των αναχωρήσεων
28/05/2015 § Σχολιάστε
Ας ακολουθήσουμε την υπόδειξη Του, διότι μιλώντας για υστεροφημία δεν μιλούσε γενικά κι αόριστα περί αθανασίας, αλλά για την τάση να δημιουργήσει γύρω του έναν άλλο κόσμο όσο διαρκούσε η φυσική του πνοή. Μου έρχονται στο νου εκφράσεις δικές του σοφές· μπολιασμένες με το δημιουργικό στοιχείο της έκπληξης. Αναπάντεχες. Τις συνόδευε πάντα με το «Θα μου συγχωρέσετε το παράλογο της φράσης», κι έτσι γινόταν θαλασσινή αύρα, αλμύρα και δροσερό πρωινό. Αυτά και πολλά ακόμη σκεφτόμουν περπατώντας αφηρημένος τα πρωινά στο λιμάνι, εκεί όπου οι αποβάθρες μεταφέρουν δυσοίωνες μνήμες. Με αναστατώνουν λόγω του Μέγα μυστηρίου των Αναχωρήσεων. Άφηνα τη δροσιά να μου ξεπλένει τη χλομάδα, και φανταζόμουν τη ζωή γεμάτη αλμύρα· αυτή που δεν είχα ποτέ γευτεί· κι αναχωρούσα. Άλλωστε η αυλαία μετά το πέρας του πρωινού, πέφτει.
«Περί της ποιήσεως, ούτε λόγος»
να τεμαχιστεί σε, σε
25/05/2015 § Σχολιάστε
αυθαιρεσία 22η
Αναφέρονται σε ρεύματα σαφή κι αναγνωρισμένα· αυτά που αιωνίως μνημονεύουμε γιατί αλλαγές συντελούνται στο νέο κι επισημαίνονται με βρόντο. «Οι περιστάσεις» λένε. Αχ αυτές. Καθορίζουν επιτυχίες κι αποτυχίες. Αυτές που μεταμορφώνουν ρυάκια σε ρεύματα σε χείμαρρους και άλλα ηχηρά. Και οι νέοι που γεννιούνται μετά από το Τραγικό αψηφώντας τα ισχύοντα σπάζοντας φράγματα και φόρμες. Οριστική –λένε- αποδέσμευση. Άλλοι χωμένοι στη καταναλωτική μπανιέρα εκστασιασμένοι από συχνές προσεγγίσεις νέων απόψεων κι απολαύσεων που διαφαίνονται. Άλλοι αφήνουν το εγώ να χαθεί, να τεμαχιστεί σε έργο, σε λέξεις, σε
εικόνες.
.
πλήθη τρανών
23/05/2015 § Σχολιάστε
αυθαιρεσία 21η
Στο κινητό φόντο διαφόρων της επικαιρότητας εικόνων με τους συνήθεις τίτλους. Πλήθη τρανών προσωπικοτήτων, ατυχήματα αθλήματα ιεροτελεστίες, εργοτάξια πανηγύρια· μάχες. Ένα χέρι ανδρικό καλά ανοικτό, δυνατό. Ενώνεται με το της γυναίκας χέρι αστόλιστο· περιποιημένο. Τα δύο χέρια σφίγγονται ευγενικά αφήνονται και πάνε.
(μουσική Sibelius)
*
sine materia
22/05/2015 § Σχολιάστε
Ζ.
Μια πλειάδα περιστάσεων θα με οδηγήσουν πρόωρα στο ν’ ανασταλεί αυτό που ξεκινώ εδώ σ’ αυτές τις αράδες που γράφονται σε κλίμα αφόρητα ασφυκτικό. Δίκιο έχετε. Αναρωτιέστε. Αυτή μου η καταγγελία είναι ανάξια μνείας εφόσον ούτως ή άλλως αυτό εδώ το κείμενο δεν πρόκειται ποτέ να καταχωρηθεί σε κάποιο Libro d’ Oro κάποιας λογοτεχνικής γενιάς της δεκαετίας τάδε, διότι μια σύντομη περιπλάνηση σε έναν περιορισμένης εκτάσεως χώρο· οι φράσεις αναποδογυρίζουν σε αφιλόξενα μέρη μιας και φιλοδοξούν να διαπεράσουν μια ευλαβική αναφορά που θέτει εμπόδια στις όποιες μυθοποιητικές διεργασίες, τις οποίες, λόγω πασιφανούς μου άγνοιας, αποφεύγω. Στο κενό σημείο το ταχύτερο λοιπόν· στον εντοπισμό του μαχαιριού στη καρωτίδα, μόνο εκεί επιθυμώ να
κοιτώ.
*
* [sine materia]
◉
*
φωτογραφία: πορτρέτο του αγριμολόγου στην Αντίπαρο, 2008
