Εἰς τὰ θεμέλια τοῦ φρενοκομείου ·
12/02/2021 § Σχολιάστε
Γεώργιος Σουρής (1852-1919)

✿
Ὢ Ἑορτὴ τῶν Ἑορτῶν… Ὢ εὐτυχὴς ἡμέρα!
Ὤ! τώρα πρέπει ὁ καθεὶς τοῦ Ἄστεως πολίτης
νὰ βάλει στὸ μπαλκόνι τοῦ μιὰ κόκκινη παντιέρα
μὲ μιὰ χρυσὴν ἐπιγραφὴ «Ζωρζὴς Δρομοκαΐτης».
Ναί! τώρα πρέπει στολισμὸς μὲ δάφνες καὶ μυρσίνες,
ναί! τώρα πρέπουν κανονιές, φανάρια καὶ ρετσίνες.
Φρενοκομεῖο κτίζεται καὶ στὴ σοφὴν Ἑλλάδα!
ἄ! ὁ Θεὸς ἐφώτισε τὸν Χιώτη τὸν Ζωρζὴ
καὶ τώρα μέσα στοῦ Δαφνιοῦ τὴ τόση πρασινάδα
θὰ βρίσκουμε παρηγοριὰ κι ἡ μνήμη του θὰ ζεῖ.
Ὢ μέγα εὐεργέτημα τῶν εὐεργετημάτων!
Ὢ μόνον οἰκοδόμημα τῶν οἰκοδομημάτων!
Θέλει λαμπρὸν Μαυσώλειον αὐτὸς ὁ κληροδότης,
παιάνας κι ἀποθέωσιν εἰς τρίτους οὐρανούς!…
Εὑρέθη μὲς στοὺς Χιώτηδες, μὲ γνώση κι ἕνας Χιώτης,
κι ἐσκέφθη ὁ μεγάλος του καὶ πρακτικός του νοῦς
πῶς μέσα στὴν Ἑλλάδα μας ποὺ πλημμυροῦν τὰ φῶτα,
Φρενοκομεῖον ἔπρεπε νὰ γίνει πρῶτα-πρῶτα.
*
[Τὸ φρενοκομεῖο χτίστηκε μὲ κληροδότημα τοῦ Χίου
φιλάνθρωπου Τζωρτζῆ Δρομοκαΐτη (ποὺ πέθανε τὸ
1880) ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, κοντὰ στὴ Μονὴ Δαφνίου,
γι᾿ αὐτὸ πολλοὶ τὸ λένε καὶ «Δαφνί». Ὁ Σουρῆς δὲν
ἄφησε τὴν εὐκαιρία ποὺ τοῦ ῾δινε τὸ γεγονὸς καὶ τὸ
…καυτηρίασε δεόντως… Ἀπρίλης 1884]
✿
[gravibus verbis_[xvi]: αν σε πάρω τηλέφωνο και σου τον έχω βγάλει έξω τι θα κάνεις;
10/02/2021 § Σχολιάστε

διαβάστε τα μέρη [i] – [ii] – [iii] – [iv] – [v] – [vi] – [vii] – [viii] – [ix] – [x] – [xi] – [xii] – [xiii] – [xiv] – [xv]
Τίτλος δημοσίευσης:
Ζητάει και τα ρέστα ο Χαϊκάλης: Γιατί η Ηλιάνα δεν έκλεισε το τηλέφωνο και με άφησε να φτάσω στην κορύφωση;
Ο Παύλος Χαϊκάλης, επανήλθε με μια ακόμη συνέντευξη, για το θέμα της καταγγελίας που έκανε η ηθοποιός, Ηλιάνα Αραβή. Ο ηθοποιός ενημερώθηκε ότι η κ. Αραβή προχώρησε σε επίσημη καταγγελεία στο ΣΕΗ και μιλώντας στην εφημερίδα ONTIME, σχολίασε ότι «περιμένω λοιπόν την καταγγελία να γίνει και να πάμε σε διαδικασία. Τέλος, τι να πω; Δεν ξέρω πότε την έκανε την καταγγελία γιατί όλοι λένε δεν έχει κάνει τίποτα. Θα πάω να δούμε τι είναι αυτό το πράγμα, καμία αντίρρηση. Τόσο απλά».
― Πώς αισθάνεσαι εσύ;
Πώς να αισθάνομαι Σάσα μου; Σταυρώνομαι χωρίς να υπάρχει κάποια καταγγελία εις βάρος μου και μιλάμε ουσιαστική δηλαδή. Εδώ γελάει ο κόσμος. Δηλαδή εσένα αν σε πάρω τηλέφωνο και σου τον έχω βγάλει έξω και τέτοια τι θα κάνεις; Θα μου κλείσεις το τηλέφωνο ή θα μ’ αφήσεις να φτάσω στην κορύφωση;
― Θα στο κλείσω
Από εκεί και πέρα τι να σου πω…
[όλες ανοίξεως όνειρα τερπνά ·
09/02/2021 § Σχολιάστε
François Villon (1431- ?)

Μπαλάντα των κυριών του παλιού καιρού
Πέστε μου πού, σε ποιο μέρος της γης,
είναι η Φλώρα, η ωραία από τη Ρώμη,
η Αλκιβιάδα, κι ύστερα η Θαΐς,
η ξαδέλφη της με τη χρυσή κόμη;
Ηχώ απαλή, σκιά σε λίμνη, τρόμοι
των φύλλων, ροδοσύννεφα πρωινά,
η εμορφιά τους δεν έδυσεν ακόμη.
Μα πού ‘ναι τα χιόνια τ’ αλλοτινά;
Πού ‘ναι η αγνή και φρόνιμη Ελοΐς;
Γι’ αυτήν είχε τότε καλογερέψει
ο Πέτρος Αμπαγιάρ. ‘Αλλος κανείς
όμοια στον έρωτα δε θα δουλέψει.
Κι η βασίλισσα που έκαμε τη σκέψη
κι έριξε στο Σηκουάνα, αληθινά,
το σοφό Μπουριντάν για να μουσκέψει;
Μα πού ‘ναι τα χιόνια τ’ αλλοτινά;
Η ρήγισσα Λευκή, ρόδον αυγής,
με τη φωνή της τη γλυκά ακουσμένη,
η Βέρθα, η Βεατρίκη, η Αρεμβουργίς
του Μαίν, η Σπαρτιάτισσα η Ελένη,
κι η καλή Ιωάννα από τη Λορραίνη,
όλες ανοίξεως όνειρα τερπνά,
η ανάμνησή τους ζωηρή απομένει.
Μα πού ‘ναι τα χιόνια τ’ αλλοτινά;
Πρίγκιψ, αν τις αναζητείτε τώρα,
τάχα θα τις έβρετε πουθενά,
τάχα θα υπάρχουν σε καμιά χώρα;
Μα πού ‘ναι τα χιόνια τ’ αλλοτινά;
*
μτφρ. Κ. Γ. Καρυωτάκης (1896-1928)








