντακτών

Ι€ρή Μπίζνα
Δώστ€ πόνο!

Ο λόγος για το βιβλίο του Δημήτρη Αλικάκου «Λύτρωση – Περί του Αγίου Φωτός» το οποίο με μαρτυρίες αγιοταφιτών που ανατρέπουν την θεωρία του θαύματος που λαβαίνει χώρα με απολυτή μυστικότητα μέσα στον Πανάγιο Τάφο.

«Ακούστε. Το καντήλι μπαίνει σβηστό από μένα, όλος ο κόσμος το βλέπει μέσα από την τηλεόρασή του. Όμως όταν ο Πατριάρχης εισέρχεται στον Πανάγιο Τάφο το βρίσκει αναμμένο… Εγώ το ανάβω…Με έναν αναπτήρα, τι άλλο;» είναι η μαρτυρία του σκευοφύλακα του Παναγίου Τάφου Ισίδωρου, ο οποίος ομολογεί ότι ο ίδιος ανάβει το Άγιο Φως.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα του βιβλίου και δημοσιογράφο, ο σκευοφύλακας Ισίδωρος δεν είναι ο μόνος που παραδέχεται κάτι τέτοιο, καθώς και ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Ασκάλωνος Νικηφόρος, ο οποίος είχε διατελέσει παλαιότερα σκευοφύλακας του Πανάγιου Τάφου αναφέρει ότι ως σκευοφύλακας είχε ανάψει το καντήλι με σπίρτα μετά από προτροπή μάλιστα του δραγουμάνου του Πατριαρχείου.